II SA/Rz 293/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające skargę kasacyjną J. S. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia - odrzucić zażalenie H. S. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną J. S. z uwagi na to, iż została ona sporządzona przez skarżącego osobiście. Odpis ww. postanowienia wraz z pismem z dnia 24 lutego 2009 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony stronom. W dniu 2 marca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 154 akt sadowych) skarżący J. S. i uczestniczka postępowania H. S. złożyli do tut. Sądu zażalenie na powyższe postanowienie. Z uwagi na brak formalny zażalenia tj. brak własnoręcznego podpisu na wniesionym środku zaskarżenia, H. S. pismem z dnia 12 marca 2009 r., została wezwana do jego usunięcia poprzez podpisanie. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż niewykonanie wezwania w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 16.03.2009 r. i odebrane przez J. S. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 180 akt sądowych). Doręczenie powyższego pisma należy uznać za skuteczne i prawidłowe. Termin do wykonania wezwania mijał z dniem 23 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. O treści powyższego artykułu strony zostały pouczone stosownym pismem z dnia 24 lutego 2009 r. Za H. S. pismo wraz z postanowieniem odebrał J. S. w dniu 27 lutego 2009 r. – (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 147 akt sądowych). Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym zażalenie – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zażalenie, którego braków formalnych, pomimo wezwania, strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie - Sąd, stosownie do treści art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., zobligowany jest odrzucić. Zgodnie z postanowieniem NSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2005r. – sygn. FZ 505/2004 – "do zadań sądu pierwszej instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy zbadanie czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym(...). W razie potrzeby ten Sąd wzywa dosunięcia braków formalnych (...). Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów środek odwoławczy jest niedopuszczalny czy też wniesiony po terminie, sąd pierwszej instancji decyduje o jego odrzuceniu" – ( zob. system informacji prawniczej LexPolonica nr 420584 ). H. S. pomimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych zażalenia oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności nie uczyniła zadość wezwaniu i nie podpisała zażalenia (wezwanie zostało doręczone w dniu 16.03.2009 r., a termin do usunięcia braków formalnych środka zaskarżenia upływał z dniem 23 marca 2009 r.). Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny zobligowany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych też względów Sąd działając na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.