II SA/Rz 287/10
PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-04-22
Skład orzekający: Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, posiadający znaczący majątek i dochody z działalności gospodarczej, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w całości w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie może uzyskać prawa pomocy w całości, ponieważ posiada majątek i dochody, które pozwalają mu na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Prawo pomocy jest przeznaczone dla osób faktycznie ubogich, które nie są w stanie ponieść żadnych kosztów, a nie dla tych, którzy mogą wykorzystać posiadane zasoby do sfinansowania postępowania.Stan faktyczny
Wnioskodawca B. D. zwrócił się do WSA w Rzeszowie z prośbą o przyznanie prawa pomocy w całości w sprawie dotyczącej skargi na postanowienie SKO w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wnioskodawca uzasadnił prośbę złą sytuacją finansową rodziny, jednakże z przedstawionych dokumentów wynika, że rodzina posiada znaczący majątek (dom, nieruchomość rolną, autobusy) oraz dochody z działalności gospodarczej i renty.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy B. D.Pełny tekst orzeczenia
22.04.2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 22.04.2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi B. D., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].12.2009 r., nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.
B. D. w piśmie o dacie wpływu 16.04.2010 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z prośbą o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jego wniosek dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 287/10 wszczętej ze skargi B. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa, o której mowa nie została zakończona przed WSA. Na aktualnym etapie skarżący obowiązany jest do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Strona uzasadniła swą prośbę złą sytuacją finansową rodziny. W skład gospodarstwa domowego wchodzi siedem osób. Oprócz małżeństwa B. i M. D. rodzinę stanowią: A. D., M. D., G. D., J. D. oraz N. D. Stałe dochody uzyskuje B. D. jego żona M. D. oraz syn G. Z zawartego we wniosku PPF oraz załączonych do tego wniosku dokumentów wynika, że żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą polegającą na prywatnym przewozie osób. M. D. jest właścicielem czterech autobusów. W 2009 r. działalność skarżącej przyniosła straty w wysokości 4908,02 zł. Działalność gospodarczą transport i przewóz osób prowadzi również syn skarżącego G. D. W 2009 r. G. D. zdołał wypracować zysk w wysokości 8’169,62 zł. Wnioskodawca otrzymuje rentę. W 2009 r. łączny dochód z tego tytułu wyniósł 8550,68 zł. W 2009 r. skarżący uzyskał także dochód z tytułu najmu lub dzierżawy w łącznej kwocie 1’500 zł. Pozostałe dzieci skarżącego uczą się i pozostają na pełnym utrzymaniu swych rodziców. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. mieszkalnej 220 m². Poza tym, dysponuje nieruchomością o pow. 2,5 ha oraz budynkami gospodarczo - garażowymi. Wraz z wnioskiem skarżący przesłał decyzję Wójta Gminy [...] w sprawie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego z tytułu podatków lokalnych na 2010 r. w kwocie 107 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek B. D. nie może zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części.
Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszym zakresie tej instytucji. Wobec tego powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Na tego rodzaju pomoc państwa mogą liczyć wyłącznie te osoby, które nie posiadają żadnego majątku lub dochodów lub których zasoby pozwalają egzystować na poziomie utrzymania określanego jako konieczne. Ten wniosek wypływa z wykładni art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), a utwierdza go orzecznictwo sądowego oraz literatura przedmiotu. Ciężary finansowe wszczętego procesu strona nie może zrzucać na budżet państwa, jeżeli sama jest w stanie pokryć te ciężary. Interwencji państwa mają prawo oczekiwać wyłącznie osoby ubogie, pozostające bez pracy oraz wartościowych składników majątkowych.
Posiadane przez skarżącego i jego rodzinę składniki majątku oraz zdolności do jego powiększanie nie pozwalają uznać za udowodnione ustawowe przesłanki prawa pomocy. Członkowie rodziny skarżącego prowadzą działalność gospodarczą. Dysponują wartościowymi składnikami majątkowymi. Do takich wypada zaliczyć cztery autobusy, nieruchomość rolną, dom oraz zabudowania gospodarcze. Podstawowych środków żywnościowych dostarcza rodzinie grunt rolny. Wobec tego nie sposób dopatrzyć się w sytuacji skarżącego powodów przekonujących do zastosowania prawa pomocy w pełnych jak i w częściowych granicach tej instytucji. Strona powinna starać się wykorzystać posiadane zasoby majątkowe dla zdobycia środków potrzebnych na opłacenie wpisu sądowego i "wynajęcie" adwokata. Dają one realne szanse pełnego sfinansowania wszczętego procesu sądowoadministracyjnego, np. poprzez sprzedaż, najem lub dzierżawę posiadanej nieruchomości rolnej. Koszty postępowania mogą zostać pokryte przychodami z prowadzonej przez żonę skarżącego działalności zarobkowej. Wynikłe z tego powodu straty będą mogły zostać pokryte ze zwrotu dokonanego na rzecz strony przez organ w przypadku pozytywnego dla skarżącego zakończenia procesu przed WSA.
Z przedstawionych przyczyn orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło