II SA/Rz 212/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 11 marca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 19 marca 2016 r. skarżący oświadczył, że skarga "została wniesiona omyłkowo" oraz zwrócił się o "umorzenie postępowania". Wprawdzie skarżący nie sformułował literalnego oświadczenia o cofnięciu skargi, jednakże treść złożonego wniosku nie pozostawia wątpliwości, że wolą skarżącego jest zakończenie prowadzonego postępowania sądowego poprzez rezygnację z rozpoznania skargi przez Sąd. Niemniej jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego w myśl art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa") może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. W przypadku gdy skarga jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a brakiem takim jest niewątpliwie nieuiszczenie wymaganego wpisu, Sąd odrzuca skargę w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków fiskalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 14 marca 2016 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 21 marca 2016 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu, co uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 58 § 3 Ppsa.