II SA/Rz 279/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi R. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności - postanawia - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący R. H. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Podał, że nie ma możliwości poniesienia tego rodzaju wydatku, bowiem z uwagi na nieuregulowany prawnie pobyt w Polsce nie ma możliwości podjęcia stałej, legalnej pracy. Dlatego też pracuje dorywczo. Prace te zlecają mu jego znajomi, a uzyskuje z nich ok. 1100 zł miesięcznie. Kwota ta wystarcza mu zwykle na utrzymanie mieszkania, w którym mieszka oraz zakup żywności. Gdy zdarzy się, że nie ma stosownych środków, to pożycza u znajomych i sąsiadów. Skarżący wskazał, że ma wprawdzie rodzinę w Polsce, jednak nie może liczyć na jej pomoc. Wymieniony nie posiada żadnych oszczędności. Korzysta z pomocy Caritas Polska otrzymując żywność i podstawowe środki higieny. Jako comiesięczne wydatki strona wskazała: czynsz za mieszkanie – 450 zł, woda – 80 zł, prąd – 50 zł, gaz – 20 zł, żywność – 600 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Gdy strona postępowania sądowego nie ma możliwości samodzielnego pokrycia związanych z nim kosztów, wówczas może skorzystać ze wsparcia Państwa w ramach instytucji prawa pomocy. Przewidziana jest bowiem ona dla przypadków, gdy poniesienie przez stronę wydatku na koszty postepowania z jej udziałem jest obiektywnie rzecz biorąc niemożliwe. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej, w której o pomoc ubiega się skarżący. Nie ma on uregulowanego prawnie pobytu w Polsce, dlatego nie może podjąć stałej, legalnej pracy, a zmuszony jest do podejmowania prac dorywczych. Uzyskiwane z tego tytułu środki przeznacza na podstawowe potrzeby tj. w zakresie utrzymania siebie i mieszkania. Wymieniony nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym oszczędności pieniężnych, bowiem uzyskiwane środki na bieżąco wydaje. Korzysta też z pomocy Caritas Polska, otrzymując żywność i środki czystości. Od rodziny w Polsce nie otrzymuje żadnego wsparcia. Wskazane wyżej okoliczności świadczą o tym, że R. H. nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów zainicjowanego jego skargą postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.", gdy strona nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, to przyznawane jest jej prawo pomocy w całkowitym zakresie. Z uwagi na powyższe orzeczono o uwzględnieniu wniosku strony w całości, czego podstawę stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.