II SA/Rz 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawartym w skardze z dnia 15 lutego 2010 r. wnioskiem, skarżąca spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, udzielającej inwestorowi J. W. pozwolenia na budowę, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wzniesienie przez inwestora obiektu budowlanego, a co za tym idzie "może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem robót budowlanych". Spowoduje to wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i "może dotknąć przede wszystkim inwestora, ale także innych podmiotów". Odwrócenie skutków pozwolenia na budowę jest ze swej natury "znacznie utrudnione". Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem aktu prawa miejscowego i istnieje prawdopodobieństwo jej uchylenia przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego nie wskazał jakiej natury "znaczną szkodę" albo też "trudne do odwrócenia skutki" może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Nietrafne jest przy tym twierdzenie, że obowiązkiem doprowadzenia nieruchomości do stanu istniejącego przed wydaniem decyzji, w przypadku jej uchylenia przez sąd, mogą być obciążone – poza inwestorem – także inne podmioty, w tym skarżąca spółka. Przeciwnie, tylko inwestor może takim ciężarem zostać obciążony. Nie może zostać uwzględniony również zarzut istnienia prawdopodobieństwa uwzględnienia skargi. Na etapie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest dopuszczalne badanie, czy i w jakim stopniu orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa. Kwestia ta zostanie przesądzona dopiero w wyroku. Nie jest dostateczne do uwzględnienia wniosku twierdzenie, iż przywrócenie stanu do istniejącego przed wdaniem decyzji może być "znacznie utrudnione". Podkreślenia wymagam, że istotą procesu budowlanego jest jego odwracalność, polegająca na rozbiórce wzniesionego obiektu. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.