II SA/Rz 234/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. i Z.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 20 sierpnia 2024 r. nr SKO.401.ZP.808.76.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargę Z.M. Decyzją z 12 marca 2024 r. nr PL-I.6733.1.2024 Wójt Gminy [...] ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego pn.: "Budowa stacji bazowej telefonii komórkowej P.Sp. z o.o. nr [...] wraz z WLZ i kanalizacją kablową" na części działki [...] położonej w miejscowości W. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli Z.M. oraz M.M.. M.M. zwróciła się także z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Po rozpoznaniu powyższego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu (dalej: "SKO", "Kolegium") postanowieniem z 20 sierpnia 2024 r. nr SKO.401.ZP.808.76.2024 odmówiło M.M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone wyłącznie stronie składającej wniosek, tj. M.M.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyła zarówno M.M., jak i Z.M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Interes prawny polega na możliwości wywiedzenia swoich racji, praw lub obowiązków w danym postępowaniu w oparciu o daną normę prawną. To przepis prawa wskazuje czy dana osoba z uwagi na treść zawartej w nim normy prawnej może wnieść skargę w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mogą to być przepisy prawa materialnego, ustrojowego czy procesowego z dowolnej gałęzi prawa. Musi istnieć związek pomiędzy prawami i obowiązkami danej osoby mającymi podstawę w przepisach prawa a aktem lub czynnością organu podejmowanymi w ramach określonego ze względu na przedmiot postępowania. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi Z.M. jest postanowienie SKO w Tarnobrzegu z 20 sierpnia 2024 r. nr SKO.401.ZP.808.76.2024, którym po rozpatrzeniu wniosku M.M., odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygniecie to zostało skierowane tylko do M.M. Z powyższego wynika zatem, że w rozpatrywanej sprawie interesem prawnym legitymuje się jedynie M.M. w odniesieniu do złożonego przez nią odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Z.M., który wraz z M.M. złożył skargę w niniejszym postępowaniu, nie doręczano zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tym samym nie mógł on zostać uznany za stronę przedmiotowego postępowania. Z akt sprawy wynika, że w odniesieniu do złożonego przez Z.M. odwołania Kolegium wydało odrębne rozstrzygnięcie i to w tym postępowaniu Z.M. posiada interes prawny do jego zaskarżenia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Z.M. zaskarżył to rozstrzygnięcie do WSA w Rzeszowie i jest ono przedmiotem odrębnego procedowania (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 1408/24). W tych okolicznościach nie można uznać, że skarżący Z.M. posiada swój własny, indywidualny i znajdujący oparcie w przepisach prawa interes prawny w zaskarżeniu objętego niniejszą skargą postanowienia. Fakt, że wraz z M.M. jest współwłaścicielem nieruchomości nie świadczy sam w sobie o istnieniu po jego stronie interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 P.p.s.a., w zaskarżeniu objętego niniejszą skargą postanowienia. Oczywisty brak po stronie Z.M. interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powoduje niedopuszczalność wniesionej przez niego skargi i skutkować musi jej odrzuceniem. Wobec tego, że skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych (wpis) – art. 222 P.p.s.a. oraz formalnych (PESEL) skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę Z.M. odrzucił. Końcowo Sąd zauważa, że w niniejszym postępowaniu do rozpoznania pozostała skarga M.M., po ewentualnym uzupełnieniu przez nią braków fiskalnych i formalnych skargi.