II SA/Rz 274/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia - odrzucić skargę M. L. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania złożonego m. in. przez M. L. – reprezentowanego przez pełnomocnika B. I., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wspólną skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyli B. I. i E. G. Zarządzeniem z dnia 24 marca 2016 r. B. I. wezwany został do wyjaśnienia czy skargę złożył imieniem własnym czy imieniem M. L. W razie wniesienia skargi w imieniu M. L. wyżej wymieniony wezwany został do złożenia stosownego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. W zakreślonym terminie B. I. oświadczył, że "występuje zarówno w imieniu zięcia M. L. (...), jak również imieniem własnym" (pismo z 1 kwietnia 2016 r. – k. 15 akt sądowych). Następnie w dniu 6 kwietnia 2016 r. przedłożono w siedzibie Sądu skan pełnomocnictwa, którego oryginał dostarczono w dniu 14 kwietnia 2016 r. Z treści pełnomocnictwa wynika, że M. L. udzielił pełnomocnictwa swojemu teściowi do reprezentowania go przez WSA w Rzeszowie do sprawy II SA/Rz 274/16. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. II SA/Rz 274/16 WSA w Rzeszowie odrzucił skargę B. I. jako niedopuszczalną z uwagi na brak po stronie wyżej wymienionego legitymacji skargowej. Natomiast zarządzeniem z dnia 21 listopada 2016 r. wezwano M. L. (będącego właścicielem działki nr 1544) do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje wniesioną przez B. I. w jego imieniu skargę. W razie twierdzącej odpowiedzi Sąd wezwał do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie Sąd pouczył o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) i wyjaśnił, że B. I. - będący teściem M. L. nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych do występowania w niniejszym postępowaniu jako pełnomocnik. Może występować jedynie jako pełnomocnik do odbioru korespondencji (po przedłożeniu do akt stosownego pełnomocnictwa). Wezwanie zostało wysłane na uwidoczniony w aktach administracyjnych adres (wynikający z zalegającego w aktach administracyjnych upoważnienia udzielonego przez M. L. – B. I.). Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została w dniu 23 listopada 2016 r. awizowana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie w dniu 1 grudnia 2016 r. powtórnie awizowana. Ostatnim dniem terminu do odbioru wezwania był dzień 7 grudnia 2016 r. Termin do złożenia oświadczenia i uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 14 grudnia 2016 r. (środa). Pomimo upływu zakreślonego terminu M. L. nie złożył oświadczenia i nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga pomimo wezwania nie zostanie podpisana Sąd, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zobligowany jest ją odrzucić. W przedmiotowej sprawie wezwanie do złożenia oświadczenia o popieraniu skargi i do jej podpisania zostało doręczone skarżącemu 7 grudnia 2016 r., w trybie art. 73 P.p.s.a. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z przepisem art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Podkreślić także należy, że w niniejszej sprawie pismo (tj. wezwanie), zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone M. L. W zalegającym w aktach administracyjnych upoważnieniu udzielonym B. I. przez M. L. wskazano adres: [...], ul. [...]. Taki sam adres widnieje na znajdujących się w aktach administracyjnych wypisach skróconych z ewidencji gruntów. Na ten adres zostało skierowane wezwanie. Jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczyciel, w dniu 23 listopada 2016 r. pismo adresowane do M. L., z uwagi na jego nieobecność, pozostawił w placówce pocztowej – [...], a zawiadomienie o tym umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Placówka pocztowa w dniu 1 grudnia 2016 r. powtórnie awizowała ww. przesyłkę. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a.) wypadał w dniu 7 grudnia 2016 r. (środa). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 14 grudnia 2016 r. Mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych skargi oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności M. L., nie uczynił zadość wezwaniu i nie złożył oświadczenia o popieraniu skargi złożonej w jego imieniu przez B. I., jak również nie podpisał skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.