II SA/Rz 201/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania - postanawia – odrzucić skargę W dniu 4 marca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] wydane w przedmiocie zwrotu podania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 kwietnia 2013r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie na czym polega naruszenia prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym postanowieniu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2013r. W piśmie nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dnia 19 kwietnia 2013r. A. G. poruszył szereg tematów, nie zawarł jednak argumentacji stanowiącej odpowiedź na wskazane wyżej wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zmianami) dalej P.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3. Każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (art. 46. § 1. P.p.s.a.). Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (art. 46 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treść art. 57. § 1 P.p.s.a. skarga powinna ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. "Przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w punkcie 3 art. 57 § 1, należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wzmiankowany przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu – przepisów - prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże – nawet w sposób bardzo ogólny – na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. (Wyrok NSA z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt: I OSK 528/05). Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z art. 59 § 1 pkt 3 P.p.s.a wynika natomiast, że skarga której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu. W skardze złożonej w przedmiotowej sprawie skarżący wskazał sygnaturę zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle przytoczonych wyżej przepisów skarga nie czyniła zadość wymaganiom co do formy stawianym skardze. Zasadnym było więc wezwanie skarżącego do jej uzupełnienia poprzez określenie na czym polegało, zdaniem skarżącego naruszenie prawa lub interesu prawnego będące następstwem wydania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza, że odpowiedź skarżącego na wezwanie, zawierająca pozaprawne wywody nie związane z przedmiotem zaskarżenia nie czyni zadość wezwaniu do wskazania tak naruszenia prawa jaki i interesu prawnego. Tym samym skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, mimo pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niewykonania wezwania. Sąd zatem nie mógł dokonać ustalenia, jakie jest żądanie wnoszącego skargę i nadać biegu skardze. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia