II SA/Rz 255/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Małgorzata Wolska SO (del.) Ewa Partyka /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowe; II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynagrodzenie na rzecz adwokata T. P.- Kancelaria Adwokacka, ul. [...] w kwocie 309,80 zł /słownie: trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy/ tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania K. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania linii niskiego napięcia uchylił ją w całości (pkt I), orzekając jednocześnie o braku podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane w sprawie wykonania linii niskiego napięcia przebiegającej nad budynkiem mieszkalnym na posesji w R. [...] /pkt II/. W uzasadnieniu organ drugiej instancji podniósł, że w toku postępowania ustalono, iż nad budynkiem mieszkalnym na nieruchomości położonej w R. [...] w odległości ok. 1,7m od naroża domu (odległość ta odnosi się do skrajnego przewodu na tej nieruchomości) przebiega linia elektryczna – 4 przewody n/n oraz 1 przewód oświetlenia ulicznego, zlokalizowana wzdłuż drogi wojewódzkiej M. - S. Najbardziej zbliżony do kalenicy budynku jest przewód oświetlenia ulicznego, izolowany na długości ok. 5m. Słupy energetyczne żelbetowe i fragmenty linii zlokalizowane są w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] w odległości 30-50cm od granicy działek prywatnych. W oparciu o powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał Zakładowi [...] wykonanie przebudowy odcinka sieci niskiego napięcia przebiegającej nad nieruchomością położoną w R. [...], w sposób eliminujący zagrożenie życia i zdrowia ludzi, środowiska lub bezpieczeństwa mienia. Decyzją z dnia [....] stycznia 2007r. znak: [...] organ odwoławczy uchylił powyższe rozstrzygnięcie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Kolejno wydaną w sprawie decyzją tj. z dnia [...] czerwca 2007r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w niniejszej sprawie, jednak akt ten został uchylony przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2008r., a sprawa przekazana o powtórnego rozpoznania. W ponownym postępowaniu, postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2009r., Zakład [...] S.A. zobowiązany został do wykonania ekspertyzy określającej wpływ przedmiotowej linii niskiego napięcia na zdrowie i życie mieszkańców domu, nad którym linia ta przebiega. Na skutek zażalenia K. M. postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, zaś ten sam obowiązek nałożony został na inny podmiot tj. [...] Sp. z o.o. w R., w terminie do 31 lipca 2009r. Po dokonaniu oceny przedłożonej w dniu 9 września 2009r. ekspertyzy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] października 2009r. umorzył, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., postępowanie w sprawie wykonania linii niskiego napięcia przebiegającej nad budynkiem mieszkalnym usytuowanym na posesji znajdującej się w R. [...]. Oceniając powyższe rozstrzygnięcie (decyzja z dnia [...] stycznia 2010r.) organ drugiej instancji podniósł, że przedmiotowa linia napięcia wykonana została w latach 60-tych, natomiast przebudowano ją w 2006r. w wykonaniu zobowiązania wynikającego z wymienionej wyżej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2006r. Przeprowadzone roboty polegały na wymianie istniejących słupów o wysokości 10m na słupy o wysokości 12m (zlokalizowane w tych samych miejscach), a 5 sztuk przewodów gołych zastąpiono przewodem izolowanym AsXSn. W wyniku tychże robót odległość przewodów nad dachem budynku wynosi 2,32m. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż przedmiotowa linia napięcia została przebudowana samowolnie, jednak jak wynika z ekspertyzy sporządzonej przez uprawnioną osobę (będącą członkiem właściwej izby samorządu zawodowego), jej stan techniczny nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życia mieszkańców domu położonego R. [...] oraz mienia, jak też nie występuje pogorszenie warunków zdrowotnych i użytkowych dla otoczenia. Zachowane zostały prawidłowe odległości określone normą PN-E-05100-1 oraz nie występuje strefa ochronna. Linię wykonano w zgodzie z obowiązującymi przepisami, normami oraz rozwiązaniami technicznymi, przy zastosowaniu właściwych materiałów i elementów konstrukcyjnych. Przechodząc do stanu prawnego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż w razie prowadzenia robót budowlanych (nie polegających na budowie obiektu budowlanego) bez zgłoszenia bądź bez pozwolenia na budowę, podstawę rozstrzygania stanowią regulacje zawarte w art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. Organ przytoczył następnie art. 51 ust. 7 tej ustawy, zgodnie z którym ust. 1 pkt 1 i pkt 2 tego artykułu stosuje się odpowiednio, jeśli roboty budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b wspomnianej ustawy wykonane zostały w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 przedmiotowej ustawy. W ocenie organu odwoławczego, wobec uznania, iż roboty budowlane polegające na wykonaniu linii niskiego napięcia wykonane zostały samowolnie (bez wymaganego pozwolenia na budowę) nie jest uzasadnione umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W przypadku takim bowiem obowiązkiem organu nadzoru budowlanego było rozstrzygnięcie w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1, a następnie art. 51 Prawa budowlanego. Skoro zaś przedmiotowe roboty budowlane wykonane zostały w prawidłowy sposób, nie stwarzając jednocześnie zagrożenia dla ludzi i mienia, brak tym samym podstaw do nałożenia na inwestora obowiązków, o których mowa w powołanych unormowaniach. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że dotyczą one kwestii wywłaszczenia, która nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, a zatem nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Również kwestia naruszenia własności nie leży w kompetencjach organu nadzoru budowlanego, ewentualnych bowiem roszczeń w tym zakresie dochodzić można na drodze cywilnoprawnej przed sądem powszechnym. Z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zgodził się K. M., składając na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, bez jednoczesnego wskazania kierunku jej weryfikacji. Odpowiadając na nią organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia. Uczestnik – [...] sp. z o.o. w R. wniósł o oddalenie skargi oraz o zasadzenie od skarżącego na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na rozprawie w dniu 19.08.2010 r. pełnomocnik skarżącego K. M. – adwokata z urzędu działając w jego imieniu cofnął skargę i wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane z urzędu oświadczając przy tym, że nie zostało one pokryte w całości ani w części. Pełnomocnik podał, że cofnięcie skargi zostało uzgodnione ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ zwanej dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /art. 60 p.p.s.a./. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie I postanowienia. O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi – adwokatowi z urzędu – wobec jego nieopłacenia przez stronę skarżącą Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 19, § 20 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz. U. nr 163, poz. 1348, z późn. zm./ oraz w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. W kosztach objętych punktem II postanowienia uwzględniono także opłatę skarbową od pełnomocnictwa.