II SA/Rz 237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz do przedłożenia dwóch odpisów skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych - postanawia - przywrócić termin. Postanowieniem dnia 23 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia wniosku wyżej wymienionej w sprawie przywrócenia stosunków wodnych w obrębie działek nr 680 i nr 683/1 położonych w miejscowości L. Przyczynami powyższego rozstrzygnięcia – doręczonego S. G. dnia 29 kwietnia 2013 r. - były brak opłacenia skargi, jak też nieprzedłożenie dwóch jej odpisów, pomimo stosownych wezwań w tym zakresie. W dniu 29 kwietnia 2013 r. S. G. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz do nadesłania dwóch odpisów skargi. W jego uzasadnieniu podniosła, że syn nabył dla niej bilet lotniczy do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, dokąd udała się dnia 17 grudnia 2012 r., zaś wróciła do domu dopiero w dniu 6 kwietnia 2013 r. Zaznaczyła, że "jest sama" i w związku z tym nie miała możliwości upoważnienia kogokolwiek do odbioru kierowanych do niej przesyłek sądowych. Do wymienionego wniosku S. G. załączyła dwa odpisy jej skargi. Natomiast w związku z odmową zwolnienia jej od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (postanowienie Referendarza sądowego z 24 maja 2013 r. wydane na skutek wniosku w tym zakresie - złożonego wraz z przedmiotowym wnioskiem o przywrócenie terminu) S. G. uiściła kwotę 300 zł tytułem wpisu w sprawie. W dniu 3 czerwca 2013 r. S. G. przedłożyła natomiast w tut. Sądzie kserokopie biletów lotniczych oraz pismo datowane 14 grudnia 2012 r., skierowane do Wójta Gminy [...], w którym poinformowała ten organ o planowanym wyjeździe do syna do Nowego Jorku, i planowanym powrocie do kraju w kwietniu 2013 r. Nadmieniła także, iż ma 74 lata i "jest sama". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwym w niniejszej sprawie jest, że S. G. z opóźnieniem uzupełniła braki formalne skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, doręczenie skarżącej - w drodze przyjęcia przewidzianej przez prawo fikcji prawnej takiego doręczenia – wezwania do uiszczenia wpisu i nadesłania dwóch odpisów skargi miało miejsce w dniu 2 kwietnia 2013 r. Natomiast do dnia 9 kwietnia 2013 r. składająca skargę nie uzupełniła powyższych braków skargi. Spowodowało to bezskuteczność czynności w postaci wniesienia tej skargi w myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." W takiej sytuacji art. 86 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności procesowej na jej wniosek, złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest równoczesne z nim dokonanie czynności, której nie dokonano wcześniej w terminie oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, na co wskazuje art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. S. G. dołączyła do swojego wniosku dwa odpisy skargi, jak też w następstwie odmowy przyznania jej prawa pomocy m. in. przez zwolnienie od kosztów sądowych opłaciła skargę w należytej wysokości, co oznacza spełnienie wymogów z art. 87 § 4 P.p.s.a. Ponadto, należy przyjąć, iż wyżej wymieniona złożyła przedmiotowy wniosek w ustawowym siedmiodniowym terminie z art. 87 § 1 P.p.s.a., skoro uczyniła to w dniu doręczenia postanowienia Sądu odrzucającego jej skargę z powodu nieuzupełnienia braków tej skargi. Do oceny pozostaje zatem kwestia, czy S. G. ponosi winę w niedotrzymaniu terminu do uzupełnienia tychże braków. Należy w tym miejscu podkreślić, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma wyjątkowy charakter i może zostać zastosowana w sytuacji, gdy strona pomimo zachowania największej w danych warunkach staranności nie była w stanie pokonać przeszkody terminowego podjęcia czynności. W ocenie Sądu, S. G. taką staranność w niniejszej sprawie zachowała. W motywach wniosku podniosła, że "jest sama", wobec czego nie miała możliwości upoważnienia jakiejkolwiek osoby do odbioru kierowanej do niej korespondencji. W okresie, w którym wysłano do niej przesyłkę zawierającą wezwanie o usunięcie braków skargi przebywała zaś w innym kraju. Zdaniem Sądu, powołana we wniosku przyczyna spóźnionego dokonania czynności usuwających braki formalne skargi świadczy o nieponoszeniu przez skarżącą winy w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, Sąd uwzględnił wniosek skarżącej, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.