II SA/Rz 247/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ć. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 247/07 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...] o ustaleniu dla Gminy Miasta lokalizacji inwestycji celu publicznego, na zamierzenie inwestycyjne obejmujące budowę drogi. Skarżący J. Ć. i uczestnik postępowania G. Ć. pismem z dnia 23 marca 2007 r. cofnęli skargę na tę decyzję, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania w tej sprawie jako bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Skargę może cofnąć tylko skarżący. W postępowaniu sądowo-administracyjnym uczestniczą z mocy prawa lub mogą uczestniczyć na podstawie postanowienia Sądu podmioty (uczestnicy) na prawach strony, którzy mają wszystkie prawa strony. Nie mogą oni jednak cofnąć wniesionej przez skarżącego skargi - ponieważ sami jej nie wnieśli. Dlatego też Sąd jest związany tylko złożonym wnioskiem skarżącego o cofnięciu skargi. Natomiast wniosek w tym przedmiocie składany przez uczestnika postępowania G. Ć. nie może wywołać skutków prawnych. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi nie zachodzą. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie sądowe należało umorzyć.