II SA/Rz 287/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K., H. K. i D. K. – następców prawnych po K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy -postanawia- odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie pozytywnego uzgodnienia w zakresie melioracji wodnych projektu decyzji Prezydenta Miasta [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami wod. – kan., energetycznego i gazu" na działce nr ewid. 332/4 położonej przy ul. [...] w R. dla W. B., zam. [...], ul. [...]. Powyższe postanowienie zostało wysłane stronom, w tym m. in. K. K. i odebrane przez ww. w dniu 8 czerwca 2010 r. Skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienione postanowienie złożył K. K. w dniu 16 lipca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 6 akt sądowych). Następnie została ona przekazana w dniu 22 lipca 2010 r. przez Sąd do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14). Skarga wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy została przesłana do tut. Sądu w dniu 30 września 2010 r. W dniu 6 października 2010 r. został przesłany K. K. odpis odpowiedzi na skargę. Skarżący przesyłkę tą odebrał w dniu 12 października 2010 r. (k. 13). Następnie w dniu 18 października 2010 r. S. K. (żona K. K.) złożyła w siedzibie tut. Sądu pismo, w którym poinformowała, że jej mąż zmarł w dniu 16 października 2010 r. i jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniosła, że jej mąż był osobą w podeszłym wieku, po przebytych wielu chorobach, w tym przewlekłej chorobie układu krążenia. Przeszedł dwa zawały, z których drugi okazał się śmiertelny. Wskazała, że w momencie adresowania skargi prawdopodobnie zasugerował się instytucją adresata i przeoczył, że skargę składa się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pomyłka ta podyktowana była jego stanem zdrowia. Nadto za przywróceniem terminu przemawia fakt, że strona działała samodzielnie, bez fachowego pełnomocnika. S. K. podtrzymała zarzuty podniesione w skardze i wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2012 r. S. K., H. K. i D. K. zostały wezwane do uzupełnienia braków powyższego wniosku poprzez dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie tj. złożenia powyższego wniosku z równoczesnym wniesieniem skargi oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy m. in. poprzez nadesłanie (w razie dysponowania) stosownej dokumentacji medycznej potwierdzającej zły stan zdrowia K. K. w dacie złożenia skargi. Stosowne wezwania, wyżej wymienione odebrały w dniu 27 marca 2012 r., jednakże pozostawiły je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczenia wymaga, że po ustaleniu następców prawnych po zmarłym K. K. w osobach: S. K., H. K. i D. K., tut. Sąd wezwał powyższe osoby do złożenia oświadczenia czy popierają skargę w przedmiotowej sprawie i czy podtrzymują złożony w dniu 18 października 2010 r. przez S. K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W wezwaniu zawarto pouczenie, że brak odpowiedzi skutkować będzie uznaniem, że skarga i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia są podtrzymane. W zakreślonym terminie S. K. oświadczyła, że popiera skargę i podtrzymuje złożony wniosek o przywrócenie terminu. Biorąc pod uwagę powyższe oświadczenie oraz zawarte w wezwaniu pouczenie, w okolicznościach sprawy do rozpoznania przez Sąd został złożony przez następców prawnych po zmarłym skarżącym K. K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Kwestię przywrócenia terminu reguluje art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z treścią powyższych przepisów do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, prawidłowe dokonanie samej czynności. Przesłanki te muszą zostać spełnione łącznie, a brak którejkolwiek z nich czyni wniosek bezzasadnym. W niniejszej sprawie strona wnioskująca zachowała jedynie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku (liczony od dnia 12 października 2010 r., kiedy z odpowiedzi na skargę dowiedziała się o uchybieniu terminu, wniosek złożony został 18 października 2010 r.). Strona nie dokonała jednakże czynności, której terminowi wcześniej uchybiła (tj. na wezwanie Sądu nie nadesłała skargi), a także nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu. Wobec tego, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu (S. K. wskazała jedynie, że uchybienie spowodowane było złym stanem zdrowia jej zmarłego męża) oraz nie dokonano czynności, której strona nie dokonała w terminie tj. nie złożono wniosku o przywrócenie terminu z równoczesnym wniesieniem skargi, następcy prawni K. K. zostali wezwani do uzupełnienia tego wniosku w powyższym zakresie. Wezwania te odebrane zostały w dniu 27 marca 2012r. Pomimo upływu zakreślonego terminu wezwania pozostały bez odpowiedzi. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że S. K., H. K. i D. K. – następcy prawni K. K. nie złożyły wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z równoczesnym jej wniesieniem oraz nie uprawdopodobniły braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi (mimo wezwania Sądu). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy i wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała cały czas. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć. Takiego braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi nie wykazano. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.