II SA/Rz 228/11
WyrokWSA w Rzeszowie2011-05-26
Skład orzekający: Zbigniew Czarnik, Maria Piórkowska, Małgorzata Wolska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze mogło połączyć do wspólnego rozpoznania dwa postanowienia organu pierwszej instancji, z których jedno dotyczyło zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a drugie sprostowania omyłki w tym postanowieniu?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło połączyć do wspólnego rozpoznania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i postanowienia o sprostowaniu omyłki w tym postanowieniu. Postanowienia te miały odmienny charakter prawny i podstawę prawną, co wykluczało ich łączne rozpoznanie w trybie zażaleniowym, zgodnie z art. 62 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a. w zw. z art. 123 § 1 k.p.a.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wytwórni mas bitumicznych. Prezydent Miasta P. postanowieniem zawiesił postępowanie administracyjne ze względu na procedurę opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie postanowieniem sprostował omyłkę w terminie zawieszenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło oba postanowienia Prezydenta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, łącząc oba postanowienia do wspólnego rozpoznania. Spółka wniosła skargę na postanowienie SKO.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik/spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska NSA Małgorzata Wolska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Wnioskiem z dnia [..] września 2010 r. P. Z. spółka z o.o. z/s w P. wystąpiło do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pn. "Budowa wytwórni mas bitumicznych" obejmującą fundamenty pod zespół maszyn wytwarzających masy bitumiczne,, budynek administracyjno-socjalny z portiernią (kontenerowy) o wysokości do 3 m i maksymalnej długości 24m z elewacją z blachy trapezowej oraz płaskim dachem, wagę samochodową, miejsca parkingowe dla samochodów osobowych w ilości 12, zasieki na kruszywo, budowę zadaszonej wanny wychwytowej pod zbiorniki asfaltu, budynek laboratorium (kontenerowy) o wysokości do 3m i maksymalnej długości do 6,5m z elewacją z blachy trapezowej oraz płaskim dachem, stacji trafo dla potrzeb własnych spółki o budowie kontenerowej maksymalnej długości 3m i wysokości 3m, wewnętrzne drogi i place manewrowe, włączenie komunikacyjne do ulicy Sieleckiej, wykonanie niezbędnych przyłączy kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wody (dla celów sanitarnych i p-pożarowych, budowa hydrantów) i energii elektrycznej, oświetlenie terenu, likwidację lub przebudowę kolidujących fragmentów przewodów kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, wody i energii elektrycznej, zagospodarowanie terenów zielonych i budowę zjazdu drogowego z ulicy Sieleckiej. Wniosek ten był uzupełniany w dniach [..].10.2010 r. i [..].11.2010r.
Postanowieniem z dnia [..] listopada 2010 r., nr [...], Prezydent Miasta P., na podstawie art. 97 §1 pkt 4 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000, nr 98, poz. 1071, z późn.zm.) oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2003, nr 80, poz. 717, ze zm.) z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie do dnia [..] sierpnia 2011 r. Organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy pozostaje w bezpośrednim związku z koniecznością sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego teren proponowanej inwestycji przewidzianą Wieloletnim Programem Sporządzania Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego Miasta P. na lata 2010-12312 z perspektywą na 2017r. Projekt uchwały został przez Prezydenta Miasta przekazany Radzie Miejskiej w P. celem rozpatrzenia i podjęcia stosownej uchwały. Zasadność zawieszenia postępowania w ocenie organu wynika z możliwości odmiennego przeznaczenia terenu niż cel wynikający ze złożonego wniosku.
Postanowieniem z dnia [..] listopada 2010 r. Prezydent Miasta P. sprostował w/w postanowienie w zakresie terminu zawieszenia określając do na dzień [..] sierpnia 2011 r. Uzasadnił, że mając na względzie termin 9 miesięcy wynikający z przepisu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz dzień dokonania przez wnioskodawcę ostatnich korekt we wniosku, tj. [..] listopada 2010r., od której to daty organ liczy termin zawieszenia postępowania, błędnie wyliczono termin zawieszenia postępowania, co wymagało sprostowania.
