II SA/Rz 272/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w sprawie ze skargi K. K. na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej (DIC) z dnia [...] lutego 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] o wymierzeniu jej kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie [...] nr [...] poza kasynem gry tj. w lokalu "[...]" położonym w K. przy ul. N. We wskazanej skardze składająca ją wniosła o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji DIC uzasadniając to realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji. Skarżąca podniosła, że egzekucja kwoty wynikającej z przedmiotowego rozstrzygnięcia spowoduje, że nie będzie ona miała środków na utrzymanie własne i rodziny. Ponadto powyższe skutkować będzie także utratą przez nią płynności finansowej, popadnięciem w długi i koniecznością likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. DIC odmówił wstrzymania wykonania swojej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wedle brzmienia art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd ma możliwość wstrzymania wykonania zakwestionowanego w drodze skargi aktu na złożony przez skarżącego wniosek. W powołanym przepisie ustawodawca jako przesłanki powyższego wskazał bądź niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro o udzielenie ochrony tymczasowej wnioskuje strona skarżąca, to winna jednocześnie uprawdopodobnić, że jest ona w jej wypadku uzasadniona. Dodatkowo jednak Sąd winien uwzględnić okoliczności wynikające także z akt administracyjnych sprawy. Nie ma jednak podstaw do prowadzenia przez sąd postępowania wyjaśniającego co do ewentualnego zachodzenia przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Jeśli więc akta sprawy nie dostarczają danych potrzebnych do dokonania oceny co do potrzeby zastosowania w danym wypadku przedmiotowej instytucji, a równocześnie niezbędne z tego punktu widzenia informacje nie zostały również przedstawione przez skarżącego, to jego żądanie nie może zostać uwzględnione. Taka właśnie sytuacja występuje na gruncie niniejszej sprawy. W złożonym wniosku K. K. powołała się tylko w ogólny sposób na wymienione w ar. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nią decyzji. Nie podała jednakże żadnych konkretnych danych dotyczących swojej sytuacji materialnej. Przez to nie jest więc możliwa rzeczywista analiza jej wniosku pod kątem potrzeby jego uwzględnienia. Z uwagi więc na brak jakichkolwiek szczegółowych informacji odnoszących się do możliwości płatniczych strony skarżącej orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania kwestionowanej w skardze decyzji. Nie wiadomo bowiem, czy zapłata kwoty z decyzji tej wynikającej mogłaby faktycznie spowodować następstwa wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.