II SA/Rz 205/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. S. 18 w J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r.nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 51 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm. – zwana dalej "P.b."), decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (dalej: "PWINB w R." lub "organ odwoławczy") z [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wybudowanego na działkach nr 976/3, 974/5, 946/7 przy ul. [...] w J. Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że na skutek zawiadomienia Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w J. dotyczących nieprawidłowości w budynku mieszkalnym przy ul. [...] 18 w J. w zakresie eksploatacji budynku, braku oddzielenia stropem kl. odporności ogniowej REI60 oraz oddzielenia ścianami w klasie EI30 przestrzeni poddasza nieużytkowanego od kondygnacji użytkowanych budynku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. (dalej: "PINB") przeprowadził kontrolę dotyczącą użytkowania budynku. W wyniku jej przeprowadzenia (w tym przeprowadzenia oględzin oraz rozprawy administracyjnej) PINB ustalił, że obiekt wybudowany został na podstawie pozwolenia na budowę, a następnie zinwentaryzowany i oddany prawnie do użytku na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z tej przyczyny brak jest podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego z art. 51 P.b., nie zachodzi także przypadek o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 P.b. W tych okolicznościach PINB decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 105 K.p.a., umorzył w całości postępowanie w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wybudowanego na działkach nr ewid. 976/3, 974/5, 946/7 przy ul. [...] w J. w oparciu o decyzję Starosty J. Nr [...] i nr [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] 18 w J. (zwana dalej: "Skarżącą" lub "Odwołującą") – reprezentowana przez fachowego pełnomocnika i zawnioskowała o jej uchylenie. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Podała, że przedmiotem postępowania nie są decyzje udzielające pozwolenia na użytkowanie segmentu 1, 2 i 3, jak również kwestia wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przedmiotem postępowania jest zaś stwierdzenie czy przedmiotowy budynek może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska lub jest w nieodpowiednim stanie technicznym, w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b. Odwołująca wskazała także na konieczność wyłączenia PINB w J. od udziału w postępowaniu a to ze względu na wątpliwości co do bezstronności pracowników organu w związku z powiązaniami z inwestorem (deweloperem). Zarzuciła brak dopuszczenia do udziału w rozprawie administracyjnej a także niepełne określenie wad budynku. W celu ich ustalenia koniecznym było powołanie biegłego z zakresu budownictwa i ochrony przeciwpożarowej, czego zaniechano. Wskazaną na wstępie decyzją z [...] listopada 2017 r. PWINB w R. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uznał przyjęte przez PINB rozstrzygnięcie za prawidłowe, jednakże zwrócił uwagę, że uzasadnienie decyzji organu I instancji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 K.p.a. To uzasadnia wyeliminowanie tej nieprawidłowości w postępowaniu odwoławczym. W pierwszej kolejności wskazano na nieprecyzyjne określenie przez organ I instancji przedmiotu postępowania. Jak zauważył PWINB materiał dowodowy wskazuje, że prowadzone postępowanie dotyczyło prawidłowości wykonania robót budowlanych wykonanych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach nr ewid. gr. 976/3, 974/5, 946/7 przy ul. [...] w J. (wprawdzie pierwsza czynność dotyczyła kontroli w zakresie utrzymania budynku, jednakże dalsze podejmowane były w związku z naruszeniem przepisów ppoż przy budowie budynku). PWINB podał, że z ustalonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że budynek mieszkalny wielorodzinny położony na działkach nr 976/3, 974/5, 946/7 przy ul [...] w J. został wybudowany na podstawie decyzji Starosty J. nr [...] z [...] lutego 2013 r. (segment 1 i 2) oraz nr [...] z [...] stycznia 2014 r. (segment 3). Obiekt uzyskał pozwolenie na użytkowanie decyzją z [...] listopada 2014 r. nr [...] (segment 1 i 2) oraz z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] (segment 3). Pozwolenie na użytkowanie zostało wykonane zgodnie z procedurą wynikającą z art. 59 ust. 1-3 P.b., po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli (art. 59a) i przedłożeniu stosownych dokumentów (art. 57 P.b.). Jak zauważył postępowanie przeprowadzone zostało po interwencji Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w zakresie nieprawidłowości w ww. budynku wielorodzinnym. Zdaniem PWINB po przeprowadzeniu oględzin, uzyskaniu stanowiska Komendanta PPSP w J. i przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej, słusznie PINB wykazał, że nie ma miejsca naruszenie przepisów p.poż oraz zagrożenie nośności i stateczności przedmiotowego obiektu. Zasadnie organ I instancji uznał, że w sytuacji, gdy obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę i zostało udzielone pozwolenie na użytkowanie, to organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do podejmowania działań na podstawie przepisów art. 50, art. 51 P.b. Powyższe powodowało, że kontynuowanie postępowania stało się bezprzedmiotowe i zasadnym było jego umorzenie w całości (wobec braku podstaw do wydania decyzji merytorycznej). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że prowadzone postępowanie nie ograniczało się wyłącznie do oceny decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Wobec tego, że Komendant PPSP nie wniósł sprzeciwu ani uwag w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, a później pismem z 21 grudnia 2016 r. wniósł szereg zarzutów, koniecznym było wyjaśnienie kwestii udzielonego pozwolenia na użytkowanie. Odnośnie braku zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b. wyjaśnił, że przepis ten służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które najczęściej (choć nie wyłącznie) są wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego. Przepis ten precyzuje ustawowy obowiązek właściciela obiektu budowlanego, wynikający z art. 61 P.b. i nie może służyć usuwaniu nieprawidłowości powstałych w wyniku ewentualnego wykonania robót niezgodnie z przepisami. Organ zaznaczył przy tym, że przedmiotowa decyzja nie wyłącza możliwości prowadzenie postępowania na podstawie art. 66 P.b. Odnośnie zarzutu dotyczącego braku wyłączenia PINB od udziału w postępowaniu organ odwoławczy podał, że w tym zakresie wydano odmowne postanowienia z [...] czerwca 2017 r. ([...]) i z dnia [...] lipca 2017 r. ([...]). Odnośnie błędnego odrzucenia wniosku o powołanie biegłych z zakresu budownictwa i ochrony przeciwpożarowej, wyjaśnił, że koniecznym warunkiem zastosowania art. 81c ust. 2 P.b. i nałożenia obowiązków wynikających z tej normy jest dokładne ustalenie i wskazanie okoliczności powodujących powstanie wątpliwości w zakreślonych przez ustawodawcę aspektach, a taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika (adwokata) zawnioskowała o uchylenie decyzji obu instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynika sprawy, mianowicie: - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nienależytą dbałość w wyjaśnieniu stanu faktycznego; - art. 25 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez odmowę wyłączenia PINB od udziału w postępowaniu, w sytuacji gdy załatwienie tej sprawy dotyczy interesów majątkowych męża M.S.-D., piastującej funkcje tego organu administracji publicznej; - art. 24 § 3 K.p.a. poprzez odmowę wyłączenia Z.B. (pracownika PINB) od udziału w postępowaniu, mimo, że zachodzą wątpliwości co do jego bezstronności, a to wobec tego, że uprzednio w latach 2001-2008 sprawował funkcję Prezesa Zarządu A S.A. w J., w której ojciec inwestora (dewelopera) P.G. – J.G. posiadał większościowy pakiet akcji tej Spółki, a sam P.G. był w latach 2008-2009 członkiem Rady Nadzorczej a w latach 2009-2014 Prezesem Zarządu. W tym zakresie skarżąca zawnioskowała o "sprowadzenie na rozprawę" akt Sądu Rejonowego w R. XII Wydział Gospodarczy KRS [.] i przeprowadzenie dowodu z dokumentów na okoliczność sprawowania przez Z.B. i P.G. tych funkcji w powyżej wskazanym Przedsiębiorstwie; - art. 10 § 1, art. 32, art. 79 § 2 K.p.a. poprzez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym niedopuszczenie pełnomocnika Wspólnoty do udziału w rozprawie w dniu 14 kwietnia 2017 r., przedwczesne wydanie przez organ I instancji decyzji mimo, że nie upłynął wyznaczony przez organ 7-dniowy termin dla strony w zakresie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów; - art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 K.p.a. i art. 84 § 1 K.p.a. – poprzez zaniechanie przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem pełnomocnika Skarżącej, zaniechanie powołania biegłego z zakresu budownictwa i ochrony przeciwpożarowej w celu wydania opinii stwierdzającej czy przedmiotowy budynek ma wady mające istotny wpływ na bezpieczeństwo użytkowania obiektu, w tym bezpieczeństwo pożarowe oraz czy wady te wynikają z odstąpień wykonawcy od projektu budowlanego oraz warunków technicznych wykonania i robót budowlanych. Końcowo strona wskazała na obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b. poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie stwierdzenia czy budynek mieszkalny może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska lub jest w nieodpowiednim stanie technicznym, jest bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę PWINB w R. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, jak wynika z art. 133 § 1 P.