II SA/Rz 259/13

z dnia 8 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. Ł na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu - p o s t a n a w i a - uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od złożenia przez Z. Ł. kaucji w kwocie 300.000 zł (słownie: trzysta tysięcy złotych) na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji, w terminie 7 (siedmiu) dni. W skardze na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, skarżąca Z. Ł. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Przed rozpoznaniem wniosku tut. Sąd zwrócił się do inwestora – J. D. z zapytaniem o etap budowy oraz podanie przewidywanych jej kosztów, jak też opisania ewentualnej szkody, jako może zostać mu wyrządzona wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z nadesłanych wyjaśnień i dokumentów wynika, że wartość robót wyniesie ponad 600.000 zł, przy czym kwota 300.000 zł ma zostać pozyskana ze środków unijnych przyznanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po zakończeniu realizacji inwestycji, pod warunkiem zgłoszenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w umówionym terminie i utworzeniu nowych miejsc pracy. W ocenie inwestora wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na uzyskanie ww. pomocy, ponieważ może on na czas nie uzyskać wszystkich wymaganych dokumentów niezbędnych do dołączenia do wniosku o przyznanie płatności, w tym pozwolenia na użytkowanie i wyposażenia stanowisk pracy. Uchybienie umówionego terminu do złożenia wniosku pozbawi go prawa do uzyskania ww. pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Dalsze przepisy tego artykułu stanowią, że w przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi, a w przypadku jej oddalenia kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego - ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) o zabezpieczeniu roszczeń. Ustalenie wysokości kaucji przepisy Prawa budowlanego pozostawiają uznaniu Sądu rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który obowiązany jest również wyznaczyć termin uiszczenia kaucji. Mając na względzie, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd obowiązany jest ocenić skutki ewentualnego wstrzymania, jakie mogą z tego wyniknąć dla wszystkich uczestników, w tym skarżącej i inwestora, Sąd postanowił uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od złożenia przez Z. Ł. kaucji w kwocie 300.000 zł. Taka bowiem co najmniej grozi inwestorowi szkoda, jeżeli wskutek wstrzymania wykonania decyzji nie zdąży spełnić wszelkich wymogów związanych z terminowych zgłoszeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych na rozwój obszarów wiejskich na dofinansowanie inwestycji. Kaucję należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu postanowienia.