II SA/Rz 225/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-04-12
Skład orzekający: Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, którego decyzja o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pozbawia go źródeł utrzymania, może zostać zwolniony od całości kosztów sądowych w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową i rodzinną?Ratio decidendi
Skarżący został zwolniony od całości kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja majątkowa i osobista, w tym utrata źródła dochodu w wyniku cofnięcia licencji na taksówkę, uniemożliwia mu pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jego trzyosobowej rodziny. Obowiązek pokrycia nawet części kosztów sądowych przekraczał jego możliwości finansowe.Stan faktyczny
Skarżący R. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych w sprawie dotyczącej kontroli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o cofnięciu mu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Skarżący mieszka z żoną i córką, nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów, a jego miesięczne dochody netto wynoszą około 3200 zł, przy czym znaczną część pochłaniają rata kredytu, opłaty za utrzymanie mieszkania i studia żony. Utrata licencji na taksówkę pozbawia go głównego źródła dochodu.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
12.04.2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 12.04.2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].01.2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.
Skarżący R. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych. Jego wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego.
Należy zwrócić uwagę, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 225/13 nie została zakończona dotychczas przed WSA. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 500 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacko – radcowski).
Kierując się treścią wniosku PPF ustalono, iż wnioskodawca R. M. zamieszkuje wraz z żoną i córką w mieszkaniu o pow. 38 m². W skład majątku wymienionego nie wchodzą nieruchomości, przedmioty wartościowe oraz zasoby pieniężne. Na stałe miesięczne wydatki składa się rata kredytu mieszkaniowego w wysokości 700 zł, utrzymanie mieszkania – 700 zł oraz opłata za studia niestacjonarne 500 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Dokładna analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącego opowiada pozytywnym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz najbliższych członków jego rodziny.
Dla rozpoznającego wniosek o prawo pomocy nie ulega wątpliwości, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza ustalone w możliwości finansowe rodziny M. Skarżący nie jest w stanie z kwoty dochodów netto, bez pogorszenia poziomu koniecznego utrzymania uiścić wpis sądowy w wysokości 500 zł oraz pozostałe finansowe ciężary procesu przed WSA. Rodzina utrzymuje się wyłącznie dzięki pracy R. M. Decyzja, którą skarży do WSA pozbawia go uprawnień do prowadzenia taksówki a więc pozbawia go źródeł utrzymania. Uzyskiwany przez rodzinę dochód stanowi kwota ok. 3’200 zł. Jest to dochodów wystarczający do zaspokojenia zasadniczych potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny. Należy przyznać jednocześnie, że nie jest to kwota, która pozwalałaby czynić oszczędności na poczet kosztów procesu sądowego. Nie uzyskuje dochodów żona skarżącego. Wypada nadmienić, że dochód rodziny jest znacząco pomniejszany przez koszty kredytu mieszkaniowego, opłatę za studia żony skarżącego. Jest też oczywiste, że wydatnie na ciężary utrzymania wpływa także utrzymanie małoletniego dziecka. Córka skarżącego liczy ok. pół roku.
Przedstawiona we wniosku sytuacja rodzinna i majątkowa uzasadnia zwolnienie strony od wszystkich występujących w sprawie kosztów sądowych (opłat i wydatków). Nie można w tym miejscu pominąć, iż wymieniony jest stroną także innych postępowań toczących się przed WSA, tj. II SA/Rz 223/13 i II SA/Rz 224/13. W sprawie o sygn. akt II SA/Rz 223/13 uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych ponad wysokość 200 zł. Innymi słowy, wymieniony będzie zmuszony do pokrycia 200 zł wpisu sądowego. Uiszczenie tej kwoty, spowoduje wydatne obniżenie zdolności finansowej gospodarstwa domowego. Dlatego poniesienie jakiegokolwiek ciężaru kosztów sądowych w sprawie o sygn. II SA/Rz 225/13, spowodowałby poważny uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego R. M.
Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych nakazuje rozstrzygnąć wniosek strony na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło