II SA/Rz 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Rz 218/10 zapadłego w sprawy ze skargi H. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r.. znak: [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego - postanawia - odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną H. R. od wyroku tego Sądu z dnia 20 kwietnia 2010r. oddalającego skargę wyżej wymienionej na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że środek zaskarżenia jest spóźniony, a nadto sporządzony został przez składającą go, nie zaś przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). W dniu 9 lipca 2010r. H. R. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność strony postępowania sądowoadministracyjnego dokonana po upływie terminu do jej podjęcia jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Jak wynika z art. 86 § 1 P.p.s.a. istnieje możliwość usunięcia powyższej negatywnej konsekwencji poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu do podjęcia określonej czynności procesowej. Uwzględnienie takiego wniosku następuje wówczas, gdy strona uprawdopodobni, iż niedotrzymanie terminu nie było przez nią zawinione. Brzmienie art. 86 § 2 P.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie uchybionego terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeśli uchybienie to nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek podlega z kolei odrzuceniu – art. 88 P.p.s.a. Przechodząc do okoliczności sprawy należy podnieść, iż zaistniała w niej sytuacja, do której odnosi się wspomniany wyżej art. 86 § 2 P.p.s.a. Z powołanego na wstępie postanowienia tut. Sądu z dnia 5 lipca 2010r. wynika bowiem, że przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej złożonej przez H. R. były dwie, a mianowicie upływ terminu do dokonania powyższej czynności oraz sporządzenie przedmiotowego środka zaskarżenia przez samą stronę. W takiej sytuacji spóźnione wniesienie przez H. R. skargi kasacyjnej nie spowodowało dla niej w istocie ujemnego skutku procesowego. Niezależnie bowiem od tego, czy strona dotrzymałaby ustawowego terminu do podjęcia powyższej czynności, skarga kasacyjna i tak podlegałaby odrzuceniu z uwagi na fakt, iż nie została ona sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego, który to brak jest nieusuwalny. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 w zw. art. 86 § 2 P.p.s.a.