II SA/Rz 217/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska NSA Stanisław Śliwa Protokolant: sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i M. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2004 r Nr R[...] po rozpoznaniu odwołania D. Sz. – C. od decyzji Starosty Ł. z dnia [...] listopada 2003 r Nr. [...] o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej dnia [...].09.2004 r Nr [...] w przedmiocie o zatwierdzenia i udzielenia A. i M. T. pozwolenia na budowę domu mieszkalnego na działce nr ewid. 260 położonej w S. - uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia powołał przepis art.138 § 2 k.p.a. W uzasadnieni wyjaśnił, że D. Sz.-C. wnioskiem z dnia 9.10.2003r zwróciła się do Starosty Ł. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną przez Starostę Ł. w dniu [...].09.2003 r w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i M. T. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi na nieruchomości nr 260 położonej w S. zarzucając , że działka jej graniczy z działką objętą pozwoleniem budowlanym, zatem przysługiwał jej przymiot strony w tym w postępowaniu. Starosta Ł. postanowieniem z dnia [...]. 10 .2003 r Nr [...] stosownie do art. 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku odmówił uchylenia w/w decyzji twierdząc, że nie zachodzi przyczyna wznowienia o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Na poparcie swojego stanowiska wyjaśnił, że wprawdzie działki wnioskodawczyni D. Sz. – C. oznaczone numerami 280/5, 280/4 , 261 graniczą z działką nr 260 objętej pozwoleniem budowlanym z dnia [...].09.2003 roku, niemniej jednak obszar oddziaływania obiektu objętego pozwoleniem budowlanym mieści się w granicach projektowanej działki nr 260. Przedłożony przez inwestorów projekt budowlany wskazuje, że wysokość projektowanego obiektu wynosi 6.58 m , odległość najmniejsza od granicy działek wynosi 12 metrów, od granicy działki wnioskodawczyni D. Sz. – C. 12,5 metra . Kwestionowany przez wnioskodawczynię dojazd do projektowanego obiektu przewidywany jest drogą nr ewid. 269 własności Gminny Ł. i nie narusza własności innych działek . Przywołał przepis art. 28 prawa budowlanego w/g którego stronami tego postępowania jest inwestor oraz właściciele , użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu i w jego ocenie stan faktyczny sprawy nie pozwala na przyznanie wnioskodawczyni przymiotu strony w tym postępowaniu. W odwołaniu do Wojewody D. Sz.-C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji . W argumentach odwołania odwołująca polemizuje z argumentacją organu w kwestii uprawnienia jej jako strony w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a w zw. z art. 28 prawa budowlanego. Wyjaśniła, że organ orzekający w sprawie ustosunkował się jedynie co do oddziaływania inwestycji na działki nr ewid. 261,280/5 i 280/4 natomiast nie wyjaśnił zasadniczej kwestii tj. dojazdu do budynku objętego tym pozwoleniem drogąa oznaczoną nr 269/ 2 która na odcinku długości przylegającej do działki nr ewid. 256/2 stanowi jej własność. Wprawdzie droga ta w dacie wydania decyzji o pozwoleniu oznaczona była w ewidencji gruntów numerem działki 269 i wpisana na rzecz Gminy Ł. jako władającej niemniej jednak stan prawny tej drogi uległ zmianie i ten fakt został przez nią wykazany. Jako dowód w sprawie odwołująca powołała się na decyzję Starosty Ł. z dnia [...] grudnia 2002 r Nr [...]. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy uwzględnił odwołanie i wyjaśnił, że organ I instancji nie uwzględnił zasadniczego faktu, że D. Sz. C. jest właścicielką części drogi stanowiącej dojazd do działki inwestora / działka nr ewid. 269/2/ która to okoliczność przesądza o przyczynie wznowienia o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący A. i M. T. wnieśli o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego w/ g norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśnili , że brak jest podstaw prawnych do wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia budowlanego bowiem w dacie wydania decyzji o pozwoleniu budowlanym działka nr ewi. 269 / droga/ wykazana była w ewidencji gruntów na rzecz Gminy Ł. Zmiana stanu prawnego tej drogi w ewidencji gruntów co do tej działki na rzecz D. Sz.- C. nastąpiła po wydaniu decyzji o pozwoleniu budowlanym . Przyznali fakt, że faktycznie wydzielono z działki nr ewi. 269 działkę nr ewid. 269/2 i jest to droga prywatna własności D. Sz.- C. ale jest to jedyny dojazd z ich działki do drogi publicznej . Obecnie skarżący realizują budowę na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu budowlanym , stan budowy jest zawansowany i pozbawienie ich dojazdu do drogi publicznej powoduje nieodwracalne skutki zarówno prawne jak i finansowe. W ocenie skarżących strony postępowania w sprawie pozwolenia budowlanego zostały prawidłowo ustalone, natomiast zmiana stanu prawnego działki nr ewid.269 /droga/ po wydaniu decyzji o pozwoleniu budowlanym nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga jest nieuzasadniona. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną . Decyzja będąca przedmiotem skargi została wydana w trybie art.138 § 2 kpa który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić decyzję w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do stwierdzenia, że żądanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną przez Starostę Ł. z dnia [...].09.2003 r Nr [...] wnioskodawczyni D. Sz. C. opiera na naruszeniu jej uprawnienia procesowego polegającego na pozbawieniu jej czynnego udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną w sprawie pozwolenia na budowę . Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną , jeżeli postępowanie w którym doszło do jej wydania było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych w przepisie art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Wnioskodawczyni z zachowaniem terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jako przyczynę wskazała przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ocenił w oparciu materiał aktowy sprawy i przesądził zasadniczą kwestię tj. uprawnienie D. Sz. –C. występowania w niniejszej sprawie w charakterze strony w rozumieniu art. 28 kpa oraz 28 prawa budowlanego wobec niekwestionowanego przez inwestorów faktu , że dojazd do budynku mieszkalnego objętego w/w pozwoleniem projektowany jest przez drogę oznaczoną obecnie nr ewid. 269/2 własności D. Sz. –C. Zgodzić się należy z argumentacją organu odwoławczego, że fakt nie ujawnienia jej w ewidencji gruntów nie może być przeszkodą dla ochrony interesów w/w w postępowaniu o pozwoleniu budowlanym . Przedłożony przez inwestorów skrócony wypis z rejestru gruntów wskazywał jedynie na władającego tą drogą a nie wskazywał właściciela , natomiast swoje uprawnienie do tej drogi wnioskodawczyni wykazała prawem własności o czym dowodzi wpis w księdze wieczystej pod Nr.KW. [...] Wadliwa ocena przez organ I instancji co do przyczyny wznowienia w ocenie Sądu uprawnia organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji gdyż sprawa wymaga merytorycznego rozpatrzenia co do rozstrzygnięcia istoty sprawy w zakresie odpowiadającym uregulowaniom przewidzianym w art. 149 § 2 k.p.a. i wydania stosownej decyzji . W tym stanie sprawy Sąd stwierdził , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie, dlatego skargę jako nieuzasadnioną oddalił po myśli art. 151 P.p.s.a.