Postanowieniem z dnia [..] grudnia 2010 r., [..], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło oba w/w postanowienia Prezydenta Miasta P. W podstawie prawnej wskazano przepis art. 123 §1, art. 125 §3 i art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. SKO w P. uznało za trafne zarzuty wnioskodawcy względem terminów zawieszenia określonych przez Prezydenta naruszających przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Kolegium wytknęło wadliwie przyjętą datę złożenia wniosku wskazując, że nie jest nią dzień [..] listopada 2010 r., lecz dzień złożenia wniosku. Sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się skarżąca Spółka wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie każdego z w/w postanowień Prezydenta Miasta P. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 7, art. 8 i art. 12 k.p.a. Wskazując, że zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy ma charakter uznaniowy skarżąca wyraziła stanowisko, że organ musi dostrzec ewentualność wystąpienia konfliktu pomiędzy sposobem zagospodarowania terenu zamierzonej inwestycji a wizją planistyczną oraz stwierdzić, że istnieje szansa na uchwalenie planu w maksymalnym terminie 9 miesięcy. Dla podkreślenia wyrażonej oceny powołała wybrane orzeczenia sądów administracyjnych (wyrok WSA w Łodzi z 30.5.2008r., sygn. akt II SA/Łd 216/08, wyrok WSA w Krakowie z 16.1.2008r., sygn. akt II SA/Kr 781/07) przytaczając część rozważań sądów. Postanowieniu Prezydenta dotyczącemu zawieszenia postępowania zarzucono brak uwzględnienia realnej możliwości uchwalenia planu w okresie zawieszenia oraz brak analizy możliwego do wystąpienia konfliktu w przeznaczeniu terenu objętego wnioskiem z opracowywanym planem miejscowym. Nadmieniono, że w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta P. przedmiotowy teren jest przeznaczony dla lokalizacji wielko powierzchniowych obiektów handlowych III./WOH, w strefie przemysłowo-składowej III.P. Również w otrzymanej od Prezydenta Miasta P. decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla planowanej inwestycji organ ten stwierdził, że inwestycja ta nie zmieni aktualnego charakteru tego terenu. Natomiast zmiana przeznaczenia terenu objętego studium na inny niż obecny wymagałaby zmiany samego studium. Zmian takich nie dokonano. Skarżąca wskazała, że [..] grudnia 2010 r. podjęto uchwałę o przystąpieniu do opracowania planu miejscowego dla strefy S.I, a z zarządzenia Prezydenta w sprawie Wieloletniego Programu Sporządzania Miejscowych Planów z perspektywą na 2017 r. plan dla tej strefy ma być uchwalony w czerwcu 2012r.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie uznając skargę za bezzasadną i podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez Sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.
Skarga podlega uwzględnieniu aczkolwiek z powodów innych niż w niej podniesione. Sąd dopatruje się naruszenia przepisów postępowania, które należy uznać za rażące. Za niedopuszczalne należy uznać połączenie spraw jakiego dokonało Kolegium. Przedmiot obu postępowań jest różny, choć dotyczy tego samego podmiotu.
Postanowienie z dnia [..] listopada 2010 r. [...] odnosi się do kwestii materialnej zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ze względu na wszczęcie procedury opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei postanowienie z dnia [..] listopada 2010 r. ma charakter procesowy bowiem odnosi się do sprostowania omyłki w postanowieniu z dnia [..] listopada 2010 r.
W obowiązującym porządku prawnym brak podstaw do połączenia spraw na etapie postępowania zażaleniowego. Łączenie spraw może odbywać się tylko na podstawie art. 62 k.p.a. Przepis ten wymaga dla łączenia spraw aby prawa lub obowiązki wynikały z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej. W przedmiotowej sprawie takiej łączności nie ma, gdyż różna i odmienna w charakterze jest podstawa prawna. Zgodnie z treścią art. 144 k.p.a. do postępowania zażaleniowego znajdują zastosowanie przepisy regulujące postępowanie odwoławcze, a do tego odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy normujące postępowanie przed organem pierwszej instancji. Skoro Kolegium połączyło zażalenia do wspólnego postępowania, powinno wskazać w podstawie prawnej przepis, który daje do tego umocowanie, a jeśli ma to być art. 62 k.p.a., to należało uzasadnić dopuszczalność jego zastosowania w postępowaniu odwoławczym skoro nie był stosowany w postępowaniu przed Prezydentem Miasta P.
Dokonując kontroli prowadzonych postępowań Sąd zauważa, że w obu instancjach organy nie ustaliły prawidłowości reprezentacji Spółki "P. Asfalty Sp. z o.o." . Okoliczność ta jest istotna dla ważności wszelkich czynności procesowych. Podpisywanie pism, przez prezesa spółki z o.o. nie wyczerpuje zasad prawidłowej reprezentacji tego podmiotu skoro zasadą jest dla tych typów podmiotów reprezentacja łączna. Wprawdzie w przypadku P. A. spółki z o.o. przyjęto reprezentację jednoosobową każdego członka zarządu jednaj ten fakt został ustalony dopiero w postępowaniu sądowym ten rodzaj uchybienia przepisom postępowania powinien być eliminowany w postępowaniu przed organami administracyjnymi jednak nie miał wpływu na sposób orzekania, bo było to uchybienie nie mające znaczenia dla istoty sprawy.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło