II SA/Rz 261/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego -skargę oddala- II SA/Rz 261/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa oraz art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jednolity Dz. U. z 2002 Nr 207, poz. 1761 z późn. zmianami), zwanej dalej ustawą o S.W. - po rozpatrzeniu odwołania D. M., od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w R. nr [...]z dnia [...] grudnia 2006 r. w odmawiającej przyznania mu pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego - utrzymał tę decyzję w mocy W jej uzasadnieniu podniósł, że D. M., funkcjonariusz Służby Więziennej od dnia 1.08.2002 r., mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej od 1.08.2004 r., pełniący służbę na stanowisku starszego strażnika działu ochrony w Zakładzie Karnym w R., złożył w dniu 16.09.2004 r. wniosek o przydzielenie pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego. Dyrektor Zakładu Karnego ustalił, iż D. M. wspólnie z małżonką posiadają spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku nr [...] przy [...] w R., ustanowione w dniu 27.03.2004 r. na podstawie umowy zawartej w tymże dniu ze Spółdzielnią Mieszkaniową [...] w R. Na uzyskanie mieszkania funkcjonariusz zaciągnął kredyt mieszkaniowy "WŁASNY KĄT" nr [...] wynikający z umowy z PKO BP S.A. z dnia 18.11.2003 r., w wysokości 50.000 zł. Opisaną na wstępie decyzją tenże Dyrektor odmówił przyznania D. M. pomocy finansowej na cel wskazany we wniosku, bowiem na dzień złożenia wniosku, tj. 16.09.2004 r. funkcjonariusz posiadał lokal mieszkalny, zajmowany na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu, o należnej powierzchni mieszkalnej w miejscowości pełnienia służby. Oznacza to, że nie spełniał warunków do przydzielenia lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (art. 91 ust. 1 pkt. 1 ustawy o S. W.), a co za tym idzie także przesłanek do uzyskania pomocy finansowej. D.M. złożył odwołanie od tej decyzji do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej domagając się jej uchylenia i przyznania mu żądanej pomocy. W uzasadnieniu zarzucił, iż zarówno ustawa o Służbie Więziennej jak i rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (Dz.U. nr 132, poz. 1235), zwane dalej rozporządzeniem, nie wyłączają przyznania pomocy finansowej w celu dofinansowania zakupu lokalu mieszkalnego, jeżeli lokal został nabyty przed dniem złożenia wniosku. Podkreślił, że wniosek o pomoc finansową złożył zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia dołączając doń umowę ze spółdzielnią mieszkaniową, z której wynika iż jest posiadaczem mieszkania. Dalej wywodzi, że gdyby nie załączył umowy ze spółdzielnią wniosek byłby nieważny a jednocześnie bez wymienionej umowy nie uzyskałby kredytu. W jego ocenie posiadanie, w dniu składania wniosku, lokalu mieszkalnego, na uzyskanie którego ubiega się o dofinansowanie, nie przekreśla uprawnienia do pomocy finansowej na podstawie przepisów ustawy. Na poparcie swej tezy powołał się ogólnie na wyrok NSA z dnia 4.02.2000 r. sygn. akt l SA 324/99 "Lex" nr 53778. Organ II instancji nie uwzględnił odwołania i decyzją opisaną na wstępie utrzymał w mocy decyzję I instancji. W jej motywach podniósł, że unormowania dotyczące mieszkań funkcjonariuszy zawarte są w rozdziale 6 ustawy o S.W. Podstawowym przywilejem funkcjonariusza, wynikającym z art. 85 ust. 1 jest prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości w której stale pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny określonych w art. 86 oraz uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszowi uwzględnia się jego stan rodzinny, stopień służbowy lub zajmowane stanowisko oraz normy dodatkowe przysługujące osobom uprawnionym na podstawie przepisów odrębnych, jednak nie więcej niż z dwóch tytułów. Jednostkowa norma powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszowi wynosi od 7 m2 do 10m2. Jeżeli prawo do lokalu mieszkalnego nie może być zrealizowane, funkcjonariuszowi przysługują świadczenia ekwiwalentne, tj. równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania wynikający z art. 89 oraz pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego lub domu w ramach spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, określona w art. 90 ustawy o Służbie Więziennej. Przepisy rozdziału 6 stanowią zamkniętą całość , w związku z czym nie można ustalać znaczenia poszczególnych z nich w oderwaniu od treści przepisu podstawowego, jakim jest art. 85 ust. 1. Prawo do lokalu mieszkalnego, jak też do pomocy finansowej przysługują funkcjonariuszom w służbie stałej. Uprawnienia funkcjonariusza do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego reguluje przepis art. 90 ust. 1 oraz wydane na podstawie ust. 2 tego przepisu rozporządzenie. Tamże w § 2 ust. 1 stwierdzono, iż pomoc przyznaje się jednorazowo funkcjonariuszowi, który spełnia warunki do przydzielenia mu lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a lokalu takiego nie otrzymał. W sprawie niekwestionowane jest, iż D. M. jest posiadaczem wspólnie z małżonką lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku nr [...] przy [...] w R., o powierzchni użytkowej 53,33 m2 i powierzchni mieszkalnej 38,04 m2, nabytego w dniu 27.03.2004 r. na podstawie umowy o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, zawartej ze Spółdzielnią Mieszkaniową [...] w R. W dniu uzyskania tytułu prawnego do tego lokalu D.M.był funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej i zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, nie przysługiwało mu prawo do lokalu mieszkalnego a w konsekwencji również uprawnienie do pomocy finansowej wynikającej z art. 90. W momencie uzyskania statusu funkcjonariusza w służbie stałej, tj. w dniu 1.08.2004 r. posiadał już tytuł prawny do lokalu o należnej powierzchni mieszkalnej w miejscowości pełnienia służby, co pozbawiało go uprawnienia do przydziału lokalu mieszkalnego w oparciu o przepisy ustawy o Służbie Więziennej. Odnosząc do zarzutu odwołującego ("teorii błędnego koła"), dotyczącej niemożliwości prawidłowego złożenia wniosku, który dla swej ważności wymaga dołączenia umowy ze spółdzielnią mieszkaniową oraz umowy o kredyt mieszkaniowy, organ wyjaśnił , iż do wniosku o przydzielenie pomocy finansowej zgodnie z § 5 ust. 3 cytowanego wyżej rozporządzenia dołącza się m.in. umowę ze spółdzielnią mieszkaniową. Nie oznacza to jednak, że musi być to umowa o ustanowienie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego W ocenie organu drugiej instancji, założywszy teoretycznie pominięcie kwestii pozostawania zainteresowanego w służbie przygotowawczej, winien on złożyć wniosek niezwłocznie po zawarciu umowy ze Spółdzielnią Mieszkaniową [...] o wybudowanie własnościowego lokalu mieszkalnego (umowa nr [...] z dnia 5.03.2003 r.) i tę właśnie umowę dołączyć do wniosku. Wtedy nie legitymował się jeszcze tytułem prawnym do lokalu a złożone dokumenty potwierdzałyby fakt ubiegania się o lokal mieszkalny w miejscowości pełnienia służby. Pomocy tej nie wprawdzie nie mógłby otrzymać lecz z innego powodu a mianowicie z uwagi na fakt, iż pozostawał w służbie przygotowawczej. Na dzień złożenia wniosku o przydzielenie pomocy finansowej na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup wymienionego wyżej mieszkania, choć spełniał wymóg pozostawania w służbie stałej, to posiadał już lokal o należnej powierzchni mieszkalnej, w miejscowości pełnienia służby. Po myśli art. 91 ust. 1 pkt. 1 ustawy o S.W. lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi, który zajmuje, w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, umowy najmu lub spółdzielczego prawa do lokalu, odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchnia mieszkalnej, lub dom. D.M. posiadając wspomniany lokal nie spełniał przesłanki do przydzielenia mu lokalu mieszkalnego na gruncie ustawy o S.W. i w konsekwencji zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia także prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, jako świadczenia ekwiwalentnego, co oznacza , że decyzja przezeń zaskarżona odpowiada prawu. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył D. M. domagając się jej uchylenia . Decyzji zarzucił naruszenie art. 90 ustawy o S.W. W uzasadnieniu skargi opisał przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie a w polemice z decyzją podniósł, że podług umowy z PKOBP kredyt na mieszkanie będzie spłacał do 2028 roku. Zaznaczył, że nie mógł oczekiwać z nabyciem lokalu mieszkalnego aż stanie się funkcjonariuszem w służbie stałej, bowiem mieszkanie było mu potrzebne w danym momencie. Wcześniej nie posiadał innego lokalu mieszkalnego. Podług orzecznictwa sądowego art.90 należy interpretować tak, że funkcjonariuszowi należy się pomoc w spłaceniu kredytu zaciągniętego w celu uzyskania mieszkania, nawet jeśli jest już w jego posiadaniu a nabył je dzięki przyznanemu kredytowi. (patrz wyrok NSA powoływany w odwołaniu). Art. 90 ustawy o S.W. nie wyklucza prawa do pomocy z tej przyczyny, że funkcjonariusz najpierw nabył lokal zaciągając na jego nabycie kredyt a dopiero później złożył wniosek o pomoc na dofinansowanie tego zakupu. Także uzyskanie lokalu podczas służby przygotowawczej nie jest przesłanką negatywną do skorzystania z art. 90. Skarżący podniósł też, że art. 90 ustanawia tylko dwie przesłanki przyznania pomocy: pozostawanie w służbie stałej i chęć uzyskania lokalu mieszkalnego Sięganie zatem do innych przepisów nie znajduje uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji . Dodatkowo zaznaczył, że wskazane orzeczenie NSA dotyczy innego stanu faktycznego. Okoliczność natomiast, że skarżący w chwili nabycia lokalu mieszkalnego nie był w służbie stałej wykluczała ubieganie się przezeń o pomoc . W chwili t złożenia wniosku skarżący posiadał już odpowiadający jego uprawnieniom lokal mieszkalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sąd ten sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) -zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z art. 145 §1 tej ustawy wynika, że sąd uwzględnia skargę, jeśli decyzja zaskarżona jest dotknięta naruszeniem prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania , jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy a także gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji określone w art. 156 kpa lub innych przepisach. Poddawszy zaskarżoną decyzję takiej kontroli, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem tej decyzji jest kwestia prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Uprawnienie do tego świadczenia ustanawia art. 90 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 207, poz. 1761, ze zm.) - zwanej dalej ustawą o S.W. Podług ust. 1 tego przepisu funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego lub domu w ramach spółdzielni budownictwa mieszkaniowego. Przepis ten zamieszczony jest w rozdziale 6 ustawy o S.W, zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy" a zawierającym uregulowania dotyczące uprawnienia funkcjonariuszy w służbie stałej do lokalu mieszkalnego , równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. równoważnika z tytułu braku mieszkania i pomocy finansowej na jego uzyskanie. Otwierający ów rozdział art. 85 w ust.1 statuuje zasadę, że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny określonych w art. 86 oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zgodnie z art. 87 na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale będące w dyspozycji jednostek organizacyjnych, uzyskane w wyniku działalności inwestycyjnej albo od terenowych organów administracji rządowej, samorządowej , osób prawnych lub fizycznych a także zwolnione przez osoby , które decyzje o przydziale uzyskały od jednostek organizacyjnych. W przepisie natomiast art. 91 ustawodawca wymienił przesłanki wykluczające przyznanie lokalu na podstawie decyzji administracyjnej umieszczając wśród nich; zajmowanie w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego na podstawie administracyjnej umowy najmu lub spółdzielczego prawa do lokalu odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkaniowej (pkt 1) bycie właścicielem lub współwłaścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub domu odpowiadającego wskazanym wyżej wymogom (pkt 2), spełnianie przez małżonka funkcjonariusza warunków określonych w pkt 1 lub 2 (pkt 3) a także zbycie przez funkcjonariusza i jego małżonka własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub domu położonego w miejscowości określonej w pkt 1. Gramatyczna i systemowa wykładnia art. 85 w zw. z art. 91 prowadzi do wniosku, że prawo funkcjonariusza S.W w służbie stałej do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim poprzez jego przydział a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, funkcjonariuszowi przysługuje pomoc mieszkaniowa. Pomoc ta jest konsekwencją niezrealizowania uprawnienia funkcjonariusza, (który nie posiada lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej) do uzyskania