II SA/Rz 279/10

3.07.2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3.07.2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. B., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w sprawie ze skargi C. L., na postanowienie Wojewody [...], z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, - postanawia – odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Sygn. II SA/Rz 279/10 Uzasadnienie I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał C. L. prawo pomocy w granicach sprawy o sygn. II SA/Rz 279/10, polegające na ustanowieniu radcy prawnego z urzędu (postanowienie WSA z dnia 14 października 2010 r. o sygn. akt II SA/Rz 279/10). II. Działająca imieniem strony skarżącej radca prawny A. B. przed zakończeniem postępowania przed WSA w treści skargi kasacyjnej, wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W treści tego wniosku nie zostało zawarte wyraźne oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą. III. Wyznaczony przez organ samorządu radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 270; dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.; dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości). Wniosek fachowego pełnomocnika (tj. radcy prawnego, adwokata) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stanowi o tym treść § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, wyrażane także na gruncie procedury cywilnej, iż nie stanowi braku formalnego wniosku brak oświadczenia o tym, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie tego oświadczenia pozwala rozpoznającemu wniosek określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa z względu na to, że nie zostało ono wypłacone przez stronę korzystającą z prawa pomocy lub przez organ obciążony kosztami postępowania (por. W. Maciejko, M. Rojewski, P. Zaborniak, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, Warszawa 2009 r., s. 278, 279). Ponieważ oświadczenie, o którym mowa jest niezbędnym elementem wniosku, jego brak powoduje wydanie postanowienia o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej a limine (por. postanowienie SN z 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63, postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827). Podobne zdanie wyraża K. Kwapisz (w.:) Opłaty za czynności radców prawnych. Komentarz, Warszawa 2011 r. IV. W niniejszej sprawie wniosek radcy prawnego A.B. nie zawiera oświadczenia wskazanego w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za świadczoną z urzędu pomoc prawną podlega oddaleniu, gdyż jest nieuzasadniony. V. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji niniejszego postanowienia.