II SA/Rz 206/13

28 marca 2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P., o zwolnienie od całości kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi J. P. i Ł. P. na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, - postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez: 1) zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych ponad wysokość 50 zł, 2) ustanowienie radcy prawnego. Sygn. II SA/Rz 206/13 Uzasadnienie Skarżący J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu radcy prawnego z urzędu. Jego wniosek, złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 206/13. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze nie została zakończona przed WSA. Na obecną chwilę wyżej wymieniony obowiązany jest do solidarnego pokrycia kosztów sądowych wraz z drugim skarżącym – Ł. P. W treści uzasadnienia wniosku podano następujące fakty: J. P. oraz D. P. zamieszkują w domu budowanym systemem gospodarczym od 1999 r. Rodzina utrzymuje się z renty J. P. w wysokości 1998 zł netto. Poza tą kwotą rodzina nie otrzymuje żadnych innych dochodów. Do wydatków niezbędnych zaliczono w szczególności: gaz 25 zł, energię elektryczną 120 zł, wywóz śmieci 40 zł, zł, podatek od nieruchomości 40 zł, lekarstwa średnio 50 zł, opał 300 zł, raty kredytu w wysokości 920 zł. Łączna kwota wydatków niezbędnych w skali miesiąca to 1579 zł. Pozostałą część swych przychodów J. P. przeznacza na zakup odzieży, żywności środków czystości oraz na komunikację. Stwierdzono, co następuje : Na podstawie wniosku PPF należy stwierdzić, że żądanie J. P. obejmuje swymi granicami obie z instytucji składających się na prawo pomocy - zwolnienie od kosztów sądowych (opłat i wydatków) oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze względu na tak zakreślone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.: zwana dalej P.p.s.a./). W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że J. P. nie będzie w stanie pokryć wszystkich opłat i wydatków sądowych oraz kosztów ustanowienia radcy prawnego. Kwota łącznych dochodów netto rodziny podzielona na liczbę członków, nie przekracza poziomu wynagrodzenia minimalnego. Bardzo skromne dochody, jakie uzyskuje rodzina P., nie pozwoliłby Jej na uiszczenie wpisu sądowego, a także na zweryfikowanie w toku instancji wydanego w sprawie orzeczenia WSA. Skarżący bez przyznania mu na obecnym etapie prawa pomocy musiałby wydatkować nie tylko na powyższy wpis ale także na wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłatę kancelaryjną, ale również wynagrodzenie fachowego pełnomocnika za sporządzenie środka odwoławczego. Związane z tym ciężary odbiłyby się negatywnie na zdolności J. P. do utrzymania poziomu utrzymania koniecznego, czyli zakup dóbr i usług od których zależy skromne utrzymanie gospodarstwa domowego. Nie można pominąć, że wymieniony jest stroną innych toczących się przed WSA postępowań sądowych (np. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 854/12). Sytuacja finansowa skarżącego nie jest jednak na tyle zła, aby należało go zwalniać od pełnej kwoty kosztów sądowych. Nie spowoduje obniżenia warunków życia J. P. i jego żony uiszczenie 50 zł z tytułu wpisu sądowego. Tym samym pozostałe przyszłe i ewentualne koszty sądowe np. w postaci wpisu od skargi kasacyjnej, zostaną wobec niego zniesione, co będzie w sposób wystarczający chronić jego zdolność do pokrycia minimalnych kosztów utrzymania. Skarżący posiada stałe źródła dochodów, lokal mieszkalny oraz nieruchomość. Posiadanie tych składników majątkowych wyklucza go z kategorii osób ubogich, wobec których należy stosować wyjątkową instytucje prawa pomocy w zakresie całkowitym. Reasumując, skarżący wykazał przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez udowodnienie że większa część istniejących i przyszłych kosztów sądowych oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika spowoduje obniżenie jakości jego życia poniżej stanu akceptowanego w aktualnych warunkach społeczno – gospodarczych (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Reasumując, pokrycie 50 zł wpisu sądowego, zniesie wobec skarżącego wszelkie przyszłe obowiązki finansowe związane z kontynuowaniem postępowania zarówno przed WSA i NSA. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.