II SA/Rz 276/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13.05.2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. I., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, z dnia [...].01.2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień, -postanawia- umorzyć postępowanie wszczęte na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sygn. II SA/Rz 276/10 Uzasadnienie Skargą nadaną w dniu 17.02.2010 r. w B. W. I. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej KWPSP) z [...].01.2010 r., o Nr [...]. Skarga, o której mowa została przesłana przez pocztę polską na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Po otrzymaniu skargi, Sąd przesłał ją KWPSP w celu udzielenia odpowiedzi oraz przesłania akt administracyjnych sprawy. W piśmie z 26.02.2010 r. skarżący W. I. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Według skarżącego przesyłka pocztowa została błędnie przesłana na adres Sądu. Powinna zostać doręczona na adres KWPSP, taki bowiem adres został podany na: potwierdzeniu nadania oraz kopercie. Z samego sformułowania "za pośrednictwem" wynika, że adresatem przesyłki był organ państwowej straży pożarnej. Doręczenie przesyłki na inny adres niż napisany na kopercie obciąża pracownika poczty nie zaś skarżącego. W kolejnym piśmie z 29.03.2010 r. W. I. ponowił swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. KWPSP w odpowiedzi na skargę zawarł wniosek o wydanie postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Według Organu podniesione przez W. I. argumenty nie potwierdzają braku winy w niedochowaniu terminu na złożenie skargi. Nieprawidłowe i wprowadzające w błąd doręczyciela zaadresowanie skargi nie jest okolicznością niezależną od strony lecz świadczącą o jej niedbalstwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Według Sądu W. I. wnosząc skargę na decyzję KWPSP nie uchybił terminowi na jej wniesienie. Należy przypomnieć, iż w myśl art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należy oceniać również w kontekście regulacji art. 83 § 3 p.p.s.a. Na jego mocy oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżący nadał swą skargę w dniu 17.02.2010 r. Ponieważ skarżona decyzja KWPSP została doręczona W. I. w dniu 19.01.2010 r., nadanie skargi nastąpiło przed upływem terminu na jej wniesienie. Strona adresując skargę kierowała się treścią pouczenia zawartego w decyzji organu odwoławczego. Wskazała adresata skargi oraz organ pośredniczący. Decydujące znaczenie ma wyraźne podanie na kopercie przesyłki pocztowej adresu KWPSP. Wobec tego, Poczta Polska obwiązana była kierować się adresem podanym na przesyłce, tj. adresem siedziby KWPSP, nie zaś domyślać się zamiarów nadawcy i kierować przesyłkę pod inny adres niż nakreślony na przesyłce pocztowej. Ponieważ przesyłka zawierająca skargę W. I. została nadana pod właściwy adres, należy przyjąć, że skarżący dochował terminu pomimo, iż jego skarga została błędnie skierowane do WSA. Za popełnioną omyłkę W. I. nie może ponosić negatywnych konsekwencji. Winą za skierowanie skargi do niewłaściwego adresata należy obciążyć wyłącznie placówkę pocztową, w której nadano przesyłkę. Albowiem strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu, którego nie uchybiła, postępowanie wpadkowe wszczęte na jego podstawie należy umorzyć na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 8.12.2004 r., sygn. akt OZ 841/04 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 229). Wobec tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, § 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.