II SA/Rz 25/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-01-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, a następnie przez sąd przekazana do organu II instancji, została wniesiona w terminie, jeśli organ II instancji przekazał ją po upływie terminu do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, a następnie przez sąd przekazana do organu II instancji, jest wniesiona w terminie, jeśli data nadania skargi przez sąd do organu właściwego nie przekracza terminu do jej wniesienia. W przypadku, gdy sąd przekazał skargę po upływie terminu do jej wniesienia, skarga jest spóźniona. Dodatkowo, skarga jest niedopuszczalna, gdy strona skarżąca nie posiada legitymacji skargowej, czyli nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie posiada interesu prawnego.
Stan faktyczny
W. J. i E. J. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, które utrzymywało w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie odrzucenia zarzutów dotyczących operatu ewidencyjnego gruntów. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który przekazał ją do organu II instancji. Sąd uznał skargę za spóźnioną, ponieważ organ II instancji przekazał ją po upływie terminu do jej wniesienia. Dodatkowo, skarga E. J. została uznana za niedopuszczalną z powodu braku legitymacji skargowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. i E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008r. znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków - postanawia - odrzucić skargę. W. J. oraz E. J. wnieśli w dniu 12 grudnia 2008r. (data wpływu: 15 grudnia 2008r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008r. znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] września 2008r. znak: [...], które zawieszało postępowanie administracyjne w sprawie odrzucenia zarzutów i zastrzeżeń dotyczących powierzchni działek nr [...], [...] i [....] wykazanych w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego O., gm. [...]. Z uwagi na fakt nadania niniejszej skargi na adres tut. Sądu, nie zaś na adres organu administracji II instancji, którego aktu dotyczy skarga, Sąd przekazał ją - dnia 16 grudnia 2008r. - Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, celem udzielenia odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę jej dopuszczalności, co wynika z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do dokonania powyższej czynności. W świetle art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym art. 54 § 1 P.p.s.a. ustanawia pośredni tryb jej składania tzn. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku natomiast, gdy skarga została złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, aby zapewnić mu możliwość udzielenia odpowiedzi na nią. W tym ostatnim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu (tak: T. Woś w komentarzu do art. 54 P.p.s.a., Lex Polonica). Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, iż skarga W. J. oraz E. J. jest spóźniona. Została bowiem nadana na adres tut. Sądu dnia 12 grudnia 2008r., o czym świadczy stosowny stempel pocztowy na kopercie zawierającej tę skargę. Wpłynęła do Sądu w dniu 15 grudnia 2008r., zaś następnego dnia (16 grudnia 2008r.) przekazano ją do organu właściwego. Biorąc pod uwagę fakt, iż doręczenie skarżącej wskazanego na wstępie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nastąpiło dnia 14 listopada 2008r., termin do zakwestionowania wymienionego rozstrzygnięcia upłynął w dniu 15 grudnia 2008r., uwzględniając regulację z art. 83 § 2 P.p.s.a. tj. po przesunięciu ostatniego dnia terminu (który przypadł w niedzielę 14 grudnia 2008r.) na następny dzień tj. na poniedziałek 15 grudnia 2008r. Tymczasem przekazanie niniejszej skargi nastąpiło w dniu 16 grudnia 2008r., czyli dzień po upływie terminu zaskarżenia wskazanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W tym miejscu należy podkreślić, iż pouczenie zamieszczone w skarżonym postanowieniu organu odwoławczego było nieprawidłowe, bowiem wskazywało na możliwość jego kwestionowania w drodze skargi wnoszonej bezpośrednio do sądu. Nie zmienia to jednak faktu, iż skargę złożono z uchybieniem ustawowego terminu z art. 53 § 1 P.p.s.a. W zaistniałej sytuacji strona może jednakże wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia niniejszej skargi. Wniosek taki należy skierować do tut. Sądu za pośrednictwem organu II instancji (w tym wypadku: Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego), uprawdapadabniając jednocześnie przyczyny niedotrzymania terminu - w ciągu 7 dni od daty ustania przeszkody terminowego dokonania czynności. Odnosząc się natomiast do skargi E. J. Sąd stwierdza, iż jest ona niedopuszczalna z uwagi na oczywisty brak legitymacji skargowej po stronie wyżej wymienionego. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy właścicielką działek, których dotyczy postępowanie jest jedynie W. J. Natomiast E. J. w ogóle nie brał udziału w tym postępowaniu, w tym nie została mu doręczona tak skarżona decyzja, jak też poprzedzające ją rozstrzygnięcie Starosty z [...] września 2008r. Tym samym należy uznać, iż nie miał on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a., którego istnienie jest koniecznym warunkiem skuteczności składanej do sądu administracyjnego skargi. Z przytoczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło