II SA/Rz 27/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A Sp. z o.o. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji będącej zezwoleniem na przetwarzanie odpadów - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A Sp. z o.o. w [...] (dalej: "skarżąca Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na, wydaną we wznowionym postępowaniu, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z [...] października 2017 r. w sprawie zmiany decyzji stanowiącej zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Wraz ze skargą skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu podała, że po wydaniu decyzji z [...] stycznia 2016 r. (decyzją tą zmieniono pierwotną decyzję z [...] listopada 2014 r., stanowiącą zezwolenie na przetwarzanie odpadów, w zakresie rodzaju i masy odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku) Spółka zawarła szereg umów z podmiotami posiadającymi w swoich zasobach oczyszczalnie ścieków na odbiór i zagospodarowanie osadów ściekowych. Uchylenie decyzji dokonującej zmiany w zakresie zezwolenia na przetwarzanie odpadów doprowadzi do znacznego przestoju w realizacji tych umów na terenie województwa podkarpackiego. Skarżąca zwróciła także uwagę, że wystąpiła już o wykonanie Raportu Oddziaływania na Środowisko dla inwestycji polegającej na "Kompostowaniu odpadów biodegradowalnych [...] działka nr 689/5 Gmina [...]". Końcowo zwróciła uwagę, że przywołana w skardze argumentacja z dużym prawdopodobieństwem wskazuje, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. W ocenie tut. Sądu, wniosek skarżącej Spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Mocą zaskarżonej decyzji SKO, którą wydano we wznowionym postępowaniu, dokonano uchylenia decyzji z [...] stycznia 2016 r. (którą zmieniono pierwotną decyzję z [...] listopada 2014 r., stanowiącą zezwolenie na przetwarzanie odpadów, w zakresie rodzaju i masy odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku) i jednocześnie dokonano zmiany decyzji z [...] listopada 2014 r. będącej zezwoleniem na przetwarzanie odpadów poprzez zastąpienie w pkt 1.2 tabeli określającej rodzaj odpadów i ich ilość - tj. ustabilizowane komunalne osady ściekowe i odpady ulegające biodegradacji, tabelą w której jako rodzaje odpadów wskazano wyłącznie – ustabilizowane komunalne osady ściekowe. Zatem decyzją tą uchylono zezwolenie na przetwarzanie odpadów określonych jako: odpady ulegające biodegradacji (kod wg klasyfikacji odpadów 20 02 01 w ilości 2000 Mg rocznie). Zauważyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu i powołanie się na trudną sytuację majątkową, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że udzielenie ochrony tymczasowej jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ogranicza się tylko do gołosłownego twierdzenia, że po wydaniu decyzji z [...] stycznia 2016 r. Spółka zawarła szereg umów z podmiotami posiadającymi w zasobach oczyszczalnie ścieków na odbiór i zagospodarowanie osadów ściekowych. Uchylenie decyzji w tym zakresie doprowadzi natomiast do znacznego przestoju w realizacji tych umów na terenie województwa [...]. Przede wszystkim nie ma racji skarżące Spółka, że kwestionowaną decyzją dokonano zmiany zezwolenia w zakresie odbioru i zagospodarowania osadów ściekowych. Decyzja tą – co już wyżej podkreślono – uchylono zezwolenie, ale w zakresie w jakim dotyczyło przetwarzania odpadów określonych jako: odpady ulegające biodegradacji. Nadto swoich twierdzeń Spółka nie udokumentowała w żaden sposób - brak jest bowiem informacji w zakresie ilości zawartych umów, osiąganych z tego tytułu dochodów, czy skutkiem decyzji jest całkowite zaprzestanie prowadzonej działalności. Powyższe powoduje, że skarżąca nie dopełniła ciążących na niej obowiązków wykazania zasadności złożonego wniosku w zakresie uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie sposób także wywodzić na obecnym etapie postępowania z twierdzeń wskazujących – w ocenie pełnomocnika – na zasadność skargi z uwagi na wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ich uwzględnienie wkraczałoby bowiem w merytoryczną ocenę wydanych w sprawie decyzji, co na obecnym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.