II SA/Rz 21/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-05-14
Skład orzekający: SWSA Piotr Godlewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania może być wniesiony przez inną stronę postępowania niż wnioskodawca?Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Inne strony postępowania nie posiadają legitymacji do wniesienia takiego środka zaskarżenia, co skutkuje koniecznością odrzucenia sprzeciwu.Stan faktyczny
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r. pozostawił wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. J. J., reprezentowany przez adwokata, wniósł sprzeciw od tego zarządzenia. Sąd rozpoznał sprzeciw i postanowił go odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw J. J. od zarządzenia referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. J. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 21/18 pozostawiającego wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - postanawia - odrzucić sprzeciw J. J.
Zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r., sygn. II SA/Rz 21/18 referendarz sądowy WSA w Rzeszowie pozostawił wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odpis powyższego zarządzenia wraz z pismem z dnia 20 marca 2018 r.,
w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz
o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony wnioskodawcy w dniu 23 marca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 42 akt sądowych).
W dniu 30 marca 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) J. J. – reprezentowany przez adw. J. J. złożył sprzeciw na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa
w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 3 zd. drugie P.p.s.a. środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, że stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko ta strona, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa, gdyż "tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie" (postanowienie NSA z 7 marca 2008 r., I OZ 140/2008, LexPolonica nr 2793257). Pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie mają "legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy" (postanowienie NSA z 5 kwietnia 2007 r., II OZ 288/07, Lex nr 360207).
Powyższe oznacza, że prawo do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r., którym pozostawiono wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym bez rozpoznania, przysługiwało wyłącznie wnioskodawcy, tj. J. J.
W tej sytuacji z uwagi na fakt, że J. J. nie był legitymowany do złożenia sprzeciwu od wskazanego wyżej zarządzenia, Sąd zobligowany był do jego odrzucenia na podstawie art. 259 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Końcowo Sąd zauważa, że J. J. składając sprzeciw wskazał, że jest reprezentowany przez adw. J. J. Tymczasem akta sądowe nie zawierają stosownego dokumentu pełnomocnictwa, który to wymóg wynika z art. 37 P.p.s.a. Niemniej jednak wobec tego, że przedmiotowy sprzeciw podlega odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania składającego sprzeciw do uzupełnienia ww. braku formalnego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło