II SA/Rz 233/08

Dnia 17 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. Ch. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 roku, nr [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej powoływany w skrócie PWINB) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 roku, nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. K. pozwolenia na wznowienie robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. 897/1 w M. przy ul. W. oraz nakazującą uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przed przystąpieniem do użytkowania. Decyzja ta została doręczona S. i E. Ch. w dniu 20 sierpnia 2007 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne, k. 237). Doręczenia dokonano w sposób zastępczy stosownie do rygorów przewidzianych w art. 44 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071). W dniu 18 lutego 2008 roku S. Ch. telefonicznie skontaktował się z PWINB, celem ustalenie kiedy zostanie mu doręczona decyzja z [...] lipca 2007 roku. Jak wynika ze sporządzonej na tę okoliczność notatki urzędowej, udzielono mu informacji, że decyzję doręczono mu w sposób zastępczy (akta administracyjne, k. 246). Jeszcze tego samego dnia S. Ch. zwrócił się do organu z prośbą o doręczenie powołanej na wstępie decyzji. Została ona doręczona w dniu 26 lutego 2008 roku (akta administracyjne, k. 252 i 253). W dniu 5 marca 2008 roku S. Ch. zaskarżył decyzję PWINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako okoliczności mające go uzasadniać podał, iż w okresie właściwym dla wydania i doręczenia zaskarżonej decyzji często przebywał poza miejscem swojego zamieszkania. Spowodowane było to koniecznością pobytu w palcówkach leczniczych w związku z przebytym zawałem serca. Jak wynika z oświadczenia skarżącego oraz przedłożonych przez niego kart informacyjnych w dniach od 9 do 29 maja 2007 roku przebywał w uzdrowisku w Ciechocinku, w dniach od 12 do 18 czerwca 2007 roku przebywał w Polsko-Amerykańskiej Klinice Serca z rozpoznaniem zawał ściany bocznej mięśnia serca, nadciśnienie tętnicze, otyłość, w dniach 13 czerwca do 23 lipca 2007 roku w Dąbrówce u ojca, w dniach 25 do 27 lipca w Polsko-Amerykańskiej Klinice Serca z rozpoznaniem niestabilna dławica piersiowa, stan po zawale serca, nadciśnienie tętnicze, w dniach 31 lipca do 10 września 2007 roku w D. u ojca, w dniach 4 do 24 grudnia 2007 roku w niepublicznym ZOZ w N. z rozpoznaniem stan po zawale serca, nadciśnienie tętnicze, stwardnienie rozsiane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie uchybionej czynności równocześnie z wnioskiem. W przypadku dekompletacji wskazanych powyżej przesłanek wniosek nie może być uwzględniony. Jak z powyższego wynika przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). Odnosząc powyższe do naprowadzonych na wstępie okoliczności Sąd stwierdza, iż wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne jest, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Przyczyna nieterminowego wniesienia skargi nie jest jednak zawiniona. Skarżący cierpiał na poważne schorzenia, jego pobyt w placówkach leczniczych niewątpliwie był niezbędny, a wymaganie by w tym okresie podejmował działania skierowane na uzyskanie informacji o stanie sprawy byłoby nierozsądne. Jak wynika z akt sprawy, gdy stan zdrowia mu na to pozwolił niezwłocznie zwrócił się do organu o udzielenie niezbędnych informacji i jeszcze tego samego dnia złożył wniosek o doręczenie zaskarżonej decyzji. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Uwzględniając te okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.