II SA/Rz 284/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. II SA/Rz 284/12 U Z A S A D N I E N I E M. K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych należnego od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] oraz do nadesłania 15 odpisów skargi. Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 10 kwietnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwań k. 18 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane czynności nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego taki sam skutek wywiera nieusunięcie, pomimo wezwania, braków formalnych skargi w postaci braku odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga powinna bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Skoro skarżąca nie zastosowała się do doręczonych wezwań, wniesiona skarga nie może być rozpoznana i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.