II SA/Rz 262/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 maja 2018 r., sygn. II SA/Rz 262/18 odrzucające skargę Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych - postanawia – odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r., sygn. II SA/Rz 262/18 WSA w Rzeszowie odrzucił skargę Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...] (dalej w skrócie: "Stowarzyszenie") z powodu braku nadesłania żądanego dokumentu pełnomocnictwa procesowego do działania (w chwili wniesienia skargi), w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym na nie środku zaskarżenia zostało przesłane stronom postępowania, w tym m. in. skarżącemu Stowarzyszeniu – reprezentowanemu przez r. pr. S.M. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 29 maja 2018, przy zachowaniu rygorów wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej "P.p.s.a.". W dniu 28 maja 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej) Stowarzyszenie złożyło zażalenie na powyższe postanowienie. Wobec tego, że zostało ono podpisane przez A.K. tut. Sąd skierował do wyżej wymienionej wezwanie do usunięcia braków zażalenia poprzez nadesłanie dokumentu z którego wynikałoby umocowanie dla A.K. do działania w imieniu Stowarzyszenia oraz do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 P.p.s.a. W wezwaniu zakreślono 7-dniowy termin do jego wykonania ze wskazaniem, że nieusunięcie braków formalnych zażalenia spowoduje jego odrzucenie. Mimo upływu zakreślonego terminu, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 22 czerwca 2018 r. (piątek) braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Odpis postanowienia z dnia 15 maja 2018 r. o odrzuceniu skargi, został prawidłowo przesłany adw. S.M. (jako pełnomocnikowi Stowarzyszenia, który wniósł w imieniu tego podmiotu skargę), na adres wskazanej w skardze Kancelarii Adwokackiej. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przesyłka zawierająca ww. korespondencję została doręczona i odebrana w dniu 29 maja 2018 r. (wtorek). W tym też dniu rozpoczął bieg termin do wniesienia przez stroną zażalenia. Tymczasem Stowarzyszenie zażalenie złożyło w dniu 28 maja 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej), tj. jeden dzień przed doręczeniem orzeczenia sadu. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem "zażalenie wnosi się do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie lub zarządzenie (art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia. Termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny Taki sam skutek wystąpi, gdy zażalenie zostanie złożone przedwcześnie, tj. kiedy nie rozpoczął jeszcze biegu termin przewidziany do jego wniesienia, a podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowi wówczas art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Skoro postanowienie zostało doręczone w dniu 29 maja 2018 r., zaś zażalenie złożone w dniu 28 maja 2018 r. (jeden dzień przed rozpoczęciem biegu terminu na zaskarżenie orzeczenia), zatem podlega ono (zażalenie) odrzuceniu, jako wniesione przedwcześnie. Dodatkowo Sąd zauważa, że z uwagi na braki formalne zażalenia (brak dokumentu z którego wynikałoby umocowanie dla A.K. do działania w imieniu Stowarzyszenia oraz brak dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – KRS), strona wnosząca zażalenie została wezwana do uzupełnienia tychże braków. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że procesową konsekwencją jego niewykonania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, będzie odrzucenie zażalenia. W zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 22 czerwca 2018 r., braki nie zostały uzupełnione. Powyższe również uzasadnia odrzucenie zażalenia, bowiem zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W związku z tym po myśli art. 178 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych też względów Sąd działając na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.