II SA/Rz 21/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-05-14

Skład orzekający: SWSA Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania może być wniesiony przez inną stronę postępowania niż wnioskodawca?
Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Inne strony postępowania nie posiadają legitymacji do wniesienia takiego środka zaskarżenia, co skutkuje koniecznością odrzucenia sprzeciwu.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r. pozostawił wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. J. J., reprezentowany przez adwokata, wniósł sprzeciw od tego zarządzenia. Sąd rozpoznał sprzeciw i postanowił go odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw J. J. od zarządzenia referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. J. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 21/18 pozostawiającego wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - postanawia - odrzucić sprzeciw J. J. Zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r., sygn. II SA/Rz 21/18 referendarz sądowy WSA w Rzeszowie pozostawił wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pismem z dnia 20 marca 2018 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony wnioskodawcy w dniu 23 marca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 42 akt sądowych). W dniu 30 marca 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) J. J. – reprezentowany przez adw. J. J. złożył sprzeciw na powyższe zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 3 zd. drugie P.p.s.a. środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, że stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko ta strona, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa, gdyż "tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie" (postanowienie NSA z 7 marca 2008 r., I OZ 140/2008, LexPolonica nr 2793257). Pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie mają "legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy" (postanowienie NSA z 5 kwietnia 2007 r., II OZ 288/07, Lex nr 360207). Powyższe oznacza, że prawo do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r., którym pozostawiono wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym bez rozpoznania, przysługiwało wyłącznie wnioskodawcy, tj. J. J. W tej sytuacji z uwagi na fakt, że J. J. nie był legitymowany do złożenia sprzeciwu od wskazanego wyżej zarządzenia, Sąd zobligowany był do jego odrzucenia na podstawie art. 259 § 1 i § 2 P.p.s.a. Końcowo Sąd zauważa, że J. J. składając sprzeciw wskazał, że jest reprezentowany przez adw. J. J. Tymczasem akta sądowe nie zawierają stosownego dokumentu pełnomocnictwa, który to wymóg wynika z art. 37 P.p.s.a. Niemniej jednak wobec tego, że przedmiotowy sprzeciw podlega odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania składającego sprzeciw do uzupełnienia ww. braku formalnego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło