II SA/Rz 230/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na wydobywanie kruszywa - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi Gminy R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu J. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] o udzieleniu K.M. koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego - margle, ze złoża "[...]" położonego na części dz. nr ewid. 1855/4 o pow. 11 280 m2 w W., gmina R., o maksymalnej rocznej wielkości wydobycia 10 000 m3. Skarżąca domagając się w skardze wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podała, rozpoczęcie wydobycia kruszywa spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż skutków eksploatacji złoża nie można cofnąć. Rozpoczęcie wydobycia spowoduje trwałą ingerencję w jej własność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek Gminy zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaskarżone decyzje dotyczą koncesji na wydobywanie kruszywa, udzielonej w trybie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn. Dz. U. 2017 r. poz. 2126). Działalność w zakresie wydobywania kopalin ze złóż jest co do zasady działalnością regulowaną i wymaga uzyskania koncesji (art. 21 ustawy). W myśl zaś art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy, w sprawach uregulowanych niniejszym działem [tj. "Działem III. Koncesje", przypis Sądu] rozpoczęcie działalności objętej koncesją uważa się za zaistnienie nieodwracalnych skutków prawnych. Mając na względzie argumentację strony skarżącej oraz dyspozycję art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo geologiczne i górnicze, zaistniały w ocenie Sądu przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Koncesja na wydobywanie kopalin ze złoża stanowi podstawę do podjęcia dalszej działalności zmierzającej do jego eksploatacji. To zaś łączy się – jak przesądził sam ustawodawca, z zaistnieniem nieodwracalnych skutków prawnych. Wydobycie kopaliny, w szczególności z cudzej nieruchomości, a niewątpliwie Gmina R. jest właścicielem działki nr ewid. 1855/4, może spowodować także dla jej właściciela trudne do odwrócenia skutki faktyczne. Przywrócenie stanu nieruchomości sprzed rozpoczęcia eksploatacji złoża praktycznie nie jest możliwe, gdyż jego efektem jest wydobycie kruszywa naruszające bezpowrotnie dotychczasową strukturę gruntu. Struktury tej nie są w stanie przywrócić nawet zabiegi dotyczące ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów po działalności górniczej, ponieważ z istoty wydobywania kopalin wynika, że działalność tę prowadzi się dla pozyskania określonej kopaliny z gruntu w celu jej zagospodarowania (wykorzystania). W myśl zaś art. 144 ust. 1 ustawy, właściciel nie może sprzeciwić się zagrożeniom spowodowanym ruchem zakładu górniczego, który jest prowadzony zgodnie z ustawą, a jedynie żądać naprawienia wyrządzonej tym ruchem szkody. Z tych powodów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.