II SA/Rz 238/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-07-30

Skład orzekający: Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi skarżącej, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi skarżącej, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd przyznał wynagrodzenie w wysokości 180 zł (100% stawki minimalnej) powiększone o 23% podatek VAT, zgodnie z przepisami PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie. Wyrok ten oddalił skargi E. Ł. na decyzje SKO w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Pełnomocnik skarżącej został ustanowiony z urzędu po przyznaniu prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącej adw. M. O. kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 238/13 oddalającego skargi E. Ł. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. M. O. kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi E. Ł. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], [...], [...] i [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tego Sądu z dnia 15 maja 2013 r. przyznano jej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata, wyznaczonego w osobie M. O. przez Okręgową Radę Adwokacką [...] (pismo ORA oznaczone datą 17 czerwca 2013 r.). W wyniku rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącej, WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Kolejnym wnioskiem z dnia 17 lipca 2013 r. pełnomocnik przedkładając opinię wskazującą na brak podstaw do zaskarżenia w/w wyroku w drodze skargi kasacyjnej, wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu E. Ł. według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią oraz sporządzeniem wniosku o przywrócenie terminu i w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło