II SA/Rz 266/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję w części określającej od jakiej daty przysługuje skarżącej świadczenie pielęgnacyjne. II SA/Rz 266/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...].12.2005 r., Nr [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy, Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał J. G. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad mał. synem K. G. /ur. 7.04.1994 r./ legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności, w kwocie 420 zł miesięcznie na okres od 1.11.2005 r. do 31.08.2006 r. i zaznaczył, iż od świadczenia tego będzie opłacana składka na ubezpieczenie emerytalne w kwocie 81,98 zł miesięcznie /19,52 % z podstawy 420 zł/ oraz składkę na ubezpieczenie rentowe w kwocie 54,60 zł miesięcznie /13 % z podstawy 420 zł/. W uzasadnieniu decyzji podał, że wniosek J. G. o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wpłynął do organu w dniu 29.11.2005 r. Do wniosku dołączyła orzeczenie o niepełnosprawności syna K. z dnia 8.12.2005 r., wydane przez Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie, z którego wynika, że został zaliczony do osób niepełnosprawnych i wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 583 zł Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. nr 228, poz. 2255, z późn. zm./, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Wniosek J. G. wpłynął do organu w dniu 29.11.2005 r., zatem świadczenie pielęgnacyjne przyznano wnioskodawczyni od dnia 1.11.2005 r. W odwołaniu J. G. zarzuciła, że świadczenie pielęgnacyjne powinno być przyznane od dnia 1.06.2005 r. do 1.08.2006 r. i w związku z tym wniosła o wyrównanie tego świadczenia za okres od 1.06.2005 r. do 31.10.2005 r. Powołała się na art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych, który stanowi, że w przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia. Poprzednie orzeczenie o niepełnosprawności syna K. utraciło ważność z dniem 31.05.2005 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 31.05.2005 r. zaliczył wymienionego do osób niepełnosprawnych, ale stwierdził, iż nie wymaga stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Od tego orzeczenia odwołała się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie, a następnie do Sądu Rejonowego, który wyrokiem z dnia 9.11.2005 r., sygn. akt [...] zmienił zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].07.2005 r. w części dotyczącej istnienia konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wskazane orzeczenie jest kontynuacją poprzedniego /ważnego do dnia 31.05.2005 r./, na podstawie którego pobierała świadczenie pielęgnacyjne do końca maja 2005 r. Organ I instancji przyjął, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wpłynął prawidłowo wypełniony wniosek. Taka interpretacja zapisów ustawy prowadzi do wniosku, że wniosek o świadczenie pielęgnacyjne powinna złożyć w czerwcu 2005 r. tzn. po utracie ważności poprzedniego orzeczenia, tj. w czasie gdy toczyło się postępowanie odwoławcze w sprawie ponownego ustalenia niepełnosprawności syna w celu zachowania ciągłości wypłaty. Jednakże o takiej możliwości złożenia wniosku nie została pouczona przez organ administracji publicznej. Uważa jednak, że w przedmiotowej sprawie organ powinien zastosować art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych, którego treść przytoczyła na początku uzasadnienia odwołania. Z powołanego przepisu nie wynika bezpośrednio obowiązek składania wniosku o ustalenie takiego prawa. Poza tym praktyka organów przyznających wnioskowane świadczenie jest taka, że wniosek o jego przyznanie składa się po uzyskaniu ważnego orzeczenia o niepełnosprawności, co nie zawsze jest zgodne ze słusznym interesem wnioskodawcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].01.2006 r., Nr [...] – utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w z dnia [...].12.2005 r., Nr [...]. Powołaną decyzję wydało na podstawie art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 24 ust. 2 i art. 17 ust. 1, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. nr 228, poz. 2255, z późn. zm./. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy poczynił takie same ustalenia faktyczne, co organ I instancji. Nie uwzględnił odwołania z następujących przyczyn: Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem rodzinnym i ustalenie prawa do tego świadczenia następuje na wniosek m. innymi jednego z rodziców /art. 23 ust. 1 tej ustawy/. Uprawnienie do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami /art. 24 ust. 2 ustawy i § 7 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2.06.2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne – Dz. U. nr 105, poz. 881, ze zm./. Przepisem art. 27 pkt 16 ustawy z dnia 22.04.2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej /Dz. U. nr 86, poz. 732/, która weszła w życie z dniem 1.06.2005 r., dodano do art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych ust. 3a w brzmieniu następującym: "W przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeżeli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia". Przepis ten zdaniem organu II instancji, nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy, bowiem z jego treści wynika, że ustalenie prawa oraz wypłata świadczenia pielęgnacyjnego może zostać dokonana wyłącznie po zgłoszeniu w tym przedmiocie przez osobę uprawnioną wniosku z prawidłowo wypełnionymi i dołączonymi do wniosku wymaganymi dokumentami. Mówiąc inaczej, dopóki osoba legitymująca się prawem do świadczenia pielęgnacyjnego nie złoży wniosku o ustalenie prawa do tego świadczenia, uprawnienie do świadczenia pielęgnacyjnego nie może zostać ustalone, a świadczenie takie wypłacone. Świadczenie pielęgnacyjne przyznane J. G. na syna K. na okres od dnia 1.05.2004 r. do 31.05.2005 r. wygasło z dniem 31.05.2005 r. Odwołująca się nowy wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego złożyła w dniu 29.11.2005 r., zaś orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 8.12.2005 r. złożyła w dniu 9.12.2005 r. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych "nie nakładają na organy orzekające w sprawach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych, do których przepis art. 2 pkt 2 ustawy zalicza m. innymi świadczenia pielęgnacyjne, obowiązku informowania uprawnionych do tych świadczeń osób o przysługujących im uprawnieniach w takiej sytuacji, jaka ustalono została w przedmiotowej sprawie, ale wyłącznie w przypadku osób ubiegających się o świadczenia rodzinne /art. 26 ust. 6/". Gdyby odwołująca się zwróciła się do organu I instancji o udzielenie informacji odnośnie możliwości ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego po wygaśnięciu decyzji z dnia [...].06.2004 r., względnie poinformowałaby ten organ o podjęciu działań zmierzających do ustalenia, że jej syn po dniu 31.05.2005 r. nadal jest osobą niepełnosprawną i wymaga konieczności określonej przepisem art. 17 ust. 1 ustawy opieki otrzymałaby zapewne odpowiednią informację i złożyła wniosek o ustalenie prawa do tego świadczenia, a także nabyłaby prawo do przyznania wnioskowanego świadczenia od dnia 1.06.2005 r., zgodnie z przepisem art. 24 ust. 3a ustawy jednakże sytuacji takiej nie sposób stwierdzić w przedmiotowej sprawie, jak to wyżej wykazano w oparciu o zawarty w aktach sprawy materiał dowodowy, a nadto wynika z treści odwołania. Paragraf 12 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2.06.2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne przewiduje bowiem możliwość uzupełnienia wniosku w sprawie o przyznanie świadczeń rodzinnych, zaś zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, obowiązkiem organu jest wezwanie wnoszącego do usunięcia jego braków, a także przewiduje możliwość zawieszenia postępowania /art. 97 § 1 k.p.a./, nie daje natomiast możliwości odmowy przyjęcia wniosku, w razie jego wniesienia bądź zgłoszenia. Skoro jednak J. G. wniosek w przedmiotowej sprawie złożyła dopiero w dniu 29.11.2005 r., zatem nie było podstaw prawnych do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1.06.2005 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie /za pośrednictwem organu odwoławczego/, skarżąca J. G. – nie wskazując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji – zarzuciła, że nie zgadza się z poglądem organu odwoławczego, wykluczającym możliwość zastosowania art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przyznała, że wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego złożyła w dniu 29.11.2005 r., bowiem do tego czasu toczyło się postępowanie w sprawie niepełnosprawności syna w części dotyczącej istnienia konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wcześniej w trakcie rozmowy z pracownikami MOPS-u uzyskała informację, że otrzymane przez jej dziecko orzeczenie o niepełnosprawności nie daje możliwości uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, ponieważ Zespół Orzekający negatywnie odniósł się "do punktu 8 tego orzeczenia, co było przedmiotem postępowania odwoławczego". Dodała, że świadczenie pielęgnacyjne, o które się ubiega jest kontynuacją poprzedniego, zatem zgodnie z art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych powinno być przyznane od dnia 1.06.2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko i motywy wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo powołało się na nowelizację art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych zamieszczoną w art. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 29.12.2005 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. nr 267, poz. 2260/. Znowelizowany przepis obowiązuje od 13.01.2006 r. i brzmi następująco: "W przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeżeli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na początku należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem. Oznacza to równocześnie, że przy tej kontroli sąd z reguły bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie zaś z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., stan faktyczny sprawy Sąd ustala na podstawie akt sprawy administracyjnej. Decyzją z dnia [...].06.2004 r., Nr [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał J. G. świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 420 zł miesięcznie na okres od 1.05.2004 r. do 31.05.2005 r. z tytułu opieki nad mał. synem K. G. /ur. 7.04.1994 r./, legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności, w którym stwierdzono, że w/w małoletni wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz istnieje konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji do dnia 31.05.2005 r. Przy wydaniu tej decyzji organ m. innymi kierował się prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego – Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22.03.2004 r., sygn. akt U [...], który zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia [...].08.2003 r., Nr [...] w części dotyczącej konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji oraz ustalił, że K. G. wymaga również konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji do 31.05.2005 r. Tak więc w tym zakresie orzeczenie o niepełnosprawności wygasło z dniem 31.05.2005 r. W kwietniu 2005 r. J. G. złożyła do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nowy wniosek w sprawie niepełnosprawności syna K. Wskazany Zespół orzeczeniem o niepełnosprawności z dnia [...].05.2005 r., Nr [...] zaliczył mał. K. do osób niepełnosprawnych i stwierdził, że niepełnosprawność datuje się od 4 roku życia, ale wymieniony nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, ale wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji. W aktach sprawy administracyjnej znajduje się orzeczenie o niepełnosprawności mał. K. G. z dnia [...].12.2005 r., Nr [...], z którego wynika, że J. G. odwołała się od orzeczenia Powiatowego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].05.2005 r., ale Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie odwołania nie uwzględnił i utrzymał w mocy orzeczenie o niepełnosprawności organu I instancji z dnia 31.05.2005 r. Od orzeczenia organu II instancji z dnia 28.07.2005 r. J. G. wniosła odwołanie do Sądu Rejonowego – Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, który wyrokiem z dnia [...].11.2005 r., sygn. akt IV [...] zmienił orzeczenie o niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu z dnia [...].07.2005 r. i orzekł, że mał. K. wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, jak również wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Kierując się wskazanym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...].11.2005 r., Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie orzeczeniem o niepełnosprawności z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] zmienił swoje orzeczenie z dnia 28.07.2005 r. i stwierdził, że mał. K. wymaga koniecznej stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz zachodzi konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego J. G. złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej w dniu 29.11.2005 r. Rodzina J. G. w roku 2004 nie osiągnęła żadnego dochodu. Przedstawiony stan faktyczny sprawy pokrywa się z ustaleniami poczynionymi przez organ odwoławczy. Zaskarżona decyzja była wydana w dniu [...].01.2006 r., zatem do ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. nr 228, poz. 2255, z późn. zm./, według stanu prawnego na ten dzień. Niesporna jest okoliczność, iż J. G. spełnia warunki do przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego określone w art. 17 ust. 1 i 2 w/w ustawy. Wynika to z przedstawionego stanu faktycznego. Sąd podziela także stanowisko organu odwoławczego, że świadczenie pielęgnacyjne wchodzi w zakres świadczeń rodzinnych, bo to wyraźnie wynika z art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nie podziela natomiast poglądu, że do świadczenia pielęgnacyjnego będącego kontynuacją poprzedniego orzeczenia o niepełnosprawności miał zastosowanie art. 24 ust. 2 komentowanej ustawy, który stanowił, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Art. 24 ust. 3a został wprowadzony do ustawy o świadczeniach rodzinnych przez art. 27 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej /Dz. U. nr 86, poz. 732/ z dniem 1 czerwca 2005 r. Brzmienie tego przepisu jest następujące: "W przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeżeli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin poprzedniego orzeczenia". W takim brzmieniu obowiązywał w okresie 1.06.2005 r. do 13.01.2006 r. /włącznie/, czyli obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przytoczony przepis w zakresie daty początkowej przyznania świadczenia jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, lub inaczej wyjątkiem od reguły. Treść art. 24 ust. 3a w przedstawionym brzmieniu jest jasna, nie wymaga żadnej interpretacji, zatem przesądza kwestię od jakiej daty powinno być przyznane świadczenie będące kontynuacją poprzedniego orzeczenia o niepełnosprawności. Powołany przepis został zmieniony ustawą z dnia 29.12.2005 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. nr 267, poz. 2260/, która weszła w życie z dniem 14.01.2006 r. Zmiana polega na tym, że do poprzedniego brzmienia dodano zwrot: "nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego". W związku z tą zmianą wprowadzono do komentowanego przepisu ust. 3b o treści: "W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, osoba do wniosku o świadczenie rodzinne uzależnione od niepełnosprawności dołącza zaświadczenie właściwej instytucji potwierdzające złożenie wniosku o ponowne ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności". Przedstawiona zmiana stanu prawnego, nie może odnosić się do stanu poprzedniego, bowiem byłoby to niezgodne z zasadą nieretroakcji /nie działania ustawy wstecz/. Z podanych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a – p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części określonej w sentencji wyroku. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania sądowego, bowiem skarżąca po pouczeniu jej o treści art. 210 § 1 p.p.s.a., oświadczyła na rozprawie sądowej, że nie żąda przyznania kosztów postępowania sądowego, bo takich nie poniosła. Sąd nie stosował również art. 152 p.p.s.a., gdyż nie było podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, a po drugie świadczenie za okres od 1.11.2005 r. do 31.08.2006 r. zostało zrealizowane. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni n/w wskazówki: 1) dostosuje się do oceny prawnej wyrażonej przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, 2) zastosuje przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 14.01.2006 r. Za indykatywą określoną w punkcie 2 przemawia wymieniona już zasada lex retro non agit, a także zasada poszanowania praw niewadliwie nabytych /szerszy wywód na podobną kwestię intertemporalną zawiera uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 12.03.2001 r., OPS 14/00 – ONSA Nr 3/2001, poz. 101/.