II SA/Rz 278/11

Dnia 16 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku N. K. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 278/11 w sprawie ze skargi N. K. i M. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego -postanawia- odmówić przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu W dniu [...] kwietnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga N. K. i M. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 maja 2011r., sygn. akt: II SA/Rz 278/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę we wskazanej wyżej sprawie Postanowienie uprawomocniło się w dniu 8 lipca 2011r. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2011r., sygn. akt: II SA/Rz 278/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmówił ustanowienia dla N. K. adwokata z urzędu. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 8 sierpnia 2011r., przy czym odbiór postanowienia skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 146 akt sądowych). Do postanowienia zostało dołączone pouczenie, że skarżącej przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia w terminie 7 dni od dnia jego doręczania. W dniu 14 września 2011r. (data wpływu do Sądu) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu oraz sprzeciw od powyższego postanowienia. Jako okoliczność mającą uzasadnić wniosek wskazała fakt, że nie wiedziała i nie odbierała jakiejkolwiek korespondencji z Sądu. O wysłaniu do niej powyżej korespondencji dowiedział się w sekretariacie Sądu jej mąż M. K. Jak wskazała skarżąca w dalszej części uzasadnienia wniosku, a następnie w piśmie z dnia [...] listopada 2011r., o treści postanowienia z dnia 4 sierpnia 2001r. dowiedziała się w dniu 7 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od wydanych przez referendarza sądowego na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy niedokonanie przez stronę czynności w terminie nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminu procesowego, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Jego przywrócenie prowadzi bowiem do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. Zgodnie z utrwalonym już stanowiskiem judykatury o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła zapobiec uchybieniu terminowi nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 roku, sygn. akt V SA 793/03 niepublikowane. W niniejszej sprawie przeszkody takie nie wystąpiły. Skarżąca w swoim wniosku nie powołała się na żadne okoliczności mogące świadczyć o tym, że uchybienie przez nią siedmiodniowemu terminowi do złożenia sprzeciwu było niezawinione. Ogólnikowe stwierdzenie, że nie wiedziała o tym, że zapadło postanowienie w przedmiocie prawa pomocy w zestawieniu faktem, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tegoż postanowienia widnieje własnoręczny podpis skarżącej, przesądza o braku okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu do złożenia sprzeciwu. Z faktu podpisania zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika domniemanie doręczenia skarżącej postanowienia z dnia 4 sierpnia 2011r., co oznacza, że znana była jej treść tegoż postanowienia. Również nie ma znaczenia prawnego dla rozpoznania przedmiotowego wniosku okoliczność, na którą powołuje się skarżąca we wniosku, jakoby podpis widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie został złożony przez nią, w sytuacji gdy okoliczność ta nie został stwierdzona prawomocnym orzeczeniem wydanym w postępowaniu karnym. Stosownie bowiem do treści art. 11 p.p.s.a tylko ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiązałyby sąd administracyjny w powyższym zakresie. Reasumując, skoro skarżąca odebrała przedmiotowe postanowienie osobiście, co wynika z zalegającego w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru i nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu, brak jest podstaw do jego przywrócenia Dlatego mając całość powyższego na uwadze Sąd na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.