II SA/Rz 267/05
PostanowienieWSA w Rzeszowie2005-03-23
Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Maria Zarębska-Kobak, Robert Sawuła
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może być rozpoznana merytorycznie, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym nie dochował terminu do wniesienia odwołania?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Niewniesienie odwołania w ustawowym terminie, skutkujące stwierdzeniem uchybienia terminu przez organ odwoławczy, oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia i tym samym niedopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący R. R. i W. G. wnieśli skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nakładającą karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Skarżący wnieśli odwołanie do Dyrektora Izby Celnej, jednak z uchybieniem terminu, co skutkowało wydaniem postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę na to postanowienie i ją oddalił. Następnie Sąd rozpoznał skargę na pierwotną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak WSA Robert Sawuła Protokolant: st.sekr.sąd.Bernadetta Krztoń po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. R. i W. G. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej -postanawia- skargę odrzucić
W toku rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] obecny na rozprawie w dniu 23 marca 2005 r. skarżący R. R. złożył oświadczenie, że przedmiotem skargi jest także w/w decyzja Naczelnika Urzędu Celnego.
Decyzją tą obciążono stronę skarżącą karą pieniężną za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez właściwego zezwolenia. Zawierała ona również pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia do Dyrektora Izby Celnej.
Rozpatrując wniesioną skargę Sąd zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie złożenia od niej odwołania. Zatem celem skutecznego wniesienia skargi skarżący powinien najpierw wykorzystać przysługujący mu tryb odwoławczy do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie był Dyrektor Izby Celnej. Skarżący co prawda takie odwołanie wniósł, jednak z uchybieniem terminu. Znalazło to odzwierciedlenie w wydanym przez organ II instancji postanowieniu z dnia [...] lipca 2003 r. (ubocznie należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 marca 2005 r. sygn. akt SA/Rz 1260/03 oddalił skargę wniesioną na to postanowienie).
Zatem skarga na decyzję organu I instancji nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na niewyczerpanie ustawowego trybu do jej złożenia. Stanowi to naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, gdyż nic został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu. Skarżący nie wykorzystał skutecznie przysługujących mu środków prawnych celem wzruszenia zaskarżonej decyzji; skutkuje to niedopuszczalnością złożenia na nią skargi, a w konsekwencji jej odrzuceniem przez Sąd.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło