II SA/Rz 218/10

Referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym w dniu 28 lipca 2010 r., (data nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym) H. R. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 218/10 dotyczącej skargi H.R. na decyzję Wojewody P. Sprawa ze skargi H. R. została zakończona wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. II SA/Rz 218/10. Wymienionym wyżej wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę H.R. na decyzję Wojewody P. Wyrok ten zostało doręczony skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu 24 maja 2010 r. Wobec tego powyższy wyrok stał się prawomocny w dniu 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co, następuje : Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według, której koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Ustawodawca stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy oprócz pozytywnych przesłanek przyznania prawa pomocy zakreślił granice czasowe, w jakich strona może domagać się od Sądu rozpoznania jej żądania. Tą granicą jest prawomocne zakończenie sprawy przed Sądem. Świadczy o tym unormowanie zawarte w art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Według treści tej regulacji prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jeżeli strona postępowania złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, wniosek ten powinien zostać oddalony jako niedopuszczalny w świetle art. 243 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu 28 lipca 2010 r., (data nadania pisma) a więc po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. H.R. wniosła o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się wyroku WSA z dnia 20 kwietnia 2010 r. II SA/Rz 218/10, czyli po 24 czerwca 2010 r. Wobec uprawomocnienia się wyroku WSA, nie można przyjąć by sprawa o sygn. II SA/Rz 218/10 była nadal sprawą w toku w dniu wpływu do sądu wniosku o prawo pomocy. Ponieważ wniosek wyżej wymienionej dotyczy zakończonej przed Sądem sprawy sądowoadministracyjnej, prośba o przyznanie jej prawa pomocy nie może zostać rozpoznana pozytywnie. Decyduje o tym wykładania literalna normy art. 243 p.p.s.a. (por. W. Maciejko, M. Rojewski, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, Warszawa 2009, s. 180). Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 243 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.