II SA/Rz 205/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-04-05

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla strony skarżącej, uzasadniające wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie tej decyzji może wywołać dla niej znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Brak przedstawienia sytuacji majątkowej, dochodów, wydatków lub posiadanych zasobów uniemożliwia przyjęcie, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 PPSA. Orzeczenia innych sądów w podobnych sprawach nie mają wpływu na ocenę konkretnej sytuacji.
Stan faktyczny
Spółka A. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wraz ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na ogólne okoliczności wskazane w skardze oraz orzeczenia innych sądów. Dyrektor Izby Celnej odmówił uwzględnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. sp. z o.o. z/s w [...] wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] nakładającą na nią karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr fabryczny [...] poza kasynem gry. W skardze zawarto, skierowany tak do organu, jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go "okolicznościami wskazanymi w skardze" oraz powołując orzeczenia wydane przez inne sądy administracyjne, które udzielały ochrony tymczasowej stronom podobnych postępowań. Stwierdzono ponadto, że nie istnieje jakakolwiek podstawa prawna wyłączająca możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przeciwko Spółce ma toczyć się wiele postępowań w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, która dodatkowo nie osiąga zamierzonych zysków wskutek działań podejmowanych przez organy celne. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił uwzględnienia ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącą karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżąca Spółka w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie. Nie ujawniła swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić Spółce wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dla zasadności wniosku nie mają znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym aktom. Na decyzję Sądu nie mają także wpływu orzeczenia innych sądów administracyjnych wydawane w innych sprawach, gdyż nie nawiązują one do przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa w tej konkretnej sprawie. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło