II SA/Rz 230/12

z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniem z 14.03.2012 r. wezwano B.C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów, pouczając ją o obowiązku wykonania wezwania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono na adres podany w skardze (k.3, 19). Z adnotacji doręczyciela wynika, że przesyłkę podjął dorosły domownik – M.C., teściowa skarżącej (k.19), w dniu 16.03.2012 r. Wskazany obowiązek nie został wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. Poz. 270 z 2012 r., dalej "P.p.s.a."), w tym zostać opłacona. Zgodnie bowiem z art. 220 §1 i art. 230 §1 i §2 P.p.s.a. jest ona pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym, od którego pobiera się wpis. Wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności, przy czym przewodniczący wydziału wzywa stronę do uzupełnienia wskazanego braku fiskalnego w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo doręczenia wezwania w trybie art. 72 §1 P.p.s.a. i udzielenia prawidłowego pouczenia brak fiskalny skargi w przepisanym terminie nie został uzupełniony. To zaś uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu. Skarżąca nie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sadowych, nie wnosiła również o przyznanie prawa pomocy. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.