II SA/Rz 242/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 10 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z. H. (zam. [...]) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie fotowoltanicznej elektrowni OZE (w tym instalacja wolnostojących paneli fotowoltanicznych w ilości 350-400 szt. i mocy jednostkowej 250-320 W/szt. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz ogrodzeniem) o mocy do 100 kW na działce nr 906 w miejscowości N. przy ul. [...]. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. W niniejszej sprawie wpis od skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 500 zł – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 Nr 221 poz. 2193). Do pisma, w niniejszym wypadku skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, który to wymóg formalny wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 marca 2014 r. Sąd wezwał Z. H. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych (ze wskazaniem, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały wysłane na adres, wskazany przez Z. H. w złożonej do Sądu skardze. Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została w dniu 5 marca 2014 r. awizowana w placówce operatora pocztowego, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie w dniu 13 marca 2014 r. powtórnie awizowana. Terminu do odbioru wezwania mijał z dniem 19 marca 2014 r. Pomimo upływu, z dniem 26 marca 2014 r. zakreślonego terminu skarżący nie uiścił stosownego wpisu sądowego oraz nie nadesłał odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Z. H., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego ani nie nadesłał żądanych odpisów skargi. Wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Podkreślić także należy, że w niniejszej sprawie pismo (tj. wezwania), zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej. Stosownie do treści art. 46 § 2 P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. W rozpoznawanej sprawie Z. H. we wniesionej skardze wskazał adres: ul. [...], [...], a zatem to na ten adres zostały skierowane wezwania. Faktu tego nie zmienia okoliczność nadania przesyłki zawierającej skargę z Niemiec, jak również to, że w postępowaniu administracyjnym skarżący wskazał jako swój adres: [...] i ustanowił pełnomocnika dla doręczeń w Polsce. Kierując skargę skarżący wyraźnie wskazał adres w Polsce (ul. [...], [...]) i na ten adres Sąd kierował do niego pisma. Jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczyciel, w dniu 5 marca 2014 r. pismo adresowane do skarżącego, z uwagi na jego nieobecność, pozostawił w placówce pocztowej – N., a zawiadomienie o tym umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Placówka pocztowa w dniu 13 marca 2014 r. powtórnie awizowana ww. przesyłkę. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a.) wypadał w dniu 19 marca 2014 r. (środa). Termin do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał z dniem 26 marca 2014 r. Mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków fiskalnych i formalnych skargi oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności Z. H., nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego oraz nie nadesłał żądanych odpisów skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.