II SA/Rz 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego na skutek skargi kasacyjnej H. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Rz 218/10 - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 20 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, w którym oddalił skargę H. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] o pozbawieniu wyżej wymienionej statusu osoby bezrobotnej. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia H. R. otrzymała w dniu 24 maja 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru. W dniu 29 czerwca 2010r. H. R. nadała w urzędzie pocztowym w N. pismo bez tytułu, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podniosła, iż w związku z otrzymanym wyrokiem (powołanym wyżej) składa skargę, bowiem jest on dla niej krzywdzący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej złożonej od wyroku sądu pierwszej instancji, celem jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, uzależnione jest m. in. od tego, by złożona ona została w ustawowym terminie. Termin ten wskazuje art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. i wynosi on 30 dni, licząc od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem. Kolejnym wymogiem, spełnienie którego warunkuje przekazanie skargi kasacyjnej właściwemu do jej rozpoznania sądowi wyższej instancji jest jej sporządzenie przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego), o czym stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a. Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy w pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że pismo H. R. to skarga kasacyjna skierowana przeciwko wskazanemu na wstępie wyrokowi, mimo, iż nie zostało ono tak nazwane. Znajduje to potwierdzenie w brzmieniu art. 173 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle brzmienia powołanych wyżej regulacji prawnych środek ten podlega odrzuceniu. Po pierwsze bowiem nie został on złożony w terminie, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a., który upłynął w stosunku do skarżącej bezskutecznie w dniu 23 czerwca 2010r. Ponadto sporządziła go samodzielnie składająca go, nie zaś radca prawny czy adwokat, co stoi w sprzeczności z unormowaniem zawartym w art. 175 § 1 P.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, że tak o terminie złożenia skargi kasacyjnej, jak też o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalistę H. R. została pouczona przy okazji doręczenia jej kwestionowanego przez nią wyroku. W pouczeniu tym zaznaczono jednocześnie, iż brak zachowania powyższych wymogów skutkować będzie odrzuceniem środka zaskarżenia. Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 i art. 175 § 1 P.p.s.a.