II SA/Rz 214/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów budynku - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2005 roku, Nr [...] odmawiającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta J. obręb nr 4 w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 314, a działką 315. Z decyzją tą nie zgodziła się Z. M. i w dniu 30 stycznia 2006 roku zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Z uwagi na braki formalne oraz fiskalne skargi pismem z dnia 6 marca 2006 roku skarżąca została wezwana do ich usunięcia poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 200 złotych oraz dołączenie 2 odpisów skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono jej w dniu 8 marca 2006 roku zachowując przy tym rygory wynikające z art. 65, art. 69 oraz art. 77 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Nie nadesłała jednak odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2006 roku sygn. akt II SA/Rz 214/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy sąd postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 roku sygn. akt II SA/Rz 214/06 ustanowił dla niej radcę prawnego. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Skarżąca, mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczenia, że niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi nie nadesłała odpisów skargi. Przyznanie skarżącej prawa pomocy zdezaktualizowało jedynie obowiązek uiszczenia wpisu. Nie usprawiedliwia to natomiast nienadesłania odpisów skargi. Ponieważ obowiązku tego skarżąca nie wykonała Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.