II SA/Rz 274/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.Ś. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 274/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę P.Ś. na opisaną w sentencji decyzję SKO. Powodem odrzucenia skargi było uzupełnienie braków formalnych (nadesłanie odpisów skargi, podanie nr PESEL) i fiskalnych (wpis), z uchybieniem zakreślonego przez Sąd terminu. Powyższe postanowienie zostało doręczone m. in. skarżącemu i odebrane w dniu 26 maja 2020 r. W dniu 27 maja 2020 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zakreślony przez Sąd termin został przekroczony o 1 dzień, co spowodowane było nagłą chorobą skarżącego. Dnia 25 marca 2020 r. jego stan pogorszył się, a silny ból uniemożliwiał podniesienie się z łóżka, interweniowała pomoc lekarska w domu skarżącego. Lekarz wdrożył odpowiednie leczenie, potwierdził niezdolność do pracy ze wskazaniem leżenia, wystawił zaświadczenie lekarskie z datą [...] marca 2020 r. (ostatni dzień na skuteczne usunięcie braków). Skarżący podkreślił, że zachowanie terminu z przyczyn obiektywnych nie mogło zostać dotrzymane, dopiero po aplikacji leków mógł podnieść się. Wynikłe opóźnienie nie posiadało cech lekceważenia Sądu, lecz wynikało z przyczyn wyższych, niezawinionych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – zwana dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a., a warunki określa art. 87 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Sąd stwierdza, że wniosek P.Ś. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawca dochował terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. i spełnił pozostałe warunki określone tym przepisem – tj. dokonał czynności, którym uchybił oraz uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez wnioskodawcę a mianowicie nagła choroba, która uniemożliwiała poruszanie się skarżącego i wymagała pilnej interwencji lekarskiej, co potwierdzone zostało stosownym zaświadczeniem lekarskim (druk ZUS ZLA z [...] marca 2020 r. dołączony do wniosku), uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi (odpisy skargi, podanie nr PESEL). W ocenie Sądu uchybienie terminowi nie miało miejsca z winy skarżącego, a zatem zasadnym jest przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.