II SA/Rz 265/12

11 czerwca 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K., o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi J. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego, - postanawia – ustanowić adwokata. Sygn. II SA/Rz 265/12 Uzasadnienie Strona skarżąca J. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjował o sygn. II SA/Rz 265/12 została zakończona przed WSA wyrokiem o oddaleniu skargi wyżej wymienionego na decyzję SKO. Decyzja Kolegium dotyczy sprawy przyznania zasiłku okresowego w wysokości 30 zł miesięcznie. Żądanie strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową. Zgodnie z treścią wniosku skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 306,69 zł brutto. Skarżący nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Jego wydatki w skali miesiąca obejmują czynsz 204,13 zł, prąd 100 zł, leki 100 – 150 zł. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy. Zdaniem rozpoznającego wniosek, skarżący, nie posiada zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie. Nie ma na to wpływu ustawowe zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Do powyższego wniosku przekonuje brak wystarczających dochodów oraz majątku. Dochody strony nie mogą wystarczyć nawet do zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych jednoosobowego gospodarstwa. Kwota dochodów z renty w wysokości 306 zł musi wystarczyć na pokrycie bieżących i niezbędnych kosztów życia jednej osoby w okresie miesiąca. Biorąc pod uwagę bieżący poziom cen za dobra i usługi podstawowe dla egzystencji osoby fizycznej, nie można mieć żadnych wątpliwości, że tak skromne zasoby nie pozwolą stronie utrzymać poziomu koniecznego utrzymania oraz opłacić fachowego pełnomocnika. W oparciu o złożone we wniosku PPF oświadczenie, należy stwierdzić, iż wnioskujący żyje obecnie poniżej granicy minimum socjalnego. Dlatego nie ulega kwestii, że jego żądanie powinno zostać rozpoznane pozytywnie. Przedstawione powyżej okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej zwana P.p.s.a.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia adwokackiego, spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.