II SA/Rz 279/14

Dnia 21 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T.D. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę W dniu 11 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T.D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] utrzymująca w mocy postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] wydanej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji p.n. "Rewitalizacja Rynku w B." na działkach nr ewid. 1631, 1638/1 położonych w B. W uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w sprawie, wskazując na liczne nieprawidłowości, jakie wystąpiły w jego toku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] do czasu zakończenia postępowania o uchylenie decyzji we wznowionym postępowaniu. Jako przesłanki wstrzymania wskazano: "dwukrotne wznowienie postępowania oraz powodowanie dalszych wielomilionowych szkód postępujących każdego dnia, zagrożenia życia i mienia przez źle wykonany remont kanalizacji, powodujący podmywanie budynków 1- 6 na ul. R." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku należy dokonać oceny czy objęte wnioskiem rozstrzygnięcie mieści się w zakresie "granic tej samej sprawy", nie dotyczy bowiem zaskarżonej decyzji. Granice znaczenia pojęcia "sprawa" wyznacza istota stosunku administracyjnoprawnego podlegająca załatwieniu w danej sprawie. Materia ta była przedmiotem wykładni w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000r. FSK 12/99 (ONSA 2001/1 poz. 7). W powołanej uchwale NSA stwierdził, że określenie "w granicach danej sprawy" wskazuje, że chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym, na którą składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. (...) rozumienie art. 61 § 3 in fine. Mając na uwadze powołane powyżej stanowisko wyrażone w piśmiennictwie stwierdzić należy, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem jest dopuszczalny, dotyczy on bowiem aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy. Niezależnie od powyższego Sąd wyjaśnia, że w sprawie zachodzi jeszcze jedna okoliczność wyłączająca pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...]. Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że prace związane z rewitalizacją Rynku w B., prowadzone na podstawie ww. decyzji zostały już zakończone. Okoliczność tą potwierdza także lektura akt administracyjnych sprawy. Stwierdzić należy więc, że decyzja będąca przedmiotem wniosku została już wykonana, co w sposób oczywisty przesądza o braku możliwości wstrzymania jej wykonania. Ponadto w dalszej kolejności podnieść należy, że z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji - obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...], znak [...] wnioskodawca nie wykazał ani tego, że wykonanie decyzji spowodować może po jego stronie trudne do odwrócenia skutki ani też tego, że może przyczynić się do powstania po stronie wnioskodawcy znacznej szkody. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.