takiego lokalu. Prawo do lokalu mieszkalnego nie może być rozumiane w oderwaniu od praw i obowiązków wynikających z istoty stosunku służbowego funkcjonariusza S.W. Jego celem jest, by funkcjonariusz mieszkał w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, co ma mu umożliwić realizację obowiązków służbowych. . Zostało ono wprowadzone w interesie służby, z uwagi na daleko idącą dyspozycyjność funkcjonariuszy S.W. Z tym też celem a nie z przywilejem , jako takim związanie jest prawo ustanowione w art. 85 ustawy o S.W. Zrealizowanie tego celu ma miejsce w sytuacji postaci posiadania odpowiedniego lokalu mieszkalnego i wyklucza przydzielenie lokalu w trybie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 91 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z uwagi na okoliczność, iż art. 90 jest jedną z form realizacji uprawnienia z art. 85 także i on nie może być interpretowany w oderwaniu od treści art. 91 ust.1. Oznacza to , że zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej zgodnie z przysługującą funkcjonariuszowi i uprawnionym członkom rodziny normą powierzchniową oznaczające realizację celu określonego w art. 85 ustawy wyklucza przyznanie mu pomocy finansowej na nabycie lokalu lub domu, która też temu celowi służy. Przyjęta przez organ i podzielona przez sąd interpretacja art. 90 ustawy znajduje oparcie w wyroku NSA z dnia 3 lutego 2006r IOSK434/05, System komputerowy orzecznictwa "LEX" nr194060, w którym powołano się na zachowującą w tym zakresie aktualność uchwałę Składu Siedmio Sędziów NSA z dnia 29 marca 199 OPS1/99 publ. ONSA 1999, nr 3, poz. 77, a także w wyroku tegoż Sądu z dnia 19 maja 2006 I OSK 875/05. "LEX" nr 236565. W tym w ostatnim wyroku sąd wskazał na dwutorowość realizacji uprawnienia do lokalu wynikającego z art. 85 ust. 1 - poprzez wydanie decyzji o przydziale, bądź przyznanie określonych świadczeń pieniężnych, tj. pomocy na uzyskanie lokalu bądź równoważnika z tytułu braku mieszania, co ma ten skutek, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu nie przysługuje, jeżeli zachodzą przesłanki wymienione w art. 91 ustawy o S.W. Sąd uchylając tym wyrokiem wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie II S.A./Wr 2172/03 nie podzielił wyrażonego w tym wyroku poglądu odmiennego, iż art. 90 ustawy o S.W. stanowi samoistną podstawę do przyznania funkcjonariuszowi pomocy finansowej niezależnie od uprawnień wynikających z art. 85, 88 i 89. Sąd orzekający w niniejszej sprawie również nie podziela poglądu. WSA w Opolu, jak też identycznych poglądów wyrażonych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach ISA 250/03 i 1907/03 opubl. "LEX" 160299 i 162309.. Stanowisko zaprezentowane w sprawie niniejszej znajduje wsparcie także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 maja 2001r. sygn. SK1/00 OTK2001/4/84 na tle pomocy mieszkaniowej dla policjantów , w którego uzasadnieniu Trybunał stwierdził, że ..."szczególna pomoc w uzyskaniu mieszkania przez policjanta uzasadniona jest dążeniem do zapewnienia mu możliwości zamieszkania w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej"... "Ustawa o Policji nie formułuje praw wszystkich policjantów do uzyskania pomocy finansowej na nabycie mieszkania na własność, bez względu na to, czy mają oni zaspokojone potrzeby mieszkaniowe".. .... Nie jest to zatem prawo z tytułu pełnienia służby w charakterze policjanta ...."tylko jedna z przewidzianych ustawą form pomocy policjantom w uzyskaniu mieszkania w miejscu pełnienia służby. W przeciwnym razie musiałaby być traktowana jako przywilej policjantów budzący wątpliwości z punktu widzenia równego traktowania obywateli...." Konkludując: w ocenie sądu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przewidziana ustawą S.W. przysługuje funkcjonariuszowi w służbie stałej, który spełnia warunki do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej . W praktyce chodzić tu może o funkcjonariusza służby stałej , który przy wykorzystaniu tej pomocy chce uzyskać swój pierwszy lokal a następny tylko wówczas, jeśli już zajmowany nie spełnia warunków ustanowionych art. 85. W obu przypadkach jej przyznanie wykluczyć mogą dodatkowe przesłanki negatywne przewidziane art. 91 ust 1 pkt 1, 2, 3 i 4. Przenosząc te rozważania na grunt sprawy, sąd za zgodne z prawem uznał stanowisko organu , iż skarżącemu pomoc taka nie przysługiwała. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Skarżący będąc funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej nabył lokal spółdzielczy zawierając w dniu 27 marca 2004r. stosowną umowę o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Powierzchnia tego lokalu odpowiadała przysługującym mu normom. Na jego nabycie skarżący zaciągnął kredyt mieszkaniowy na podstawie umowy zawartej dniu 18 listopada 2003r., którego spłata nastąpić ma do 2028r. W dacie nabycia tego lokalu skarżącemu nie przysługiwało uprawnienie do lokalu mieszkalnego , jako że funkcjonariuszem w służbie stałej został mianowany dopiero 1 sierpnia 2004r. Wniosek o przydzielenie pomocy mieszkaniowej złożył w dniu 16 września 2004r. a więc w dacie kiedy wprawdzie posiadał już uprawnienie do lokalu mieszkalnego przewidziane art. 85 ustawy o S.W. ale jednocześnie już zajmował lokal mieszkalny odpowiadający wymogom wynikającym z art. 85. Pomoc mieszkaniowa w jego przypadku służyć miałaby zatem pokryciu wydatków kredytowych związanych z nabyciem lokalu , które nastąpiło w dacie, w której nie posiadał prawa do lokalu mieszkalnego.. Nie byłaby to zatem pomoc na uzyskanie lokalu a refundacja wydatków poniesionych na nabycie lokalu zakupionego w sytuacji, gdy nie służyło mu uprawnienie przewidziane w art.85. Sąd ma świadomość, że w praktyce nabycie lokalu może wyprzedzać złożenie w wniosku, o przydzielenie pomocy finansowej na jego uzyskanie. Dowodzi tego, co słusznie podkreśla skarżący przepis §5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (Dz.U. nr 132, poz. 1235), nakazujący dołączenie do wniosku umowy o spłatę zobowiązań finansowych zaciągniętych na mieszkanie, umowy ze spółdzielnią mieszkaniową, czy umowy kupna lokalu mieszkalnego w formie aktu notarialnego. W ocenie Sądu, niewielka odległość czasowa między złożeniem wniosku a uzyskaniem lokalu - w sytuacji gdy lokal nabyty wcześniej, niż złożono wniosek jest pierwszym lokalem funkcjonariusza, bądź lokalem kolejnym , jeśli poprzedni nie odpowiadał jego uprawnieniem wynikającym z art. 85 - nie stanowi przeszkody w uzyskaniu pomocy, pod tym wszakże warunkiem , że chodzi o lokal nabyty w czasie gdy funkcjonariusz posiadał uprawnienie przewidziane w art. 85 ustawy i w konsekwencji również w art. 90. Skarżący uprawnienia takiego nie posiadał a zatem nabyty w czasie służby przygotowawczej lokal zasadnie został uznany za zajmowany przezeń w rozumieniu art. 91 ust. 1 pkt 1 ustawy. Fakt jego zajmowania wykluczający prawo uzyskanie lokalu w drodze decyzji administracyjnej - w świetle przedstawionych wyżej poglądów sądu - wykluczał także uprawnienie do pomocy finansowej na jego uzyskanie. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, sąd stwierdza , że wskazany przezeń przepis Konstytucji RP (art. 46 - przepadek rzeczy) nie pozostaje w żadnym związku ze sprawą. . Żaden też przepis Konstytucji nie gwarantuje uprawnień mieszkaniowych funkcjonariuszy S.W . Wprawdzie jej przepis art. 75 nakłada na władze publiczne obowiązek prowadzenia polityki sprzyjającej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych oraz popierania działań obywateli zmierzających do uzyskania własnego mieszkania ale nie ustanawia on prawa do pomocy finansowej na cele mieszkaniowe. Powołany przepis art. 91 ust. 2 ustawy o S.W., którego niezastosowanie zarzucono na rozprawie dotyczy wprost przydziału lokali w wyjątkowym trybie przez organ, który nie był właściwy w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, tj. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Wskazane na uzasadnienie skargi orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2000r. ISA 324/99 zostało wydane, co podkreśla organ, w innym stanie faktycznym i prawnym. Dotyczyło ono pomocy na nabycie przez funkcjonariusza SW w wolnym obrocie domu jednorodzinnego posiadanego przed złożeniem wniosku o pomoc mieszkaniową a decyzja w tej sprawie zapadła została podjęta w okresie obowiązywania Zarz. Nr 66/97 CZWS, z 30.09.1997r, które przewidywało pomoc na dofinansowanie kosztów nabycia w wolnym obrocie lub uzyskanie w inny sposób prawa własności do lokalu mieszkaniowego oraz spłaty zobowiązań wynikających z umów zawartych w formie aktu notarialnego wobec osób fizycznych i prawnych. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.