II SA/Rz 246/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi C. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala- II SA/Rz 246/07 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 134 i 127 § 1 ustawy dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej w skrócie k.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania C. H. w przedmiocie niewypłacenia stypendium szkolnego przyznanego decyzją Dyrektora Zespołu Szkól Miejskich nr [...] w J. z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] dla G. H. - syna skarżącej stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że niedopuszczalność postępowania odwoławczego może wynikać z przyczyn przedmiotowych, do których zalicza się np. brak przedmiotu zaskarżenia lub przyczyn podmiotowych np. brak legitymacji strony do wniesienia odwołania. W rozpoznawanej sprawie wystąpiła niedopuszczalność przedmiotowa, spowodowana brakiem przedmiotu zaskarżenia. Z akt sprawy oraz treści odwołania wynika, że organ pierwszej instancji nie wydał żadnego aktu administracyjnego (postanowienie, decyzja), w którym odmówiłby wypłacenia stypendium, bądź na mocy, którego wstrzymano lub cofnięto wypłatę świadczenia. Odwołanie przysługuje od decyzji (art. 127 k.p.a.). Odwołanie jest niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego (nie została stronie doręczona) albo, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi jedynie czynność materialno-techniczną. W rozpoznawanej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, od którego przysługiwałoby stronie prawo wniesienia odwołania. W skardze do Sądu skarżąca C. H. wniosła o cofnięcie postanowienia i wypłatę pierwszej raty stypendium w wysokości 200 zł. Podała, że jedynym źródłem utrzymania są zasiłki z MOPS w J., a dochód faktyczny jest zerowy, chociaż MOPS wpisuje kwotę 196,65 zł. miesięcznego dochodu. Przestawiła trudności w wychowywaniu syna i jej działania, jakie podejmowała, aby kontynuował naukę pomimo przeszkód ze strony urzędników i niewłaściwego potraktowania sprawy syna w Sądzie Rejonowym w J. Do skargi dołączyła kserokopię skierowania do szpitala G. H., zaświadczenie z Zespołu Szkół Zawodowych w G., zaświadczenie, w którym wskazano termin o przyjęciu na leczenie w Wojewódzkim Ośrodku Terapii i Uzależnień i Współuzależnień w S., zaświadczenie lekarskie o zwolnieniu z zajęć szkolnych z powodu choroby w okresie od 21.09.2007r. do 25.09.2007r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżone postanowienie Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań Sąd podziela przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia poglądy doktryny odnośnie niedopuszczalności odwołania zawarte na str. 583 "Kodeksu postępowania administracyjnego. Komentarz" wyd. 6 pod redakcją B. Adamiak i J. Borkowski wydawnictwo C.H. BECK. Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.). Oznacza to, działanie w oparciu o obowiązującą normę prawną, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumpcji oraz niewadliwe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zastosowania zarówno normy prawa materialnego jak i procesowego. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest art. 134 k.p.a. Stosownie do tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przyjęta w art. 134 k.p.a. kolejność, w jakiej dokonuje się oceny wymogów formalnych odwołania ma doniosłe znaczenie prawne w zakresie treści podjętego rozstrzygnięcia. Zatem w pierwszej kolejności organ winien skoncentrować się na kontroli kwestii dopuszczalności odwołania (por. wyrok NSa z 16..11.2000r. sygn. akt V Sa 235/00 LEX nr 81351; wyrok WSA z 13.12.2006r. sygn. akt IV S.A./Wa 1983/06 LEX nr 306529). W aktach administracyjnych sprawy przesłanych do Kolegium przy piśmie z dnia [...] marca 2008r. w związku z wniesieniem przez skarżącą C. H. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do akt została dołączona decyzja Dyrektora Zespołu Szkół Miejskich w J. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...], mocą której wstrzymano G. H. stypendium szkolne w formie świadczenia pieniężnego. W decyzji tej zawarto pouczenie o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz o trybie i terminie ich wnoszenia. Natomiast akta sprawy wraz odwołaniem C. H. z dnia [...] grudnia 2007r. zostały przesłane do Kolegium za pismem z dnia [...] stycznia 2008r. (karta akt amin. Nr 5). W dacie wydania zaskarżonego postanowienia Kolegium nie dysponowało wymienioną wyżej decyzją. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia, bowiem od daty doręczenia decyzji o wstrzymaniu stypendium szkolnego dla strony otworzył się 14 dniowy termin do wniesienia odwołania. Stwierdzenie braku istnienia aktu administracyjnego w dacie wniesienia odwołania, od którego skarżąca mogłaby wnieść środek zaskarżenia jest podstawą do wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych. Niezależnie od wyżej przedstawionej argumentacji Sąd zauważa, że stroną decyzji o przyznanie stypendium szkolnego jest G. H. Skarżąca C. H. mogła w postępowaniu administracyjnym występować jako pełnomocnik G. H. Organ nie wezwał skarżącej o doręczenie pełnomocnictwa, ale i ta okoliczność nie miała wpływu na podjęte rozstrzygnięcie z uwagi na przedstawioną wyżej kolejność kontroli wniesionego odwołania. Postanowienie o niedopuszczalności odwołania wydane w trybie art. 134 .k.p.a. ma charakter wyłącznie procesowy. Błędne jest zatem zamieszczanie w jego uzasadnieniu treści dotyczącej posiadania uprawnień strony przez osobę wnoszącą odwołanie, bowiem treść taka dotyczy kwestii merytorycznych, które nie mogą być rozstrzygane w drodze takiego postanowienia (wyrok WSA z 27.04.2006r. sygn. akt I S.A./ Wa 1854/05 LEX nr 221943). Mając na względzie przedstawiony stan sprawy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.