II SA/Rz 222/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia do stanu poprzedniego budynku gospodarczego -skargę oddala- II SA/Rz 222/18 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi J.K. – zastępowanego przez pełnomocnika I.K. (matkę) - jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (dalej: PWINB) z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] dotycząca nakazu doprowadzenia budynku gospodarczego do stanu poprzedniego. Z jej uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. (dalej: PINB) w związku z interwencją I.K. wszczął postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych prowadzonych przez R.B. na działce nr 1366 w miejscowości Ż. W wyniku przeprowadzonej rozprawy ustalił, że na działce tej usytuowane są m.in. dwa budynki gospodarcze połączone ścianą, co do której I.K. wnioskowała o rozbiórkę. Inwestor oświadczył, że roboty budowlane prowadził na podstawie zgłoszenia z 8 sierpnia 2016 r., a przedmiotowa ściana stanowi wygrodzenie wewnętrzne o wysokości 2,20 m. Od strony działki nr 1461 (własności J.K.) na budynku gospodarczym wykonano ścianę oddzielenia pożarowego. Mając na względzie powyższe ustalenia, PINB decyzją z [...] września 2016 r. ([...]) – na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: K.p.a.) - umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych prowadzonych przez R.B. na działce nr 1366 w Ż. Na skutek odwołania I.K. decyzja ta została uchylona decyzją PWINB z [...] listopada 2016 r. nr [...]. W ponownie prowadzonym postępowaniu PINB [...] lutego 2017 r. przeprowadził kolejną rozprawę administracyjną, w toku której dokonał pomiarów budynków gospodarczych i ich usytuowania w terenie. Ustalił nadto, że obydwa budynki są remontowane, a prace te objęte są dokonanym przez inwestora [...] sierpnia 2016 r. zgłoszeniem o przystąpieniu do wykonywania robót budowlanych, do którego nie wniesiono sprzeciwu (obejmowało ono wymianę pokrycia dachowego obydwu budynków oraz częściową rozbiórkę jednego z nich wraz z przebudową części ścian). Ustalono, że pomiędzy budynkami wykonana jest wiata o wysokości 2,27 m, a wykonanie części jej zadaszenia o wymiarach 3,0 x 5,4m wykracza poza zakres robót objętych zgłoszeniem. Zdaniem organu, wykonanie tych robót spowodowało powstanie przewiązki, wymagającej uzyskania pozwolenia na budowę. W tych okolicznościach PINB postanowieniem z [...] marca 2017 r. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: u.P.b.) wstrzymał roboty budowlane przy budynkach gospodarczych prowadzone na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 u. P.b., nakazując inwestorowi zabezpieczenie terenu budowy z uwzględnieniem przepisów BHP i p.poż. PWINB w wyniku rozpatrzenia wniesionego na to postanowienie przez R.B. zażalenia, postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. umorzył postępowanie zażaleniowe (powodem tego był upływ 2-miesięcznego terminu o jakim mowa w art. 50 ust. 4 u.P.b., przewidzianego do wydania decyzji o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 tej ustawy). W dalszej kolejności PINB decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b. oraz art. 104 K.p.a. – nakazał R.B. doprowadzenie budynków gospodarczych do stanu poprzedniego, tj. zgodnego ze zgłoszeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. o przystąpieniu do wykonywania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę. Odwołanie od tej decyzji złożyli I.K. oraz R.B. I.K. sprzeciwiła się prowadzonej inwestycji, gdyż jej zdaniem wykonane roboty nie są remontem. Podniosła, że w wyniku prowadzonych robót cały budynek ma obecnie długość 25m i znajduje się w bliskiej granicy z działką. Powoduje to zaciemnienie budynku mieszkalnego, a podniesienie terenu skutkuje zalewaniem ich działki. R.B. podniósł natomiast, że na działce nr 1366 stanowiącej jego własność znajduje się budynek mieszkalny, dwa budynki gospodarcze oraz budynek małej masarni (w trakcie budowy). Dnia [...] sierpnia 2016 r. dokonał zgłoszenia wykonania robót remontowych dwóch budynków gospodarczych. Roboty przeprowadzone zostały zgodnie ze zgłoszeniem i dokumentacją techniczną. Ponadto pomiędzy budynkami gospodarczymi wykonał zadaszoną wiatę, która pełni funkcję gospodarczą i służy do składowania sprzętu rolniczego itp. Nie zgodził się ze stanowiskiem organu, jakoby wiata ta stanowiła przewiązkę na którą wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Jego zdaniem wykonana wiata – zgodnie z art. 29 pkt 1 ppkt 2c u.P.b. korzysta ze zwolnienia i można ją budować bez pozwolenia i zgłoszenia. Wiata ta nie spełnia wymogów zawartych w art. 3 pkt 2 u.P.b. i nie odnoszą się do niej unormowania z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnośnie wykonanej ściany wewnętrznej stanowiącej ogrodzenie wyjaśnił, że aktualnie ma ona wysokość 220 cm (po kontroli 15 lutego 2017 r. zmienił wysokość ścianki z 227 cm do 220 cm, o czym powiadomił organ). Ściana ta stanowi dodatkową "ochronę przed niekontrolowaną ingerencją sąsiada". W wyniku rozpatrzenia powyższych odwołań, PWINB wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. – podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. - uchylił w całości decyzję PINB i umorzył postępowanie organu I instancji w całości. Podał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że roboty wykonane przy budynkach gospodarczych objęte były zgłoszeniem stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 2a u.P.b. Inwestor dokonał wymiany pokrycia dachu na blachę na obu budynkach gospodarczych oraz rozbiórki części jednego z budynków gospodarczych (oznaczonego nr 2) wraz z przebudową części jego ścian. Pozostały zakres robót polegający na wymianie pokrycia dachu na istniejącej wiacie, wykonaniu przedłużenia zadaszenia wiaty o wymiarach w rzucie 3,0 x 5,40 m oraz wykonaniu ściany osłonowej niepełnej pomiędzy budynkami gospodarczymi nie był objęty zgłoszeniem. Ustalono także, że wiata o wymiarach 4,10 x 6,72 m połączona z budynkiem gospodarczym (oznaczonym nr 3) na działce 1366 istniała przed wykonaniem robót budowlanych. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami – art. 29 ust. 2 pkt 1 i pkt 1a u.P.b. – wymiana pokrycia dachu wiaty oraz jego przedłużenia nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Wykonanie niepełnej ściany wiaty stanowi jej przebudowę. PWINB stwierdził, że wykonane roboty budowlane nie spełniają ustawowej definicji budowy, a w ich wyniku nie powstał żaden nowy obiekt budowlany, ani część obiektu, w rozumieniu u.P.b. Wyjaśnił także, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b. ma na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. W przypadku wykonania robót budowlanych niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, ingerencja organu nadzoru budowlanego jest uzasadniona, gdy organ stwierdzi zaistnienie okoliczności wymienionych w art. 50 ust. 1 pkt 2 (roboty wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska) lub art. 50 ust. 1 pkt 4 w zakresie istotnego odstąpienia od warunków określonych w przepisach. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z tych przesłanek oraz nie zostały naruszone przepisy, w tym techniczno -budowlane. Przepisy rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. ustalają warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki, a takim nie jest wiata. Nadto przepisy tego rozporządzenia nie mają zastosowania w przypadku wykonania robót remontowych, a takie zostały wykonane na podstawie zgłoszenia. W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do nałożenia obowiązku w oparciu o art. 51 u.P.b. z uwagi na brak naruszenia prawa. Zauważył przy tym, że sentencja decyzji organu I instancji nie odpowiada brzmieniu powołanego w podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b. (przepis ten nie przewiduje wydania nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego ze zgłoszeniem). Powyższe uzasadnia wycofanie decyzji organu I instancji z