II SA/Rz 229/19

WyrokWSA w Rzeszowie2019-04-15

Skład orzekający: Maciej Kobak, Elżbieta Mazur-Selwa, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków jest uprawniony do rozstrzygania sporów o własność i weryfikacji dokumentów źródłowych, jeśli są one poprawne pod względem formalnym, w sytuacji gdy strona kwestionuje przebieg granicy ujawniony w ewidencji?
Ratio decidendi
Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest uprawniony do rozstrzygania sporów o własność ani do weryfikacji dokumentów źródłowych, jeśli są one formalnie poprawne. W przypadku kwestionowania przebiegu granicy ujawnionej w ewidencji, strona powinna zainicjować postępowanie rozgraniczeniowe, w ramach którego sąd lub organ ustali jej przebieg i wytworzy dokument stanowiący podstawę do ujawnienia nowej granicy w ewidencji. Samo zaprzeczenie aktualnym dokumentom źródłowym nie może prowadzić do zmiany treści ewidencji.
Stan faktyczny
Skarżąca kwestionowała decyzję o odrzuceniu zarzutów dotyczących przebiegu granicy między działkami nr 59 i 76, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków po II modernizacji. Organ I instancji odrzucił zarzuty, wskazując na historyczne dokumenty geodezyjne, które od lat 30. XX wieku konsekwentnie wykazywały przebieg granicy po frontowej ścianie budynku na działce nr 59. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podkreślając spójność dokumentów źródłowych i wskazując, że spory o własność należą do drogi cywilnej. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji, powołując się na umowę z 1922 r. i stan posiadania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa WSA Joanna Zdrzałka Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w operacie opisowo - kartograficznym ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Przedmiotem skargi B. Z. (dalej w skrócie: "skarżąca") jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie: "[...]WINGiK") z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej w skrócie "organ I instancji") z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w operacie opisowo- kartograficznym ewidencji gruntów i budynków. Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. W związku z porozumieniem w sprawie współpracy przy tworzeniu i utrzymywaniu zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach i krajowej bazy geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, zawartym w dniu [...] marca 2016 r. pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a Miastem [...], na terenie miasta [...] w trybie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm. – dalej w skrócie: "p.g. i k."), została przeprowadzona II modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Z dniem 10 maja 2018 r. projekt operatu opisowo-kartograficznego, sporządzony w wyniku II modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów ewidencyjnych nr 203, nr 204, nr 205, nr 206, nr 207, nr 209, nr 210, nr 211, nr 213, nr 214, nr 215, nr 216 - [...], zawierający dane dotyczące gruntów, budynków i lokali, po wyłożeniu do wglądu w siedzibie Urzędu Miejskiego w [...] w dniach 26 marca 2018 r. - 16 kwietnia 2018 r., a następnie po rozstrzygnięciu o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu (m. in. odrzuceniu uwagi skarżącej dotyczącej przebiegu granicy między działkami 59 i 67 a działką nr 76), stał się operatem ewidencji gruntów i budynków i został ujawniony w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym Prezydent Miasta ogłosił w dniu 12 czerwca 2018 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] pod pozycją [....] oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Miasta [...]. Pismem z dnia 10 lipca 2018 r. sprecyzowanym w rozmowie telefonicznej z dnia 13 lipca 2018 r. skarżąca wniosła zarzuty do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta [...], dotyczących przebiegu granicy działki ew. nr 59 w obr. nr [...] z działką ew. nr 76. Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] organ I instancji działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej w skrócie: "k.p.a."), oraz art. 22 ust. 1, art. 24a ust. 10 p.g. i k. orzekł o odrzuceniu zarzutów skarżącej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że ewidencja gruntów na terenie miasta [...] została założona w latach 1960 -1964 na podstawie Dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów. Podstawę założenia ewidencji gruntów, tj. rejestru gruntów oraz mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, stanowił dotychczasowy kataster gruntowy oraz mapa w skali 1:1000 (nr archiwalny [...]), powstała w wyniku pomiarów terenowych dokonanych w latach 1936 - 1942. Na podstawie tych materiałów zostały geodezyjnie wyodrębnione oraz uwidocznione w operacie ewidencyjnym działki nr 45 i nr 95 w obrębie nr [...]. W roku 1984 działka nr 95 została podzielona na działki nr 95/1 i nr 95/2 (operat pomiarowy [...], nr archiwalny [...]). Z operatu ewidencyjno-gruntowego miasta [...] (protokoły władania), wpisanego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] (nr archiwalny [...]) oraz rejestru gruntów obrębu nr [...] wynika, że działka nr 95 powstała z parceli gruntowej 1247, natomiast działka nr 45 powstała z parcel gruntowych nr 1251/2 i nr 1248/11 oraz parceli budowlanej nr 3086. Zniesienie powyższych parcel do działki nr 45 o powierzchni 0.2630 ha w obrębie nr [...] (obecnie działka nr 59 o powierzchni 0.2630 ha w obrębie nr [...]) potwierdza również mapa uzupełniająca w skali 1:1000 z dnia [...] lipca 1974 r. [...], stanowiąca podstawę założenia księgi wieczystej nr [...] dla przedmiotowej działki. W 2005 r. została przeprowadzona I modernizacja ewidencji gruntów i budynków miasta [...] obrębu nr [...] (operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], nr archiwalny [...]), w wyniku której działki: - nr 45 o pow. 0.2630 ha w obr. nr [...], - nr 95/1 o pow. 0.1213 ha w obr. nr [...], zmieniły odpowiednio oznaczenie na działki: - nr 59 o pow. 0.2630 ha w obr. nr [...], - nr 76 o pow. 0.1213 ha w obr. nr [...]. Organ I instancji wyjaśnił, że modernizacja ta miała na celu utworzenie jednorodnego systemu informatycznego, zawierającego pełny zbiór danych o gruntach, budynkach i osobach związanych prawami z tymi gruntami i budynkami. W wyniku tych prac dotychczasowa analogowa mapa ewidencyjna w skali 1:1000, została zastąpiona mapą numeryczną w skali 1:1000, a dane ewidencyjne działek zostały doprowadzone do zgodności z obowiązującymi standardami technicznymi. Granica działki nr 59 z działką nr 76, z uwagi na brak jakichkolwiek innych dokumentów geodezyjnych, została wówczas wykazana na numerycznej mapie ewidencyjnej poprzez digitalizację skalibrowanego rastra obowiązującej mapy ewidencji gruntów w skali 1:1000, bez faktycznego ustalania jej przebiegu w terenie. Dalej organ I instancji wyjaśnił, że podczas prac związanych z obecnie wykonaną II modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...], wykonawca czynności technicznych dokonał analizy pobranych materiałów z Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, w tym dokumentów opracowanych podczas I modernizacji. W wyniku przeprowadzonej analizy wykonawca stwierdził, że dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych częściowo nie są wiarygodne i należy je pozyskać w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic, zgodnie z § 37, § 38 i § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm., dalej w skrócie: "rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków"). Z operatu technicznego II modernizacji nr [...] wynika, że czynności ustalenia przebiegu granicy działki nr 59 z działką nr 76 zostały dokonane w obecności skarżącej jako współwłaścicielki działki nr 59 oraz przedstawiciela Gminy Miejskiej [...] jako właściciela działki nr 76. Z czynności tych został sporządzony protokół, w którym skarżąca odmówiła złożenia podpisu oświadczając, że granica działki nr 59 z działką nr 76 powinna przebiegać po ogrodzeniu od punktu nr 242 do punktu nr 249 (szkic połowy nr 9). Ponieważ spokojny stan posiadania na gruncie działki nr 59, który w tym przypadku określa istniejące ogrodzenie w terenie, jest sprzeczny z dokumentami zgromadzonymi w zasobie geodezyjnym, które wskazują, że granica przebiega po frontowej ścianie budynku mieszkalnego nr [...] usytuowanego na tej działce, przebieg omawianej granicy został ustalony w trybie § 39 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ wskazał, że przepis ten stanowi, iż "w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków". Organ wyjaśnił, że w wyniku działań wojennych, dla działek nr 59 i nr 76, nie zachowały się szkice ani jakiekolwiek dane liczbowe z pomiarów dokonanych w latach 1936 - 1942, na bazie których powstała mapa w skali 1:1000. W związku z powyższym przebieg granicy pomiędzy tymi działkami określa jedynie powyższa mapa oraz mapa z założenia ewidencji gruntów w skali 1:1000, jak również mapa uzupełniająca [...], stanowiąca podstawę założenia księgi wieczystej prowadzonej dla działki nr 59. Dokumenty te bezsprzecznie wskazują, że przedmiotowa granica przebiega po ścianie budynku, a nie jak wskazuje skarżąca w protokole z ustalenia przebiegu granic, wzdłuż ogrodzenia. W ramach II modernizacji dokonano ustalenia i pomiaru bezpośredniego w terenie punktów granicznych nr 10642, nr 10657 i nr 10656 (naroża budynków), wyznaczających przebieg granicy działki nr 59 z działką nr 76. Ponieważ dotychczasowe wartości tych współrzędnych pozyskane były z rastra mapy ewidencyjnej, w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym wartości tych współrzędnych wykazano zgodnie z dokonanym pomiarem. W ocenie instancji, tak ustalony przebieg granicy nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach i jest zgodny z mapą z założenia ewidencji gruntów w skali 1:1000. Organ I instancji stwierdził, że analiza dokumentów geodezyjnych, w tym współrzędnych punktów granicznych wskazuje, że w wyniku II modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] przebieg granicy działki nr 59 z działką nr 76 nie został zmieniony. Zgromadzone akta sprawy nie wskazują również, aby w związku z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków został popełniony błąd związany ze sztuką geodezyjną mający wpływ na dane ewidencyjne dotyczące przebiegu omawianej granicy. Prace geodezyjne związane z przeprowadzeniem II modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] miasta [...], zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, tj. art. 24a p.g. i k. oraz zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, [...]WINGiK decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji [...]WINGiK stwierdził, że wszystkie dokumenty źródłowe państwowego zasobu geodezyjnego od czasu założenia ewidencji gruntów i budynków do modernizacji ewidencji gruntów i budynków w 2018 roku są spójne i nie różnią się w odniesieniu do wykazanego w ich treści przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 59 i 76, tj. po froncie budynku posadowionego na działce nr 59. [...]WINGiK zaznaczył, że powierzchnia działki nr 59 wynosząca 0,2630 ha jest pochodną przebiegu jej granic i od założenia ewidencji gruntów i budynków nie uległa zmianie. Odnosząc się do zarzutów oraz argumentacji skarżącej podniesionych w odwołaniu i w piśmie z dnia 17 grudnia 2018 r. [...]WINGiK wyjaśnił, że niezależnie od ustaleń zawartych w protokole ustalenia przebiegu granicy działek nr 59 i 76 sporządzonego w wyniku przeprowadzonych prac modernizacyjnych, przedmiotowa sprawa dotyczy zasięgu własności. Sprawy z tego zakresu nie należą do kompetencji organów administracji publicznej. Skarżąca swoich praw może dochodzić w postępowaniu cywilnym (po złożeniu odpowiedniego wniosku), a orzeczenie w tej sprawie będzie stanowiło podstawę do dokonania ewentualnych zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że działka nr 76 została wydzielona z parcel należących do znajdujących się przy niej nieruchomości i stanowiła drogę dla tych właścicieli zgodnie z umową o rozdział współwłasności z dnia [...] grudnia 1922 r. Na działce nr 59 istnieje budynek mieszkalny wybudowany w latach 20-tych ubiegłego wieku. Do budynku tego z obecnej ul. S. (działka nr 76) prowadzą schody, wzdłuż budynku biegnie również chodnik istniejący od daty posadowienia budynku, z tym, że obecnie został przebudowany z innych materiałów. Pomiędzy chodnikiem a budynkiem przebiega ogrodzenie istniejące od czasu wybudowania budynku. Zdaniem skarżącej, od chwili zawarcia umowy o rozdział nieruchomości, a przynajmniej od czasu wybudowania budynku na działce nr 59 do chwili obecnej, granica między działkami nr 59 a 76 przebiega po krawędzi chodnika. Skarżąca zakwestionowała możliwość, aby w lutym 1961 r. aktualny właściciel działki nr 59 wskazał przebieg granicy wzdłuż ściany domu istniejącego na tej działce, odstępując pas gruntu o szerokości około 3 m i długości około 30 m bez uwzględnienia stanu istniejącego co najmniej od 1922 r. W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że ustalenie granic działek na gruncie w obecności ich właścicieli i według ich wskazań, jakie miało miejsce w 1961 r. – jest nieprawdziwe, albo też właściciele działki zostali wprowadzeni w błąd. Zdaniem skarżącej niemożliwym jest, aby w latach 20- tych ubiegłego wieku ówczesny właściciel działki nr 59 zabudowywał swoją działkę kosztem uszczuplenia wspólnej drogi, budując na jej części schody do budynku i urządzając na niej chodnik. