II SA/Rz 237/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 237/08 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej - postanawia - przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej. Odpis powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 12 września 2008r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru. W dniu 17 września 2008r. I. K. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy m. in. poprzez ustanowienie adwokata, a wniosek ten postanowieniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 29 września 2008r. został uwzględniony. W dniu 28 października 2008r. wpłynęło do tut. Sądu pismo od Okręgowej Rady Adwokackiej, datowane 21 października 2008r., informujące o wyznaczeniu dla I. K. w niniejszej sprawie konkretnej osoby jako adwokata. Informację powyższą Okręgowa Rada Adwokacka przekazała wyznaczonemu adwokatowi. Jej odpis został również doręczony przez Sąd stronie skarżącej w dniu 31 października 2008r. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2008r. tut. Sąd stwierdził prawomocność wskazanego na wstępie wyroku z dniem 14 października 2008r. W dniu 21 listopada 2008r. złożono w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pełnomocnictwo udzielone wyznaczonemu adwokatowi przez I. K. W dniu 27 listopada 2008r. - działający imieniem I. K. adwokat - złożył zaś w tut. Sądzie skargę kasacyjną od cytowanego wyroku, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że informację z Okręgowej Rady Adwokackiej dotyczącą wyznaczenia go pełnomocnikiem w niniejszej sprawie otrzymał w dniu 3 listopada 2008r. i tego samego dnia skierował do skarżącej pismo wzywające do udzielenia pełnomocnictwa. Niezwłocznie po otrzymaniu pełnomocnictwa zaznajomił się z aktami sprawy – w dniu 24 listopada 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Podjęcie przez stronę czynności w postępowaniu sądowym po upływie terminu do jej dokonania jest - w świetle art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej w dalszej części jako P.p.s.a. - bezskuteczne. Strona może jednak odwrócić powyższą negatywną konsekwencję niedotrzymania terminu poprzez złożenie wniosku o jego przywrócenie. Warunkami skuteczności takiego wniosku są: - brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.), - powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.), - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia (art. 87 § 1 P.p.s.a.), - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, iż w razie ustanowienia dla strony postępowania adwokata w trybie art. 244 P.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia siedmiodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2006 r. III SA/Wa 3272/2005, LexPolonica nr 1520373). Uwzględniając brzmienie powołanych wyżej przepisów prawnych, jak też powyższe stanowisko orzecznictwa oraz mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek I. K., złożony jej imieniem przez ustanowionego dla niej adwokata, zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim został on wniesiony z zachowaniem terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a. Jak bowiem wynika z jego uzasadnienia pełnomocnik skarżącej uzyskał wiedzę o wyznaczeniu go w takim charakterze w dniu 3 listopada 2008r., zatem do dnia 27 listopada 2008r. – tj. do momentu złożenia przedmiotowego wniosku wraz ze skargą kasacyjną nie upłynął jeszcze termin 30 dni, o którym mowa w cytowanym orzeczeniu. Przechodząc natomiast do merytorycznej oceny wniosku Sąd wskazuje, iż jest on uzasadniony. Jak już wyżej zaznaczono odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca otrzymała w dniu 12 września 2008r., zaś termin do jego zaskarżenia upłynął względem niej w dniu 13 października 2008r. Z uwagi na fakt, iż warunkiem złożenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku jest m. in. konieczność jej sporządzenia przez osobę będącą adwokatem, skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w powyższym zakresie. Adwokat został ustanowiony dla skarżącej w postanowieniu z dnia 29 września 2008r. czyli przed upływem 30-dniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednak jego wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką nastąpiło już po upływie tego terminu tzn. w dniu 21 października 2008r. Oczywistym jest, iż tak skarżąca, jak też wyznaczony dla niej adwokat nie mieli wpływu na tok powyższych czynności, a w związku z tym nie można twierdzić o zachodzeniu po ich stronie jakiejkolwiek winy w tym zakresie. Zostały również spełnione pozostałe, powołane wyżej, warunki uwzględnienia wniosku. Z przytoczonych wyżej przyczyn Sąd przywrócił I. K. termin do złożenia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku z dnia 28 sierpnia 2008r. Na marginesie Sąd zaznacza jednak, iż pełnomocnik skarżącej składając jej imieniem przedmiotowy wniosek, nie zachował należytej staranności. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, iż uzasadnienie wniosku powołuje się na pismo z dnia 3 listopada 2008r. wysłane do skarżącej z prośbą o udzielenie pełnomocnictwa. Pismo to jednak nie zostało załączone do wniosku. Ponadto pełnomocnik nie przedłożył zwrotnego potwierdzenia jego odbioru przez wyżej wymienioną. Brak jest też wskazania, kiedy adwokat otrzymał pełnomocnictwo, zaś na samym pełnomocnictwie brak jest daty jego udzielenia. Należy podkreślić, że pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu powinno wskazywać także na okoliczności uzasadniające dopuszczalność tego wniosku ze względu na zachowanie terminu do jego wniesienia. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy autorem wniosku jest fachowy pełnomocnik. Powyższe uchybienia utrudniły niewątpliwie ocenę okoliczności sprawy w kontekście rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.