obrotu prawnego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję PWINB J.K. – reprezentowany przez pełnomocnika I.K. – zażądał, aby R.B. dokonał rozbiórki ściany wiaty i wnęki, gdyż usytuowane są zbyt blisko granicy z jego działką. Podniósł, że mimo przeprowadzanych kontroli przez organ nadzoru budowlanego (w trakcie których stwierdzano usytuowanie obiektów w zbyt bliskiej odległości od granicy z działką) oraz mimo wstrzymanych robót budowlanych inwestor nadal wykonywał prace "według własnego uznania". W dalszej części obszernego uzasadnienia strona skarżąca zakwestionowała sposób wykonanych robót budowlanych na działce nr 1366 jako niezgodnych z prawem i negatywnie oddziaływujących na jej nieruchomość. W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Ustalony w przedmiotowej sprawie przez organy nadzoru budowlanego stan faktyczny jawi się jako zupełny i nie jest przez strony postępowania kwestionowany, mogąc stanowić podstawę orzekania. Przedmiotem skargi pozostaje ocena charakteru robót budowlanych wykonanych przez R.B. na stanowiącej jego własność działce nr 1366 w miejscowości Ż. Jak ustalono w toku postępowania, względem istniejących na tej działce od ok. 1970 r. dwóch budynków gospodarczych (w odległości 7,15 m jeden od drugiego), usytuowanych w odległości 1 – 2,25 m od granicy z działką nr 1461 własności J.K., inwestor [...] sierpnia 2016 r. dokonał zgłoszenia robót remontowych obejmujących wymianę ich pokrycia na blachę oraz częściową rozbiórkę jednego z nich wraz z przebudową ścian. Prawidłowość i legalność tych robót nie budzi zastrzeżeń i nie jest przez stronę skarżącą kwestionowana. Niezależnie jednak od tych robót, inwestor pomiędzy tymi budynkami (ich tylnymi ścianami od strony granicy z działką nr 1461) wykonał murek z pustaków o wysokości 2,27 m (zmniejszony w toku postępowania do 2,20 m) wraz ze stanowiącym całość z dachami budynków gospodarczych zadaszeniem; jak ustalono w toku postępowania, przy jednym z budynków gospodarczych (oznaczonym nr 3) istniała już wcześniej wiata o wymiarach 4,1 x 6,72 m, do której (od strony budynku nr 2) dobudowano część o wymiarach 3 x 5,4 m. Zdaniem strony skarżącej i PINB (czemu organ ten dał wyraz w decyzji z dnia 29 września 2017 r.), wykonanie tych robót wykraczało poza zakres prac objętych zgłoszeniem powodując powstanie pomiędzy budynkami przewiązki bez uzyskania pozwolenia na budowę, której lokalizacja narusza ponadto normy odległościowe od granicy z działką nr 1461. Z taką oceną charakteru tych robót nie sposób się zgodzić, co prawidłowo w zaskarżonej decyzji stwierdził PWINB. Bez wątpienia bowiem wykonanego między budynkami zadaszenia ze względów konstrukcyjnych nie sposób zakwalifikować jako przewiązki, przez którą na gruncie prawa budowlanego – przy braku ustawowej definicji tego pojęcia – należy rozumieć łącznik między różnymi częściami (segmentami) budynku, przeznaczony do przemieszczania się ludzi w celu skrócenia drogi między wybranymi miejscami, bez konieczności wychodzenia na zewnątrz. Związana z przedmiotem postępowania konstrukcja mimo ograniczenia ścianami dwóch odrębnych budynków (z którymi posiada stanowiący aktualnie jednolitą całość dach pokryty blachą) oraz niepełną tylną murowaną ścianą (z prześwitem między jej górną krawędzią na wysokości 2,20 m a dachem) nie spełnia w/w wymagań komunikacyjnych i jak ustalono w toku postępowania, pełni funkcję zadaszenia na sprzęt rolniczy (zgodnie z prezentowanymi od samego początku twierdzeniami inwestora), co obrazuje zgromadzony w toku postępowania materiał zdjęciowy. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko PWINB (zbieżne z pierwotnym stanowiskiem PINB wyrażonym w decyzji z [...] września 2016 r.), trafnie uznającego ten obiekt za wiatę, której definicji również brak jest w u.P.b., a za którą powszechnie uznaje się nie będącą budynkiem budowlę (w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.P.b.), składającą się ze wspartej na słupach konstrukcji dachowej, przy czym jej cechą charakterystyczną jest brak obudowania ścianami ze wszystkich stron. Taka interpretacja znajduje oparcie w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym wiata, nie będąc budynkiem, nie powinna posiadać wszystkich cech, o jakich mowa w treści art. 3 pkt 2 u.P.b. Przepis ten zawiera definicję budynku, który w odróżnieniu od wiaty, stanowi obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach; oznacza to, że wiata jest obiektem budowlanym niezwiązanym trwale z gruntem lub niewydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych lub też nie posiadającym fundamentów, przy czym wystarczające jest, aby przynajmniej jedna z tych przesłanek została spełniona (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2016 r. II SA/Po 1151/15, LEX nr 2110160). Wg innych spotykanych definicji (m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 22 października 2015 r. II SA/Kr 1012/15, LEX nr 1939196), wiata jest to budowla, która nie posiada co najmniej jednej ściany. Dodatkowo można przywołać definicję wiaty zamieszczoną w pkt I.2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którą za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione. Z żadnego przepisu u.P.b. nie wynika przy tym, by wiata musiała być obiektem wolnostojącym (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 października 2017 r. II SA/Sz 784/17, LEX nr 2407782); w tym zakresie należy podkreślić, że w przypadku statuowania przez ustawodawcę takiego wymogu, został on w przepisach wyraźnie zapisany (np. w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2, 2a, 2b, 2d u.P.b.). W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2c u.P.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Przepis ten nie wprowadza żadnych ograniczeń co do wysokości wiaty, jej kształtu, sposobu i rodzaju użytych do wykonania materiałów, ani też jej przeznaczenia. W świetle powyższego zostały więc spełnione wszystkie niezbędne wymogi do zastosowania tego przepisu; wybudowany obiekt - którego co najmniej jedna strona nie posiada ściany – spełnia kryteria do uznania go za wiatę, działka nr 1366 ma pow. 0,26 ha i znajduje się na niej budynek mieszkalny jednorodzinny, a powierzchnia wiaty – stanowiącej jedyny tego typu obiekt na działce – nie przekracza 50 m2. Co istotne, budowa takich wiat mimo zwolnienia z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę, nie została przy tym objęta przewidzianym w art. 30 ust. 1 u.P.b. obowiązkiem zgłoszenia organowi administracji architektoniczno – budowlanej. Ponadto, jak już wskazano, z racji tego że wiata jest obiektem budowlanym ale nie budynkiem, brak jest podstaw do stosowania względem niej przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), w tym wynikających z nich norm odległościowych dotyczących sytuowania budynków względem granic działek sąsiednich. Bezzasadne pozostają zatem zarzuty dotyczące niewłaściwej, z naruszeniem tych przepisów lokalizacji wiaty. W tym zakresie należy zauważyć, że § 2 ust. 1 rozporządzenia określający przedmiotowy zakres unormowań tego aktu wskazuje, że jego przepisy stosuje się do przede wszystkim budynków ("przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków"), ale nawiązuje on także do "budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2". Z powyższego wynika, że § 2 ust. 1 pozwala na zastosowanie przepisów rozporządzenia do budowli tylko wtedy, gdy przewiduje to przepis szczególny tego rozporządzenia. Takim przepisem jest m.in. § 12 normujący kwestie odległości obiektu budowlanego od granicy działki, który w ust. 1 stanowi, że jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy (pkt 1) lub 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy (pkt 2). W okolicznościach sprawy brak jest jednak jakichkolwiek przesłanek do zakwalifikowania obiektu wybudowanego między budynkami gospodarczymi jako budynku o funkcji użytkowej (przede wszystkim nie spełnia on przesłanek o jakich mowa w art. 3 pkt 2 u.P.b.). W myśl art. 48 ust. 1 u.P.b., z samowolą budowlaną mamy do czynienia wówczas, gdy obiekt budowlany lub jego część jest w budowie lub został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia. Skoro w przedmiotowej sprawie z uwagi na wybudowanie wiaty w warunkach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 2c u.P.b. okoliczności te nie zachodzą (nie było wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenie), z uwagi na brak przedmiotu postępowania brak było podstaw do władczej ingerencji organów nadzoru budowlanego. Brak materialnoprawnych przesłanek przemawiających za merytorycznym rozpatrzeniem sprawy oznacza, że sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., o czym zasadnie w prowadzonym postępowaniu orzekł PWINB uchylając nakazującą R.B. doprowadzenie budynków gospodarczych do stanu poprzedniego – zgodnego z dokonanym zgłoszeniem robót - decyzję PINB z dnia [...] września 2017 r. i umarzając postępowanie tego organu w całości. W tym zakresie PWINB słusznie również uznał, że z uwagi na odmienny charakter obiektu nowopowstałego (wiaty, na wybudowanie której zbędne było pozwolenie na budowę lub zgłoszenie) oraz obiektów już istniejących (budynków gospodarczych), nie doszło do przekroczenia zakresu robót objętych dokonanym przez inwestora [...] sierpnia 2016 r. zgłoszeniem (nie uchybia temu fakt jednoczesnego wykonania robót objętych zgłoszeniem, jak i nie podlegających reglamentacji prawa budowlanego). Z podanych względów brak jest także podstaw do uznania zarzutów skargi wskazujących na dokonanie rozbudowy istniejących budynków. Nie można bowiem tracić z pola widzenia charakteru obiektów dotychczasowych (budynków gospodarczych ) i nowego (który budynkiem nie jest), a postrzeganych tak przez pryzmat rodzaju konstrukcji, jak i funkcji jaką mają w zamierzeniu inwestora pełnić. W kontekście wskazanej kwalifikacji wykonanych robót należy stwierdzić, że zbędne było wstrzymywanie ich prowadzenia przez PINB na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 u.P.b. (postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r.), skoro opisana w tym przepisie przesłanka prowadzenia robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 nie zachodziła. W tym zakresie Sąd podziela również stanowisko PWINB, że w przypadku wykonania robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, ingerencja organów nadzoru budowlanego jest uzasadniona tylko w przypadku stwierdzenia zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 50 ust. 1 pkt 2 (prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska) lub w pkt 4 (w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach). W rozpoznawanej sprawie żadnej z tych okoliczności nie stwierdzono (jak już wykazano wcześniej, nie zachodziła również wskazana w ust. 1 pkt 1 tego artykułu przesłanka prowadzenia prac budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia). Ubocznie należy zwrócić jednak uwagę strony skarżącej na ugruntowane w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie stanowisko, że w przypadku obiektów do jakich znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (co w niniejszej sprawie nie zachodzi), przesłanki w postaci spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska nie można wywodzić i opierać na samym usytuowaniu obiektu z naruszeniem przepisów techniczno – budowlanych dotyczących wymaganych odległości od granicy działki czy zabudowy sąsiedniej. W kontekście powyższego Sąd uznał działanie organów administracji w przedmiotowej sprawie za zgodne z przywołanymi przepisami prawa materialnego, nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych, decyzja PWINB znajduje pełne umocowanie w powołanych przepisach u.P.b. Sąd działając z urzędu nie dostrzegł innych uchybień, które nakazywałyby skorzystanie z art. 134 i 135 P.p.s.a. Przedstawione motywy musiały zadecydować o oddaleniu w całości wniesionej skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.