II SA/Rz 240/12

29 maja 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, skargi J. B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], informujące o trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, - postanawia – odrzucić skargę. Sygn. II SA/Rz 240/12 U Z A S A D N I E N I E W piśmie z dnia 1 marca 2012 r., J. B. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwane dalej SKO) skargę o tytule: Skarga od postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (....) na pismo z dnia 22.02.2012 r. Ze względu na niejednoznaczność treści tego pisma oraz fakt zarejestrowania skargi J. B. na postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], pod sygn. II SA/Rz 90/12, Sąd skierował do skarżącej wezwanie o sprecyzowanie żądań procesowych (karta akt sądowych nr 6). Sąd zastrzegł jednocześnie, że nieudzielenie przez Stronę odpowiedzi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania spowoduje skutek przyjęcia, że pismo z dnia 1 marca 2012 r., jest skargą na pismo informujące SKO z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Pomimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd skarżąca nie odpowiedziała na doręczone jej prawidłowo wezwanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje : Skarga J. B. nie może zostać merytorycznie rozpatrzona przez sąd administracyjny. Skarga ta nie podlega kognicji sądu administracyjnego, albowiem nie mieści się w katalogu spraw, które wymienia art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Według treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: _@POCZ@__@KON@_ 1) decyzje administracyjne; _@POCZ@__@KON@_ 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; _@POCZ@__@KON@_ 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; _@POCZ@__@KON@_ 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; _@POCZ@__@KON@_ 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; _@POCZ@__@KON@_5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; _@POCZ@__@KON@_ 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; _@POCZ@__@KON@_ 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; _@POCZ@__@KON@_ 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę na pismo informujące skierowane do niej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze o nr [...] z dnia 22 lutego 2012 r. W jego treści wicesprezes SKO wyjaśnił J. B. że ze skargą na postanowienie Kolegium o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, powinna zwrócić się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej zwany WSA). Wyjaśniono także, że ponowne rozpoznawanie sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem SKO jest niedopuszczalne prawnie. Na marginesie należy dodać, że J. B. skierowała do WSA skargę na wskazane postanowienie SKO, która została zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 90/12. Nie ulega wątpliwości, że pismo stanowiące w niniejszej sprawie przedmiot skargi nie podlega właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Ma ono wyłącznie walor informacyjny a przez to nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach adresata. Nie jest to akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jak również czynność materialno – techniczna, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dlatego też skarga J. B. jest niedopuszczalna, co musi prowadzić do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Według treści tej regulacji, Sąd odrzuca skargę, _@POCZ@__@jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponieważ w odniesieniu do przedmiotu skargi droga sądowa jest niedopuszczalna, to na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.