II SA/Rz 251/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. w przedmiocie postępowania dotyczącego wstrzymania robót budowlanych -postanawia- skargę odrzucić. IISA/Rz 251/05 UZASADNIENIE Skarżąca A. P. wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargą zwróciła się o zbadanie legalności dotychczasowego postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie Nr [...]. Z akt tej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 20 września 2004 r. o wskazanym wyżej numerze Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na ułożeniu chodnika z płytek betonowych oraz nałożył na Gminę S. obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie oznaczonych dokumentów (postanowienie to zawierało pouczenie, iż jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie). W wyniku załatwienia skargi A. P. z dnia 5 października 2004 r.w której kwestionowała ona to postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] stwierdził, iż nie narusza ono obowiązujących przepisów i wyjaśnił, że brak jest podstaw do jego oceny w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Następnie w przesłanej do WSA w Rzeszowie odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż na pismo z dnia 9 grudnia 2004 r. skarga nie przysługiwała nadto zwrócił uwagę że została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Po myśli art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej P.p.s.a., § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Obowiązkiem skarżącego wynikającym z art. 57§ 1 P.p.s.a. jest wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu i czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z uwagi na okoliczność, że skarga nie wskazywała tych informacji a jednocześnie wskazywała, jako przedmiot zaskarżenia postępowanie organu administracji w określonej sprawie, co w świetle unormowań przytoczonego art. 3 §2 i 3 P.p.s.a nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, skarżąca została wezwana do wskazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania daty i numeru zaskarżonego rozstrzygnięcia, aktu lub czynności oraz organu, który go wydał. Wezwanie to zostało jej doręczone w dniu 7 lutego 2005 r. i mimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane. Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych . Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania i nie dokonała oznaczonych w nim czynności, to złożona przez nią skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu. Z tej też przyczyny Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.