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy. W świetle brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu z przyczyn określonych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa przy jej wydaniu i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., powoływanym przez organy orzekające w sprawie niniejszej, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z kategorycznego brzmienia tego przepisu wynika, że umorzenie z powodu bezprzedmiotowości postępowania jest obligatoryjne. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu cyt. wyżej art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie pozytywne czy negatywne staje się niedopuszczalne. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza więc brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jeżeli zatem organ administracji publicznej ustala bezprzedmiotowość postępowania, badając, czy strona ma prawo żądać od organu skonkretyzowania w drodze decyzji administracyjnej jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego, to ocena ta winna być przeprowadzona w świetle regulacji zawartych w przepisach prawa materialnego. W niniejszej sprawie takimi przepisami były przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 – dalej "P.b"). Należy zaznaczyć, że na podstawie art. 84 i art. 84a P.b. do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmująca kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane wykonane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę nie mają prawa ingerować w sposób władczy. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało wszczęte wskutek informacji uzyskanej od Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w J. (pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. ) z której wynikało, że podczas przeprowadzonej kontroli stwierdzono szereg nieprawidłowości (szczegółowo wskazanych w tym piśmie) dotyczących budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] 18 w J. PINB w J. – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - początkowo prowadził czynności kontrole w zakresie utrzymania budynku. Jednakże dalsze podejmowane były już w związku z ww. pismem Komendanta wskazującym na naruszenie przepisów przeciwpożarowych przy budynku mieszkalnym. Zatem postępowanie - zakończone kwestionowaną decyzją – prowadzone było w zakresie prawidłowości robót budowlanych wykonanych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wybudowanego na działkach nr ewid. 976/3, 974/5, 946/7 przy ul. [...] w J. Jak wynika z prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego budynek mieszkalny wielorodzinny położony na wyżej wskazanych działkach został wybudowany na podstawie decyzji Starosty J. z [...] lutego 2013 r. nr [...] (segment 1 i 2) oraz z [...] stycznia 2014 r. nr 12/2014 (segment 3). Budynek ten uzyskał pozwolenie na użytkowanie, przy czym segment nr 1 i 2 na mocy decyzji z [...] listopada 2014 r. ([...]), natomiast segment nr [...] na mocy decyzji z [...] grudnia 2014 r. ([...]). Jak zauważył organ odwoławczy ww. pozwolenia na użytkowanie zostały wydane zgodnie z procedurą wynikającą z art. 59 ust. 1, 2, 3 P.b., po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli (art. 59a P.b.) i przedłożeniu stosownych dokumentów (art. 57 P.b.). Trzeba podkreślić, że wspomnianymi decyzjami udzielającymi pozwolenia na użytkowanie rozstrzygnięta została zgodność zrealizowanej rozbudowy z warunkami pozwolenia na budowę. Jest to decyzja ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym, zatem prawidłowo przyjmują organy obu instancji, iż nie jest dopuszczalne ponowne rozstrzygnięcie tej sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że również ostateczne decyzje Starosty J. o pozwoleniu na budowę nie zostały w żadnym trybie wzruszone (pozostają w obrocie prawnym). Dokonując kontroli odnośnie nieprawidłowości w zakresie naruszenia przepisów pożarowych PINB przeprowadził dnia [...] marca 2017 r. oględziny w toku których ustalił, że strop został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym jako żelbetonowy zbrojny dwustronnie o gr. 12cm z posadzką niepalną i zaopiniowany pozytywnie przez rzeczoznawcę z zakresu przepisów przeciwpożarowych. Nadto organ I instancji uzyskał stanowisko Komendanta PPSP w J., który pismem z [...] marca 2017 r. poinformował, że strop żelbetonowy monolityczny zbrojny dwustronnie o grubości 12cm w pełni spełnia wymagania odporności ogniowej REI 60 po zabezpieczeniu przejść instalacyjnych. Natomiast w celu ustalenia czy konstrukcja więźby dachowej oraz szybu windowego zapewnia bezpieczeństwo użytkowania obiektu organ I instancji przeprowadził 14 kwietnia 2017 r. rozprawę administracyjną. W jej wyniku ustalono, że w obiekcie istnieją drobne usterki i wady, których usunięcie leży w zakresie odpowiedzialności Dewelopera w ramach rękojmi. Te kwestie podlegają regulacjom Kodeksu cywilnego. Jak wywiódł organ odwoławczy – a stanowisko to Skład orzekający aprobuje – zebrany materiał dowodowy, w tym przeprowadzone oględziny i rozprawa jednoznacznie wykazały, że nie zachodzi przypadek naruszenia przepisów przeciwpożarowych, ani zagrożenie nośności i stateczności przedmiotowego budynku wielorodzinnego. Wobec tych ustaleń, a co za tym idzie wobec braku wykazania, że przedmiotowy budynek wykonany został niezgodnie z obowiązującymi przepisami oraz wybudowany został zgodnie z pozwoleniem na budowę i zostało udzielone pozwolenie na użytkowanie, brak było podstawy do podjęcia działań przewidzianych w art. 50 i art. 51 P.b. Przy takich ustaleniach orzekających w sprawie organów zasadne było stwierdzenie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z uwagi na brak podstawy do podjęcia interwencji na postawie przepisów Prawa budowlanego. Reasumując, Sąd uznał, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy nie było podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i wobec powyższego prawidłowym było umorzenie postępowania na podstawie omówionego wcześniej art. 105 § 1 K.p.a. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi wskazujące na naruszenie szeregu przepisów postępowania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, ani też by nie były w toku postępowania respektowane zasady rzetelnej procedury zawarte w art. 7 K.p.a. (legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli). Nie jest również trafny zarzut naruszenia art. 84 K.p.a., bowiem odnośnie wniosków dowodowych pełnomocnika skarżącej (powołanie biegłego z zakresu budownictwa i ochrony przeciwpożarowej) uzasadnione stanowiska zajęły organy I i II instancji, które nie uchybiają tym przepisom postępowania. Kwestia wyłączenia PINB w J. jako organu administracji od udziału w dalszym postępowaniu oraz kwestia wyłączenia pracownika PINB od udziału w postępowaniu administracyjnym zostały rozstrzygnięte odrębnymi postanowieniami - odpowiednio postanowienie PWINB z [...] czerwca 2017 r. ([...]) o odmowie wyłączenia PINB w J. od prowadzenia sprawy oraz postanowienie PINB w J. z [...] lipca 2017 r. ([...]) o odmowie wyłączenia pracownika Z.B. od prowadzenia sprawy. Dokonując oceny ww. postanowień Sąd stwierdza, że są one prawidłowe i zgodne z obowiązującym prawem. Odnośnie wyłączenie organu I instancji organ odwoławczy ustalił prawidłowo (po odebraniu stosownego oświadczenia), że nie zachodzą okoliczności, które uprawdopodobniałyby takie wyłączenie. Takich okoliczności nie stanowią również argumenty podniesione przez wnioskodawcę. Nadto strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia wobec Z.B. okoliczności, o których mowa w art. 24 § 3 K.p.a. Za takie okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do bezstronności wyżej wymienionego nie można uznać podnoszonej w tym zakresie argumentacji. Jako niezasadny Sąd ocenił także zarzut w zakresie niezapewnienia stronie skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym poprzez niedopuszczenie do udziału w rozprawie dnia [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnika skarżącej. Z przedłożonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Wspólnota została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy. Z akt sprawy, w tym protokołu rozprawy wynika, że stawający imieniem Wspólnoty pełnomocnik – adw. W.P. nie dysponował w dniu rozprawy, skutecznym pełnomocnictwem. Nie przedłożono bowiem stosownego upoważnienia (uchwały Wspólnoty) z którego wynikałoby umocowanie do udzielenia w imieniu Wspólnoty pełnomocnictwa. Taka uchwała została przedłożona do organu dopiero dnia [...] kwietnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Z tej przyczyny jako nieuzasadniony Sąd ocenił zarzut uniemożliwienia pełnomocnikowi prawidłowego i bezpośredniego reprezentowania strony skarżącej. Brak wykazania się stosownym dokumentem upoważniającym do reprezentacji strony uniemożliwił organowi dopuszczenie pełnomocnika do udziału w rozprawie. Sąd zauważa także, co dowodzą akta sprawy, że zarówno strona – Wspólnota, jak i jej pełnomocnik, na każdym etapie postępowania byli prawidłowo powiadamiani o wykonywanych czynnościach i w sposób prawidłowy zapewniono im udział w postepowaniu. W kwestii zarzutu dotyczącego braku zastosowania regulacji przewidzianej art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b. wyjaśnić należy, że przepis ten służy usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego i wiążą się z użytkowaniem tego obiektu. Chodzi o skutki wynikające z użytkowania obiektu budowlanego. Natomiast niniejsze postępowanie zostało wszczęte i było prowadzone w kierunku prawidłowości robót budowlanych wykonanych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Słusznie zauważył organ, że w razie powstania okoliczności uzasadniających prowadzenie postepowania w trybie tego przepisu, może ono być prowadzone, niezależnie od wydanej decyzji. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.