II SA/Rz 258/10

27.08.2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 27.07.2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od części kosztów sądowych, w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Wojewody P. w R., z dnia [...].12.2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie uchylenia pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu administracyjnym, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. H.B. w piśmie o dacie wpływu 21.07.2010 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z prośbą o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Jej wniosek dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 258/10 wszczętej ze skargi H. B. na decyzję Wojewody. Sprawa, o której mowa została zakończona przed WSA na mocy wyroku z 1 czerwca 2010 r., sygn. II SA/Rz 258/10. Na aktualnym etapie skarżąca obowiązana jest do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wniosek o prawo pomocy został połączony z wniesioną przez pełnomocnika skargą kasacyjną od wyroku WSA. Strona uzasadniła swą prośbę brakiem środków na uiszczenie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. W skład gospodarstwa domowego skarżącej wchodzą dwie osoby – H.B. oraz S. B.. Strona wnioskująca nie posiada domu, mieszkania. Dysponuje natomiast nieruchomością rolną o pow. 3 ha. W uzasadnieniu żądania stwierdzono, że koszty utrzymania pochłaniają uzyskiwane dochody w łącznej kwocie 3800 zł. Stwierdzono, co następuje: Wniosek H.B. nie może zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części. Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie tej instytucji. Wobec tego powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść części kosztów sądowych ze względu na niebezpieczeństwo uszczerbku na swym utrzymaniu. Na pomoc państwa poprzez zastosowanie prawa pomocy mogą liczyć wyłącznie te osoby, które nie posiadają żadnego majątku lub dochodów lub, których zasoby pozwalają egzystować na poziomie utrzymania określanego jako konieczne. Ten wniosek wypływa z wykładni art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), a potwierdza go orzecznictwo sądowego oraz literatura przedmiotu. Ciężary finansowe wszczętego procesu strona nie może zrzucać na budżet państwa, jeżeli sama jest w stanie pokryć te ciężary. Interwencji państwa mają prawo oczekiwać wyłącznie osoby ubogie, pozostające bez pracy oraz wartościowych składników majątkowych. Posiadane przez skarżącą i jej rodzinę składniki majątku oraz zdolności do jego powiększania nie pozwalają uznać za udowodnione ustawowe przesłanki prawa pomocy. Członkowie rodziny skarżącej posiadają wystarczające dochody na pokrycie 100 zł wpisu od skargi kasacyjnej oraz wydatków zaliczanych do niezbędnego utrzymania osoby fizycznej. Łączna kwota dochodów gospodarstwa domowego strony znacznie przekracza minimalne wynagrodzenie w 2010 r. Poza tym, Skarżąca posiada możliwości polepszenia bieżącej sytuacji majątkowej dzięki dysponowaniu nieruchomością o pow. 3 ha. Może ona zostać wykorzystana do prowadzenia działalności rolniczej jak również jako źródło dochodu z najmu bądź dzierżawy. Reasumując, w sytuacji strony skarżącej nie można dopatrzyć się przyczyn uzasadniających przyznanie prawa pomocy choćby w zakresie częściowym. Z przedstawionych przyczyn orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.