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, aby [...]WINGiK badał treść w/w umowy z dnia [...] grudnia 1922 r. Skarżąca stwierdziła, że ostatecznie przebieg granicy między działkami 59 a 76 powinien przebiegać według stanu prawnego, który jest pierwszym kryterium rozgraniczenia stosownie do art. 153 k.c., przy uwzględnieniu zasiedzenia przygranicznego pasa gruntu. W odpowiedzi na skargę [...]WINGiK podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnianie, albowiem organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, właściwie zrekonstruowały podstawę prawną decyzji i wywiodły z niej trafne konsekwencje formułując rozstrzygnięcie. W sprawie istota tkwi w niezrozumieniu przez stronę skarżącą zasad funkcjonowania i celów ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków jest instrumentem, w którym jedynie gromadzi się dane o gruntach i budynkach – art. 2 pkt 8 p.g.i.k. Odzwierciedlenie informacji w ewidencji następuje w oparciu o dokumenty wytworzone przed sądami, organami i innymi podmiotami – art. 24 ust. 2 -2b p.g.i.k. Organ prowadzący ewidencję nie rozstrzyga sporów o własność, a zatem nie jest uprawniony do weryfikacji dokumentów źródłowych, stanowiących podstawę danych ewidencyjnych, jeżeli w jego ocenie są one poprawne pod względem formalnym. Jeżeli strona kwestionuje przebieg granicy ujawniony w ewidencji gruntów, powinna zainicjować postępowanie rozgraniczeniowe, w ramach którego odpowiednio sąd lub organ ustalą jej przebieg i wytworzą na potwierdzenie tych ustaleń stosowny dokument stanowiący źródło danych ewidencyjnych. Dopiero ten dokument będzie stanowił podstawę ujawnienia w ewidencji nowej granicy. Nie można jednak, przez samo zaprzeczenie aktualnych dokumentów źródłowych, doprowadzić do zmiany treści ewidencji. W sprawie nie ma sporu, że wszystkie dokumenty źródłowe wykazują, przebieg granicy pomiędzy działkami nr 59 i 76 w obrębie nr [...] po frontowej ścianie budynku nr 9 zlokalizowanego na działce nr 59. Sąd zauważa, że na taki przebieg granicy wskazuje: - kataster gruntowy oraz mapa w skali 1:1000 (nr archiwalny [...]) powstała w wyniku pomiarów terenowych dokonanych w latach 1936 – 1942 sprzed założenia ewidencji; - sporządzony w oparciu o ww. dokumenty rejestr gruntów oraz analogowa mapa ewidencyjna w skali 1:1000; - mapa uzupełniająca w skali 1:1000 z dnia [...] lipca 1974 r. [...] potwierdzająca zniesienie parcel gruntowych nr 1251/2 i nr 1248/11 oraz parceli budowlanej nr 3086 do działki nr 45 o powierzchni 0.2630 ha w obrębie nr [...]; - operat pomiarowy [...], nr archiwalny [...] z podziału działki 95 na działki 95/1 i 95/2; - operat ewidencyjno-gruntowy miasta [...] (protokoły władania), wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] (nr archiwalny [...]) dokumentujący wydzielenie działek nr 95 z parceli gruntowej 1247, oraz działki nr 45 z parcel gruntowych nr 1251/2 i nr 1248/11 oraz parceli budowlanej nr 3086. W tym kontekście należy odnotować, że stosownie do postanowień § 35 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków; dalej w skrócie: "rozporządzenie ewidencyjne" źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są między innymi materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym – w niniejszej sprawie był to kataster gruntowy oraz mapa w skali 1:1000 (nr archiwalny [...] powstała w wyniku pomiarów terenowych dokonanych w latach 1936 – 1942. W myśl § 83 rozporządzenia do czasu wykonania modernizacji ewidencji zachowują swoją ważność, w zakresie określonym przepisami ustawy, dane ewidencyjne uwidocznione w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie rozporządzenia. Zgodnie z art. 53b p.g.i.k. organ administracji może prowadzić mapę zasadniczą w postaci analogowej do czasu jej przekształcenia do postaci cyfrowej i utworzenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r. Realizując przedmiotowy obowiązek w roku 2005 przeprowadzono pierwszą modernizację obrębu [...] miasta [...] - operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], nr archiwalny [...]. Celem modernizacji było zastąpienie rejestrów gruntów prowadzonych na papierze w technice ręcznej odpowiednimi zbiorami komputerowymi oraz uruchomienie informatycznego systemu umożliwiającego prowadzenie ewidencji obejmującej pełny zakres danych ewidencyjnych - § 80 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z § 55 rozporządzenia technicznego. W wyniku modernizacji działki: nr 45 o pow. 0.2630 ha w obr. nr [...] oraz nr 95/1 o pow. 0.1213 ha w obr. nr [...], zmieniły odpowiednio oznaczenie na działki: nr 59 o pow. 0.2630 ha w obr. nr [...], oraz nr 76 o pow. 0.1213 ha w obr. nr [...]. Dotychczasową analogową mapę ewidencyjną w skali 1:1000, zastąpiono mapą numeryczną w skali 1:1000, a dane ewidencyjne działek zostały doprowadzone do zgodności z obowiązującymi standardami technicznymi. Granica działki nr 59 z działką nr 76, z uwagi na brak jakichkolwiek innych dokumentów geodezyjnych, została wówczas wykazana na numerycznej mapie ewidencyjnej poprzez digitalizację skalibrowanego rastra obowiązującej mapy ewidencji gruntów w skali 1:1000, bez faktycznego ustalania jej przebiegu w terenie. Podstawę do takiego działania stanowił § 82 ust. 1 rozporządzenia ewidencyjnego, z którego wynika, że: Przy przeprowadzaniu modernizacji ewidencji, której jednym z celów jest konwersja mapy ewidencyjnej prowadzonej w postaci nieelektronicznej do postaci elektronicznej, w przypadku braku możliwości określenia położenia punktów granicznych w sposób, o którym mowa w § 61 ust. 1, numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy wyznaczone zostanie na podstawie istniejących materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z błędami średnimi nieprzekraczającymi: 1) 3,0 m - w przypadku gdy punkty graniczne należą do działek ewidencyjnych obejmujących grunty położone na obszarach wiejskich poza zwartą zabudową; 2) 0,60 m - w przypadku gdy punkty graniczne należą do działek ewidencyjnych położonych na obszarach miast oraz obejmujących grunty zwartej zabudowy na obszarach wiejskich. Należy pamiętać, że podczas modernizacji odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy rozdziału 2 rozporządzenia ewidencyjnego - z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43. Zgodnie z § 36 pkt 6 przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Wykazanie przebiegu granicy pomiędzy działkami 59 i 76 w oparciu o kataster gruntowy oraz mapę w skali 1:1000 (nr archiwalny [...]) było więc zasadne. Jeżeli jednak dane stanowiące podstawę wykazania przebiegu granic okazałyby się niewiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic - § 37 ust. 1 rozporządzenia technicznego. I tak w dniu 5 maja 2017 roku podjęto działania w celu ustalenia granic. Ponieważ skarżąca nie zaakceptowała granicy wynikającej z dokumentów źródłowych, a stan posiadania jest z nimi sprzeczny, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, wykonawca ustalił po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie - § 39 ust. 3 rozporządzenia technicznego - operat techniczny II modernizacji nr [...], oraz stanowiący jego załącznik szkic nr 7. Z całości powyższego wynika więc jednoznacznie, że wszystkie dokumenty źródłowe określające granice pomiędzy działkami nr 59 i 76 są w tej materii treściowo zbieżne. W zasobie nie ma żadnego dokumentu ewidencyjnie źródłowego, z którego wynikałby taki przebieg granicy, jaki oczekuje skarżąca. Kwestii porozumienia z 1922 roku, historycznie kształtowanego zakresu posiadania działki skarżącej i wynikających z niego przekształceń własnościowych, organ ewidencyjny uwzględnić nie mógł. Są to materiały i okoliczności, które będzie można wziąć pod uwagę w odpowiednich postępowaniach administracyjnych bądź sądowych, których celem będzie ustalenie zakresu prawa własności do działki nr 59. Z wyłożonych względów Sąd stwierdza, iż organy zasadnie odniosły się do wniesionych przez skarżącą zarzutów w sposób negatywny. W konsekwencji, działając w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło